Les Choses de la Vie (1970)

Mooie film met zeer sterke rollen van Michel Picolli en Romy Schneider. De film verbeeldt uitmuntend de laatste gedachtengang van een stervende; hij denkt voor de laatste keer aan de issues, de relaties en de dierbaren die zijn 'saaie leventje' toch speciaal hebben gemaakt. De film wist mij met zijn prachtige beelden en zijn sobere dialogen en monologen te ontroeren. De beelden worden begeleid door mooie muziek en de film bevat een aantal unieke scene's. Vooral de scene waarin het ongeluk plaatsvindt is erg mooi; daarin wordt gebruik gemaakt van slowmotionbeelden, freeze-beelden en versnelling. 4,5 sterren

Mooi gesproken Ramon; Je zou helemaal niet zeggen dat deze film uit 1969 is! En waarom is Romy Schneider ( Sissi ) nou zo jong gestorven !

Ja zeer jammer dat ze dood is. Ze had het helemaal; ze kom acteren EN ze was beeldschoon. Ik ken geen enkele actrice tegenwoordig die en mooi is en nog kan acteren ook!!

Misschien Catherine Deneuve, Frances McDormand, Uma Thurman , Franka Potente en Julianne Moore.

Monica Belucci

Frances McDormand? Hm smaken verschillen

In ieder geval kijk deze film ...

Ik heb 'm gekeken. Ik moet zeggen dat ik erg ontroerd werd, vooral bij de laatste woorden van Piccoli.

Prachtfilm, met een heel knap scenario en twee toprollen van Schneider en Piccoli... hoe komt het dat zo weinig mensen 'm hebben gezien ?

Weinig mensen hebben trouwens films van Claude Sautet gezien.

De muziek van Philippe Sarde is erg mooi.

besteladres Hier als video te verkrijgen. (met engelse ondertitels)

Franse DVD hier te verkrijgen

Voor mij werkte deze film niet zo. Dat had ik uiteraard wel gehoopt, want ook ik houd erg van Romy Schneider. Piccoli kende ik niet echt en de kennismaking was met deze film niet een hoogtepunt in mijn leven.
Het duurde heel lang voor ik überhaupt een beetje in de film zat. Dat had niet alleen met het verhaal te maken dat ik nogal warrig vond in het begin maar ook met de Engelse ondertiteling, die vrees ik door een Franse vertaler was geschreven.
Er werd voortdurend gerookt door de personages/acteurs en op gegeven moment trok dat zó mijn aandacht dat ik als een scriptgirl ging zitten opletten of de lengte van de sigaretten klopte met de montage. (het klopte vaak niet)
Het duurde heel lang voor ik de verhoudingen een beetje snapte tussen de personages, daarom duurde het zo lang voordat ik erin zat en toen dat dan eindelijk het geval was, was de film bijna afgelopen.
Er stoorden mij veel details:
Waarom spreken ze van 'het eiland'? Is dat iets typisch Frans, dat ze de naam niet zeggen? (in Anouilh's Antigone wordt de voedster ook steeds aangesproken met 'voedster' ipv met haar naam, dus het is een mogelijkheid) En als Schneider in het Duits vloekt omdat ze een woord niet weet in het Frans, ga ik er vanuit dat ze een Duitse is die woonachtig is in Parijs. Maar waarom spreekt haar moeder dan Frans?
Als Schneider in de auto met Piccoli na hun familiefeestje een herinnering ophaalt aan een belangrijke gebeurtenis van een jaar geleden waarom gaat ze dat dan helemaal vertellen? Dat lijkt me op zo'n moment alleen voor de kijker te gebeuren. Voor het personage lijkt de noodzaak (om het woord maar eens te gebruiken) er helemaal niet te zijn.
Als Schneider naar Rennes rijdt - waar een snelweg naartoe leidt (tenminste nu, ik neem aan ook in '69) vanaf Parijs - waarom rijdt ze dan toevallig over het zelfde plattelandsweggetje als Piccoli? Dat vind ik teveel toeval. Dat geloof ik niet. Misschien kijk ik te logisch.
Er zitten ook heel mooie momenten in. Het camerawerk is vaak schitterend, de verhouding tussen Piccoli en zijn vrouw en zoon is pijnlijk en die tussen hem en Schneider vond ik zelfs genant. De dialogen zijn meestal mooi, effectief en spaarzaam (wat ik een verdienste vind) maar het mooiste vond ik de glimlach op Piccoli's gezicht na zijn ongeluk. Het is een glimlach die mij ook vertelde: nu hoef ik geen keus meer te maken, die is nu voor mij gemaakt.
De schrijver, Dabadie, heeft een geweldige achternaam trouwens. Zoudie een zoon hebben? Dan noem ik ons kind Dabada.

