Creepshow III (2006)

Dit heeft inderdaad NIETS meer met Creepshow te maken. De geanimeerde intro zegt al genoeg, wat een wanproduct!

Creeploos.

Het ontbreken van de 'Creep', die in de twee voorgaande delen al gniffelend de verschillende griezelverhaaltjes introduceerde, is misschien wel het grootste teken aan de wand. Dit deel heeft weinig tot niets met die horrorwerkjes van doen. Ook de verhaaltjes zelf zijn teleurstellend zwak, met als dieptepunten de beroerde acteerprestaties en goedkope uitstraling.

Slecht.

Vooral een flinke meevaller. The Radio en The Professor's Wife vond ik toch wel twee erg goede delen, maar inderdaad, dit heeft helemaal niets met de eerste twee Creepshows te maken. Zelfs de Creep moest eraan geloven. Maar los van de eerste twee delen valt hier nog best wel wat te genieten.

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Creepshow 3 (Ana Clavell, James Glenn Dudelson) - recensie - cultmoviesreviewed.com

Creepshow (1982), was een film-samenwerking tussen regisseur George Romero en schrijver Stephen King. De film bestond uit vijf filmpjes die alle eer betoonde aan de EC Comics uit de jaren vijftig. De film was niet heel griezelig want er werd nogal wat humor ingestopt, maar als effecten-kunstenaar Tom Savini eraan mee doet, weet je dat het met bloed en gore wel goed zit! De film (waarvan Romero alleen het script schreef) kreeg ook een vervolg in de vorm Creepshow 2 (1987) deze bezat drie filmpjes en een nog lager budget. Tja en dan wordt het 2006...en komt er een Creepshow III...

Geregisseerd door Ana Clavell, en James Glenn Dudelson (met enkele onbeduidende goedkope films op hun naam maar blijkbaar de rechten voor twee Romero-films; Day of the Dead en Creepshow), is dit een film waarin het aan alles ontbreekt. Romero, King en Savini en in tegenstelling tot de eerste twee Creepshows is er ook geen één uit de EC Comics-reeks en eveneens de Wraparound sneuvelde. Wel komen de personages uit de verhaaltjes elkaar tegen of zijn in de achtergrond te zien. (vergelijkbaar met Quentin Tarantino's Pulp Fiction). Het bevat vijf verhaaltjes ;

Het eerste segment is , "Alice" Een verwend tienermeisje komt thuis en ziet dat haar vader rommelen aan een afstandsbediening gekregen van buurman Professor Dayton. Elke keer dat hij op een knop drukt, wordt ze getransporteerd naar een andere dimensie waar haar familie zwart, Spaans enzovoort is. Oh, en ze begint te muteren. Oké nog aardige speciale effecten maar humoristisch werd het niet en wat nu de clou was?

Het tweede segment is, "The Radio" Beveiliger Jerry koopt een radio. Die gaat tegen hem te praten en geeft hem opdracht/advies …. uiteraard van het verkeerde soort. Het filmpje is vrij flauw, met karakters waar je ook maar weinig om kan geven. Spannende of leuke momenten waren maar spaarzaam.

Het derde segment is, "Call Girl", Callgirl Rachel heeft de gewoonte haar klanten te vermoorden, iets wat je aan het begin ziet. Maar dan wordt ze gebeld door de verlegen tiener Victor. Er is was een redelijk hoeveelheid bloed maar het segment draait alleen maar om zijn voorspelbare twist. Gelukkig vrij kort en het enige wat je je hiervan herinnert is het barslecht uitziende monstergezicht.

Het vierde segment is, ‘The Professor’s Wife’, Professor Dayton (van het eerste filmpje nodigt de twee vroegere studenten Charles en John uit om kennis met zijn jongere verloofde Kathy te maken. Kathy vertoont vreemd androïde gedrag...conclusie ze is een robot...? Pfft, flauwe humor om personages die zich als idioten gedragen en ver voorbij het punt gaan waarop duidelijk wordt dat er een fout is gemaakt Belachelijk!

Het vijfde en laatste segment "Haunted Dog" De egoïstische onverschillige dokter Dr. Farwell, laat een dakloze man stikken in een op de grondgevallen hotdog en wordt vanaf dat moment door hem achtervolgd. Een reeks zwartgallige scènes was soms grappig maar duurt te lang en het filmpje lijk meer een remake van het derde segment The Hitch-Hiker uit Creepshow 2?

Tja zoals ik ook al eerder concludeerde ontbreekt het in dit teleurstellende vervolg aan alles, het mist fatsoenlijk acteerwerk, goede of schokkende beelden, een fatsoenlijk verhaal of zelfs inspiratie Het is een complete vergeetbare puinhoop.