M. Butterfly (1993)

Nogal vergeten en licht ondergewaardeerde titel van Cronenberg.

Komt uit z'n beste periode met Dead Ringers en Naked Lunch net achter de rug. Verhaal is best boeiend en wordt goed neergezet. Vond het een moedige rol van Irons. Zijn personage wordt toch best tot op de grond afgebrand.

Qua geloofwaardigheid moet je best wel gewoon meegaan met de film want zo geweldig vrouwelijk ziet Lone er nu ook weer niet uit. En waar dat kind opeens vandaan zou komen...

Wel een passend verhaal voor Cronenberg, aangezien dit op een vreemde manier toch aansluit bij de boddy horror cinema.

Blijft wel dat Cronenberg, hoewel de camera veel meer glijdt, nog steeds visueel weinig bakt. Muziek is wel goed, al ligt de opera zelf daar mee aan de basis uiteraard (en veel beter gebruikt in Magnetic Rose - Memories).

Fijne film om volgen met een sterk einde, jammer dat het filmisch niet is wat het moet zijn. 3.0*, één van de betere Cronenberg films.

Samen met Naked Lunch de slechtste Cronenberg die ik al gezien heb. Hij probeert het wel hoor, met een op het eerste gezicht doorsnee verhaaltje. Maar Cronenberg zou Cronenberg niet zijn als hij dat verhaaltje niet naar een hoger plant tilt door toedoen van enkele verrassende en controversiële insteken. Maar hoewel ze best gewaagd zijn, vond ik ze allerminst geslaagd. Te blasé en op geen moment ontroerend, terwijl ze dat wel trachten te zijn.

Voor de verrassende ontknoping worden gaandeweg wel wat hints gegeven, maar omdat Cronenberg (en bij benadering ook de acteurs) er niet in slaagt je bij de personages te betrekken, laat het je allemaal een beetje koud.

Nee, dan zie ik liever een Cronenberg die helemaal losgaat met horror. Die scripts zitten toch een stuk beter in elkaar en getuigen van meer fantasie. In M. Butterfly blijft het allemaal veel te mak.