Female Trouble (1974)

Sexy outfit

Bizar taal gebruik.

Soms had ik het idee of ik naar een of andere vernietigende, hilarische, groffe, potsierlijke satire op een teenager musical zat te kijken met als hoogtepunt (of dieptepunt?) een zelf-verkrachtingsscène van Divine. In ieder geval is het aanstootgevende camp/totale gekte (bedoeld om mensen lekker te shockeren) en waarschijnlijk wat afgekeken van Andy Warhol (jaren zestig). Maar tegelijkertijd in de kern ook lekker zoet, heerlijk en massale onzin.

Hot en gestoord.

De opkomst en ondergang van Dawn Davenport [Divine], die als tiener al zo overtuigd is van haar eigen schoonheid en talent dat ze zich onverschrokken te buiten gaat aan exhibitionisme. Maar het maakt haar kwetsbaar voor de invloed van mensen die haar - op verschillende manieren - misbruiken en uiteindelijk haar leven kapot maken. Inderdaad, dit is een verhaal met een moraal, maar wel met de enorme knipoog die het werk van John Waters zo uniek maakt. Mink Stole maakt uiteraard haar opwachting, deze keer als Dawns dochter en de geniale Edith Massey profileert zich opnieuw als de koningin van de wansmaak. Veel seks, veel naakt (mannelijk én vrouwelijk) en meer van dat soort heerlijke walgelijkheden zijn aan de orde van de dag. Geniet van Divine als GoGo-girl, Divines bruidjurk, een halfnaakte Edith Massey, diezelfde Edith Massey in veel te strak SM-kostuum en onthoud vooral deze wijsheid: "If they're smart, they're queer. If they're stupid, their straight!"

We spelen deze film op groot scherm op 09.02.2019 CINEMATEK - Programma - Female Trouble

"I wouldn't suck your lousy dick if I was suffocating and there was oxygen in your balls!"

Het is niet allemaal kitsch en kleurtjes en nonsens wat bij John Waters de klok slaat, er zit ook echt wel een diepgaand verhaal in.
Ouders van Dawn Davenport (Divine) zijn kleinburgerlijke typische jaren '50 mensen met een rebellerende dochter, wat resulteert in een hilarische kerstscène: Dawn krijgt niet het cadeau waar ze om had gevraagd: cha-cha shoes, en raakt buiten zinnen waarbij de kerstboom het moet ontgelden. Haar vader: "Nice girls don't wear cha-cha heels!"
Dawn zelf hunkert naar roem en aandacht. Haar dochter Taffy, uit een verkrachting geboren, is psychisch niet helemaal in orde en gaat op een gegeven moment bij de Hare Krishna. Dawn: "Als ik je op het station zie dansen dan wurg ik je!" Dus iedere generatie verzet zich weer tegen de vorige.
Divine op de trampoline hahaha...
Ook heel grappig: aan het begin van de film zit Dawn nog op school ("Fuck homework!") en krijgt ze straf omdat ze in de klas stiekem een broodje zit te eten, het is dan nog allemaal heel highschool, maar aan het einde zit ze op een elektrische stoel en wordt ze geëlektrocuteerd hahah... zo snel kan het lopen in Amerika.
Nooit geweten trouwens dat Baltimore ooit de hoofdstad van Amerika is geweest, ergens in de achttiende eeuw, weer wat geleerd. Jammer alleen dat de stad, één van de lelijkste steden van Amerika, schijnt, niet heel veel in beeld komt. Het is vooral binnenskamers. Maar die paar spaarzame momenten dat dat wel gebeurt zat ik weer te genieten: wat zag het er toen nog allemaal mooi lelijk en armoeiig uit.

Ik zou het niet erg vinden als ik hier meer uithaalde, maar het is wat het is. Dit is niet voor mij.