Tonio (2016)

Bij Paula van der Oest:

Paula van der Oest verfilmt Tonio | nu.nl/film

Het scenario wordt geschreven door Hugo Heinen. Hoofdrolspelers zijn nog niet bekend. De opnamen van de film zijn gepland voor 2015.

Tonio: Een Requiemroman - A.F.Th. van der Heijden (2011) - BoekMeter.nl

Wat een slecht idee zeg. Ik snap ook niet dat A.F.Th. hiermee akkoord gaat, maar goed.

Waarom is het een slecht idee?

Omdat dat boek een persoonlijk rouwverslag is. Die rouw is in woorden wellicht nog enigszins weer te geven, maar in beelden blijft er gewoon niks over. Er is verder ook geen verhaal; zoon sterft, ouders rouwen. Je moet als regisseur wel een enorm gebrek aan eigen ideeën hebben als je daar een goed filmscenario in ziet.

Daarnaast riekt het allemaal steeds meer naar commerciële exploitatie (zie ook dit product van Van der Heijden uit hetzelfde rijtje).

Naar het gelijknamige boek van A.F.Th. van der Heijden

Release: najaar 2016 (September Film)

EDIT: vanaf 27 oktober in de bioscoop

Inderdaad, een heel slecht idee. Ik weet de financiële situatie niet van A.F.TH. van der Heijden maar het is altijd heel simpel; het gaat om geld. Als schrijver heb je niet de financiële zekerheid meer om niet je boek te verkopen als film. Je krijgt daar meteen 50k soms zelfs 100k voor misschien. Dat kan al meer zijn dan de opbrengsten die je met het boek hebt gemaakt... Er zijn ook maar een paar schrijvers in Nederland die echt kunnen leven van schrijven...

Van der Heijden kan echt wel leven van zijn schrijverschap hoor. In 2012 stond de teller van dit boek alleen al op 134.000 verkochte exemplaren, het is een enorme bestseller geweest (nog los van de toename van de verkoop van de rest van z'n oeuvre).

Dat kan ik wel geloven of daar ga ik wel vanuit. Dan kan je zeggen dat Van der Heijden een (goed) boek heeft geschreven dat veel mensen aanspreekt en waar mensen ook iets uit kunnen halen, kunnen herkennen en identificeren m.b.t. hun eigen verlies en dus heeft het een bepaalde waarde. Het verfilmen kan een nog groter doelgroep aanspreken aangezien er niet zoveel mensen lezen en daardoor kan een verfilming goed uitpakken. Laten we zegen dat als Terrence Mallick dit zou verfilmen dat we dan wel enthousiast zijn maar als Paula van der Oest (huh wie, wat, waarom?) het gaat verfilmen dan krijg je waarschijnlijk geen geweldig product gezien haar oeuvre (ahum). Maar rouwverwerking omzetten in beelden past toch juist wel goed in het filmisch landschap al heb je daar, wil je een oprecht en goede film over maken de juiste mensen voor nodig. Is Paula dat? Nee! Dus verkoopt van der Heijden zijn ziel door dit persoonlijke portret van het verlies van zijn zoon te laten verfilmen door Paula of exploiteert hij iets heel 'persoonlijks' door dit te laten doen.. Moeilijk te zeggen.. Misschien is Paula heel erg geraakt door dit boek, misschien heeft zij een persoonlijke connectie gemaakt met dit boek en heeft ze een hele goede en oprechte visie over de verfilming en heeft ze daardoor van der Heijden ook mee overgehaald om het te laten verfilmen. Maar ja is dit niet hetzelfde verhaal als 'Er komt een vrouw bij de dokter'? Valt dat niet in hetzelfde straatje? En is dit niet hetzelfde probleem als wat Hollywood heeft? Er zijn heel veel goede scripts in de omloop maar niemand durft risico te nemen? Laten we een remake maken laten we een boek verfilmen want dan hebben we al een bepaalde zekerheid en naam en aldus een doelgroep. De filmwereld en de zakenwereld opereren op hetzelfde niveau.

Vanaf 13 oktober in de bioscoop (September Film)

Nederlandse Oscar inzending.

Vanwege de Oscar-inzending vanaf 22 september in beperkt aantal bioscopen te zien.

