Swiri (1999)

100% akkoord.

Nog in geen 100 jaar.

Dom flikken/buddy filmpje, dat alle, maar dan ook alle typische elementen bevat. Foute romantiek/drama, bommetje hier, bommetje daar, met mooi aftelklokje erbij, twee agenten die voor een schermgrote explosie wegduiken, ellenlange vuurgevechten waar alleen maar cannon fodder geraakt wordt. Je geeuwt wat, kijkt op je uurwerk ... blijkt dat dit alles nog tot 120 minuten gerekt wordt. Nee dank je.

0.5*

De eerste Koreaanse actiefilm. Wel vermaak maar die camera bij die schietpartijen was echt schijtiritand alsof het door een vlieg gefilmt is.

Maar voor de rest wel goed gemaakt het verhaal slaat nergens op maar gewoon een leuke film.

Licht dimmen, tosti's of chips klaarzetten, frisdrank erbij en kijken maar.

3,0

Standaard actiefilmpje, al is er gelukkig voldoende actie in de film om er een avondfilm van te maken. Jammer genoeg is het verhaal niet erg dik. Wel is het eens leuk om in afwisseling van de typisch Amerikaanse actionmovies een Koreaanse achtergrond te zien. Zowel qua 'achtergrond' als Koreaanse gewoontes.

Niet mijn eerste Koreaanse film. Heb ook al Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom (2003) Nabbeun Namja (2001) Pon (2002) en

Samaria (2004) gezien. In dat lijstje hinkt deze Swiri er toch maar achter aan. Heb er toch een beetje van genoten, al is het zeker geen blijver. Misschien met herziening binnen enkele jaren, al betwijfel ik het. En visueel absoluut geen John Woo of Luc Besson zoals op de kaft vermeld staat!

Prima aktiethriller met een spannend, sporadisch verrassend verhaal. Het politiek beladen gegeven wordt interessant uitgewerkt en de emotionele lading van het geheel doet de film ver uitstijgen boven de middelmaat. Qua camerawerk en montage soms iets te chaotisch, waardoor de aktiescenes hier en daar wat moeilijk te volgen zijn. Niettemin fraai in beeld gebracht en sterk geacteerd.

Film volgens een beproefde (Koreaanse) actieformule, d.w.z. veel extreem geweld dat de held evenwel nagenoeg ongedeerd laat. Nog voor de film goed en wel begonnen is, is het aantal lijken al niet meer te tellen. Die nadruk op geweld verhult dat het verhaal weinig samenhang vertoont, terwijl je al vrij vroeg voelt aankomen hoe de vork in de steel zit met betrekking tot de “geheimzinnige” terrorist Hee. Gedachteloos vermaak voor de liefhebbers van buitensporig geweld.