Dus als ik het goed heb Renske, "straf" jij dit juweeltje af op een paar hele erge kleine details. (montage/editfouten komen in vele films voor, misschien was Romy's vader wel Duits, 1 geval van toeval haalt toch niet alle dramatiek en emotie uit een film weg). Ik vind dat je die 'oneffenheden' dan wel erg zwaar laat wegen in je eindoordeel. Dat je niet in het verhaal kan komen dat neem ik graag voor lief; dat is wel belangrijk voor een zeer hoge beoordeling....maar zelf had ik er totaal geen last van iig.

[quote]FisherKing schreef:

Het was meer een kwestie van alle slakken uitroken. Het constante gerook ging míjn aandacht trekken

Ik waardeer jullie enthousiasme voor deze film maar voor mij werkte ie simpelweg niet. Het was niet dat de details maakten dat ik niet meer geboeid was, het was het hele verhaal vanaf de start en dan, tja, gaan mij ook de details opvallen. Ik was er wel voor in de stemming, voor zover je dat kan weten bij een film die je nog nooit gezien hebt.

3,5 sterretjes geef ik meestal aan films die ik mooi vond maar niet veel meer dan dat. 3 sterretjes geef ik meestal aan films die nog wel mooi zijn maar waarbij er elementen in zitten die voor mij afbreuk doen om het een écht mooie film te vinden. Ik heb nog 2,5 sterretjes zitten overwegen voor deze film maar door een chose en ma vie werd het toch een 3. Wees er blij mee!

Zoals Ramon al zei: als het niet voor me werkt laat ik dat zwaar wegen. De scènes van het ongeluk lieten mij bijvoorbeeld volkomen koud waar volgens mij het effect had moeten zijn: een ontroerde Renske.

Nog even over Piccoli: ik vond hem heus goed in deze film en ik zal zeker meer films met hem gaan zien, en ook beloof ik jullie dat ik deze film nog een keer zal gaan kijken. Een keer. Ooit. Als ie op tv komt.

Wordt hervertoond in het kader van "Saisons du Cinema".

Eindhoven 11-05, Nijmegen 18-05, Rotterdam 5tm7 05, Den Haag 27,28,29 -04.

Eenmalige hervertoning met een copy die uit Frankrijk geimporteerd is. (Engels ondertiteld)

Zeker weer diezelfde rare ondertiteling. Ik vrees dat ik de reis naar Nijmegen, Den Haag etc. niet ga maken voor deze film.

Herziening doet me toch beseffen dat dit meesterwerk een 5 dient te krijgen.

Een aantal elementen zijn uniek in de filmgeschiedenis.


1)Michel Picolli achter het stuur van zijn auto (Alfa Romeo) . Uniek en onvergetelijk.

2) dat auto-ongeluk zo mooi in beeld gebracht

3) De droom/slaap toestand waarin Picolli zich bevindt na het ongeluk. Onvergetelijk hierbij de sirene van de ambulance. En de sterf-scene is echt meesterlijk. Een bootje dat wegdobbert en Picolli die in zee verdwijnt.

na 1 keer gezien te hebben een ****½. Na herziening waarschijnlijk een ½* meer.

Zeer emotionele film waarin heel langzaam van een gelukkige situatie naar het dramatische einde wordt toegewerkt. Zeer mooi gefilmd en onvergetelijke acteerprestaties van Schneider en Piccoli.

Mooie film. Net als Renske had ik wat moeite om door het rommelige begin te komen. Het verhaal pakte me vrij laat.

Ik moet zeggen dat ik me erg irriteerde aan Piccoli. Niet alleen zijn overmatige gerook, maar vooral zijn norse blik en zijn schaarse dialogen. Ik kan nou niet bepaald zeggen: 'wat een prestatie'.