Dit deed September Film vorig jaar ook met The Paradise Suite, toch niet helemaal in overeenkomst met de regel "The picture must be advertised and exploited during its theatrical release in a manner considered

normal and customary to theatrical feature distribution practices." (regel 13B2)

Een beperkt aantal bioscopen blijkt 1 bioscoop te zijn geworden, Stadsbioscoop Rembrandt in Arnhem (eigendom van distributeur September Film).

Ik zag zojuist A.F.Th. van der Heijden bij DWDD en eerlijk gezegd bekroop me enigszins het gevoel dat zijn requiemroman een potsierlijk gebeuren aan het worden is. De schrijver Dautzenberg schreef destijds een aardige column over de hype Tonio: Polemiek van A.H.J. Dautzenberg zoals uitgesproken op de Avond van de Polemiek | A.H.J. Dautzenberg - ahjdautzenberg.nl

Gelukkig kijk ik dat nooit dus dan "mis" ik een hoop in scene gezet (marketing) drama. Als ik het goed begrijp wordt na het boek (2012) nu toevallig de film (2016) opnieuw gehyped voor het plebs? Verrassend. Ik heb wel trailers langs zien komen dus ga wel even kijken binnenkort: heb het boek niet gelezen en terecht waarschijnlijk maar met de film ben je in 100 minuten klaar.

Die polemiek is trouwens wel hilarisch (en niet ver naast de waarheid denk ik)

Van der Heijden schreef in zijn boek over dat zichzelf blijven wentelen in het verdriet als "net extra op een rotte kies knauwen om de pijn frontaal te lijf te gaan met een soort verdovend effect als gevolg."

Ik vrees dat dit hier om hetzelfde gaat. Hij kan het niet loslaten in de vrees dat hij zoon definitief gaat verliezen en tegelijkertijd weet hij drommels goed dat het geen zier helpt. En he kan hem ook geen reet schelen, denk ik. Als je je enige kind verloren hebt, kan je sowieso niks meer schelen, schat ik.

Wij kunnen het dus allemaal wel wat meewarig bekijken, maar dat zal hem een zorg zijn. IK ga hem er in alle geval niet op nakijken.

'Scenarioschrijvers mogen wel een grotere bek opzetten' | Film | de Volkskrant (betaalartikel)

Tonio viel me wat tegen. Het was wel erg fijn om eindelijk eens een Nederlandse film met goed geluid te horen. Een verademing!

Boek is me onbekend, DWDD mijd ik. Met een schuin oog wat positieve recensie's gezien. (Meesterlijk dit en dat, zoveel sterren hier en daar). Ik ging eerlijk gezegd vooral voor Lodeizen, die heeft een erg sterke indruk gemaakt in de paar films waarin ik haar zag spelen. Tijden niet gezien, zonde.

Eigenlijk valt er niet zo heel veel op aan te merken. Maar ik merkte dat de film me, zo net na de vondst van "Jenny" wat minder ging boeien. Het eerste stuk boeide me wel erg, de karakters worden mooi neergezet. We leren Tonio wat kennen, er zitten wat subtiele grappen en details in het script verwerkt en er lijkt elke volgende scene iets nieuws te gebeuren, of althans die verwachting wordt gewekt. Ik kan er niet precies de vinger op leggen, mischien ken ik de personages net niet goed genoeg om mee te leven, maar het laatste stuk van de film sleept wat. De soundtrack was een paar keer vervelend aanwezig, maar dat zal een muzieksmaak verschil zijn.

Het deed me qua sfeer wat Oslo, 31. August denken.

Pierre Bokma op z'n best. Fantastisch filmwerk. Hoe moeilijk is het niet om rouw en radeloosheid over te brengen? They did it. Heerlijke muziek btw. Must see. Film wordt terecht ingezonden voor de Oscars.

Helaas viel Tonio mij een beetje tegen. De trailer leek veelbelovend. Die maakte wat los bij mij.

Maar het is een warrige film. De flashbacks vond ik niet altijd geslaagd. De zoektocht naar de laatste uren van Tonio waren goed gedaan. Het rouwproces is goed in beeld gebracht. In de bioscoop raakte de film mij niet echt.

Het was een genot om de topacteurs/actrices te zien stralen in deze Nederlandse film.

Zeker de moeite waard om te zien.

