High Spirits (1988)

Misschien was het in de jaren tachtig een redelijke film maar als je hem hedendaags bekijkt is het natuurlijk een zeer matige film. Heb deze film overigens alleen gekeken voor Beverly D'Angelo waar ik graag naar kijk. Het verhaal stelt weinig voor en de humor is zoals hierboven ook al iemand zegt oubollig, laat staan de special effects want die zijn nog oubolliger. Was overigens wel leuk om Connie Booth (Fawlty Towers) terug te zien in een film.

Een grote tegenvaller. De link naar horror kan ik wel begrijpen, maar die uitwerking is alles behalve goed. Ook de humor valt tegen en er zijn maar weinig grappen die ik kon waarderen. Het heeft nog best een redelijk sfeertje rondom het kasteel, maar dat was voor mij zo ongeveer nog het best. Qua verhaallijn klinkt het nog best interessant, maar achteraf gezien vond ik er maar weinig aan.

Peter O’Toole als berooide kasteeleigenaar maakt van zijn kasteel een spookslot om toeristen te lokken. Zijn kunstmatige spoken krijgen al snel gezelschap van echte spoken in de vorm van Darryl Hannah en Liam Neeson. Vooral de eerste helft van de film is leuk. Dwaze, frivole en temperamentvolle spookhuislol zonder bloed en gore. Regisseur en schrijver Neil Jordan maakt geslaagde horroronzin geschikt voor alle leeftijden.

High Spirits kent maar weinig rustige momenten. Met goed acteerwerk dat zich uit in oververhitte en dwaze overacting gaan de personages mee in de temporijke waanzin. Met verbazingwekkend goede jaren 80 effecten en een schitterende setting zet Jordan onbesuisd in op heerlijke nonsens en zorgt voor een vermakelijk spektakelstuk.

Na de furieuze eerste helft zakt de film iets weg in romantisch gezwets dat de vaart en het nonsens karakter van de film negatief aantasten. Pas aan het einde vindt de film de hectische lijntjes uit de eerste helft weer terug en herpakt zich.

High Spirits is lekkere over-the-top cinema die het doldwaze niveau niet over de gehele linie volhoudt maar je uiteindelijk toch met een voldaan gevoel achterlaat.

Een leuke verrassing die ik afgelopen maandag op de gok meenam bij de kringloop, want ik las iets in de titel met Spirits en ik zag Daryl Hannah waarop ik mij vaag iets herinnerde waarbij Hannah een best wel aantrekkelijke geest speelde. Toch maar even meenemen voor de zekerheid dacht ik, waarop ik mij gisteravond even in las, toen ik de film instartte, waarna de hele synopses in één keer op zijn plek viel en er het nodige aan herinnering naar bovenkwam.

En wat een leuke verrassing bleek deze film toch te zijn die volgens velen over de top is, of irritant of slechts Beverly D'Angelo als goede reden heeft om te kijken. Maar ik vond deze koderieke chaos rond een armzalig hotel waar men toch nog iets van probeert te maken best leuk met een overdaad aan karakters, humor, foute accenten en een zeer energieke Peter O'Toole. Fraai is de locatie, geinig de eerste poging het volk angst aan te jagen, en daarmee opent de film op leuke en voldoende wijze met het harnas, draaiende bed en de totale chaos waar het in uitmondt. Even lijkt het er daarna op dat de film een beetje doodslaat met alle romantische beslommeringen.

Maar gelukkig duurt dit niet lang en komt het geheel weer op gang met de echte geesten die ingrijpen. Sterk is Liam Neeson en waar veel bezoekers hier D'Angelo aanhalen als vrouwelijk schoon zou daarentegen Daryl Hannah bij mij wel mogen komen spoken en is sowieso daarmee een dame die altijd wel indruk wist te maken zo ook in Splash. Verder mogen Peter Gallagher en Connie Booth even benoemd worden en vind ik High Spirits een meer dan vermakelijke film. Natuurlijk verrast het allemaal niet in den bijzonder en is het geen topper of Oscarwinnaar, maar een kostelijke film voor een keer is het zeker wel. Leuk om deze film die ik toch glad vergeten was weer eens te zien.