Ik vind de film pas echt goed als Piccoli in het reine komt met zichzelf en op de filosofische crash test tour gaat.

Wat Romy Schneider betreft: De ideale vrouw!

Het (lange) einde van de film vond ik prachtig.

Deze komt vannacht op Duitsland 2; is deze de moeite waard om te volgen (ook als ie in het Duits is)?

Vannacht toch maar een poging gedaan om deze film te volgen. Helaas was ik te moe om me in te spannen om het Duits te begrijpen, dus de dialogen begreep ik niet allemaal.

Maar wel hele mooie beelden, Romy Schneider en Lea Massari (uit Le Souffle au coeur). De beelden van het auto-ongeluk vlak voor het einde waren geweldig. Versneld, vertraagd, freeze-beelden, erg mooi.

En dan die sirene van de ambulance, die ging echt door merg en been, brrr...

Toch onthoud ik mij van een stem.

Ik wist niet dat die op de Duitse TV was. Jammer, anders had ik hem opgenomen. Alleen jammer van de Duitse nasynchronisatie. Alleen bij bepaalde films geef ik de voorkeur aan nasynchronisatie.

Vannacht is hij weer op de Duitse TV. Ik laat hem toch schieten, ik kan me erg moeilijk over nasynchronisatie heenzetten.

Ik zie net pas dat de Franse DVD toch Engelse Subs heeft.

Dat zag ik pas dus ook! Binnenkort dit juweeltje maar eens aanschaffen. (en verdomme, ze hebben daar 2 schitterende Mizoguchi-boxen die verdomme geen Engelse of Nederlandse subs hebben..........We willen een Verenigd Europa maar geen enkele dvd distributeur die daar aan wil meedoen...bah!)

Tjonge, ik ben aangenaam verrast door het werk van Claude Sautet. Of eigenlijk zelfs dat hij bestaan heeft en films heeft gemaakt. Want ik moet bekennen dat ik tot voor kort nog nooit van hem gehoord had. Maar gelukkig ontdekte ik al klikkende op deze site dat zijn films wellicht wat voor mij zouden zijn. En dat is zeker het geval.

Gisteren was ik al onder de indruk van Un Coeur En Hiver, vandaag heb ik genoten van deze film. Beide zijn ingetogen, fijngevoelige karakterstudies van mensen die worstelen met de relaties in hun leven.

De muziek, de beelden, de vrouwen, allemaal prachtig. Erg mooi vond ik ook de compassie die wordt getoond voor de personages en de ruimte die hen wordt geboden voor hun keuzes. Er is geen goed en geen fout, alleen een worsteling, waardoor de kijker inzicht wordt verschaft en dezelfde ruimte wordt geboden.

En het auto-ongeluk en de slotscene vond ook ik wonderschoon.

Dank aan deze site en de bezoekers voor de (indirecte) tips!

Heb deze film ooit eens als kind/puber gezien. Maakte toen veel indruk. Veel scenes zijn me enorm bijgebleven. Uit m'n herinnering zou ik hem nu 4* geven. Liever nog zou ik hem nu weer zien, en misschien dat het dan 4,5 wordt?

Op zoek dus naar de dvd!

Nog tips? (de hier eerder genoemde link bestaat niet meer).

Jammer dat Sautet hier zo onbekend is (het zelfde geldt trouwens ook voor iemand als Rohmer).

Bij Amazon.fr hebben ze een 7 DVD box van Sautet die helaas niet ondertiteld is.

Play.com heeft de enige beschikbare Sautet met subs. (regio 2) : Un Coeur en Hiver

Maar Les Choses de la Vie bevat dus WEL Engelse ondertiteling, ook al is dat misschien niet aangegeven. Ik heb 'm in bezit. Zeer goede beeldkwaliteit ook en als bonus oa een prachtig clipje waarin Schneider en Piccoli Chanson d'Helene inzingen. Prachtig! De extra's zijn overigens niet ondertiteld, maar de dvd is absoluut 't aanschaffen waard.

Bedoel je dan dat je de 7dvd box van Sautet hebt?

En zo ja, zijn de andere films dan ook ondertiteld?

Ik heb bij play.com en bij amazone.fr geen losse dvd van Les Choses de la Vie gevonden.