Bokma to the rescue

Tsja weer zo'n typisch Nederlandse film (laag budget, slecht scenario). Behalve Bokma dan: de scenes van Bokma (vaak met met Tonio) redden deze film. Rifka Lodeizen bakt er weinig van hoewel het te ver gaat om haar acteerwerk slecht te noemen, eerder "autopilot".

Maar al met al wel na "Beyond Sleep" de beste Nederlandse film die ik dit jaar heb gezien (dit zegt ook wel wel wat over de industrie hier maar soit)

3,5* en eigenlijk geen tegenvaller

Prachtige film! Heb tegen het einde flink lopen huilen.

Slecht? Misschien niet. Helaas wel slaapverwekkend. Hoe dat komt? Weet ik niet precies, misschien hierom:

Ik kon heel weinig met het scenario. Zoon dood, ouders in rouw. Daar moet je wat mee als je een film gaat maken, want je bent niet de eerste die zoiets gaat doen. Maar wat gebeurt is precies wat je erbij verwacht. Structuur met flashbacks, drank en geschreeuw als onderdeel van de rouwverwerking, ontkenning mag ook niet ontbreken. Waarom eigenlijk niet? Ik heb de dood van mijn veel te vroeg gestorven vader nooit ontkend. Maar wellicht beschrijft A.F.Th. het precies zo in zijn boek, dan kan ik daar eigenlijk niet over klagen.

Ik hoopte dan maar ergens anders door verbaasd, geraakt of verwonderd te worden. Ik vond niets. Acteerwerk is in orde, Bokma is wel erg Bokma. Mooifilmerij doet Van der Oest niet aan, het is degelijkheid troef. Af en toe een 'subtiele' veelbetekenende focus op iets dat de kijker in het oog moet springen.

Het moge duidelijk zijn, ik vond er niet veel aan. Twee sterren.

De film greep me niet bij de strot. Wellicht komt dat omdat ik voor de film het stuk van Dautzenberg gelezen had dat Donkerwoud hier aanhaalde, maar ik had geen enkele affiniteit met Tonio zelf. Nou gaat de film niet over Tonio, maar het zou de emotionele beleving ten goede zijn gekomen. De rouwverwerking van (met name) Bokma zag er iets te stereotype uit met al die flessen wodka en zo. Het raakte me op deze manier niet.

Rifka Lodeizen vond ik wel sterk.

Niet slecht dat niet, maar ook niet memorabel en al helemaal geen Oscarinzending ...

3*

Beste Nederlandse film in tijden. Boek ook gelezen. Film raakte mij (en vele andere toeschouwers ook).

Topprestatie van Bokma.

En nu maar hopen dat Amerikanen ook iets van deze film begrijpen.

Overigens moet mij van het hart dat ik mij stoor aan de vele insinuerende opmerkingen op deze site.

Smaken kunnen verschillen maar je kunt het daarbij wel fatsoenlijk houden.

Psychologisch gebaseerd op het autobiografische boek van A F Th van der Heijden over hoe twee ouders de tragische dood van hun zoon verwerken. De eerste helft van dit psychologische drama heeft weinig en weinig nieuws te vertellen: Pierre Bokma en Rifka Lodeizen zijn vooral héééél verdrietig. Het tweede deel, waarin de vader op obsessief nauwgezette wijze de laatste uren van Tonio's leven reconstrueert. Bokma verschijnt zelf in flashbacks waarin hij tevergeefs probeert Tonio andere beslissingen te laten nemen waardoor hij niet om het leven zal komen. Een boeiende en effectieve keuze van regisseur Van der Oest, versterkt door de uitstekende prestatie van Chris Peters die Tonio een vleugje mysterie geeft, maar vooral even charismatisch als menselijk is. De thema's liggen er nogal dik bovenop, maar Van der Oest weet je toch een brok in de keel te bezorgen in de prachtige slotscène.

Wat een lollige opmerking dit: behalve misschien op een obscuur filmfestival gaat deze film nooit en te nimmer op de US markt uitgebracht worden. Ook niet limited. Zelfs in België en Duitsland denk ik dat het hele Tonio-verhaal nauwelijks bekendheid geniet.

op het einde van de film werd er muziek gespeeld en gezongen, weet iemand de artiest?

Offtopic verwijderd.

Ik heb dit voor je nagevraagd bij distributeur September Film:

Marion Black - Who Knows

bedankt maat!