Fur: An Imaginary Portrait of Diane Arbus (2006)

Beauty & the Beast op Shainbergs wijze

Shainbergs debuut, 'Secretary', was een verdienstelijke poging, die bovenal duidelijk stelde dat we hier met een eigenzinnige regisseur te maken hadden.
Shainberg durfde een stap verder gaan, zonder de grens van het geloofwaardige en acceptabele te overschrijden. Enkel op het einde gaf hij de touwtjes uit handen en zette hij dramatisch een stap in de verkeerde richting.
'Fur' mag zich echter nóg meer kunstzinnig, nóg meer 'arty farty' noemen als zijn voorganger. Aanvankelijk levert dat vaak knappe en aparte beeldconstructies op, al verliest 'Fur' snel zijn vacht.

Qua thematiek leunt 'Fur' sterk aan bij zijn voorganger. Men is namelijk op zoek naar een zeker verlangen, dat hen in staat moet stellen te evolueren van een cocoon tot een volwaardige vlinder. Shainberg tracht daarbij de herkenbaarheid te verhogen door inspiratie te zoeken in het alomgekende verhaal van 'de schone en het beest'.

Gedurende het eerste half uur ben ik dan ook getuige van een haast poëtische enscenering, effectief bijgestaan door een knappe soundtrack.
Wanneer de film echter zijn verwachte wending neemt, valt het geheel als een kaartenhuisje in elkaar en wordt op pijnlijke wijze duidelijk dat Shainberg zijn ambities ditmaal iets te hoog heeft gelegd. Hij tart regelmatig en vooral te vaak de grenzen van het geloofwaardige en reële.
'Fur' is bij momenten je reinste kitch (die scheerbeurt, met de nadruk op 'beurt', zal ik nooit vergeten), wat allesbehalve positief kan genoemd worden.

Daarbij komt dat Shainberg niet kan buigen over een sterk presterende cast. Eens van zijn 'lokken verlost' kan Downey Jr. allesbehalve overtuigen, wat bovendien ook geldt voor Kidman, die moeilijk haar draai vindt binnen het geforceerde karakter van 'Fur'.
De emotionele spanningsboog is met andere woorden nihil, wat andermaal de geloofwaardigheid niet ten goede komt.

Shainberg heeft zonder meer het talent en de rauwe doch frisse stijl om zich te profileren als vaste waarde. Driemaal scheepsrecht...?

2*

Fur heeft zijn charme, zover is zeker. Het begint allemaal vrij normaal, tot het personage van Lionel Sweeney zich in het verhaal mengt en alles een wat mysterieus en surrealistisch tintje krijgt. Tegelijkertijd voelt het geheel jammer genoeg wel wat rommelig aan en het lijkt soms alsof de makers niet goed wisten welke kant ze precies op wilden met de film. Veel dingen worden in het midden gelaten en je wordt als kijker verschillende doodlopende wegen ingeduwd.

Gelukkig wordt alles gebracht met een sterke sfeer, de cinematografie is prima voor elkaar en de score van Carter Burwell werkt erg goed. Na iets meer dan een uur gooit Shainberg het roer om en richt de film zich meer op de romantische verhouding tussen Belle en het beest. Ook dit levert zeker wat interessante scènes op, maar tegelijkertijd hou je er toch een wat ontevreden gevoel aan over.

3 sterren.

Best apart.

Eerste uur toch wel het mooist. Een soort van modern sprookje dat inderdaad heel wat leent van Beauty & The Beast, maar wat duisterder en mysterieuzer over weet te komen.

Visueel érg verzorgd (prachtige aankleding van Downey's kamer ook) en aangename soundtrack. Het middendeel doet er nog een schepje bovenop en wordt bij momenten een beetje absurd zelfs.

Het laatste deel werd weer iets aardser en daarom ook wat minder. Nog steeds enkele scenes die blijven hangen (zoals de scheerbeurt), maar het romantische deel wist gewoon iets minder te boeien.

Kidman & Downey doen het allebei goed, verder veel moois, maar een beetje jammer van het ietwat mindere einde. Toch een leuke verrassing deze film, best apart en maakt me ook wel benieuwd naar Secretary.

Zo mogen ze nog portretten maken, ipv de droge boel dit soort cinema meestal is.

3.5*

Aparte film dit. Het onderwerp is boeiend en Kidman en Downey Jr. doen het redelijk. Maar de echte reden voor de voldoende is het feit dat ik deze film in 1 keer uitkeek zonder op de klok te kijken of te checken hoelang tie nog duurde en dat is heel wat voor mij. Ook Ty Burrell speelt een verdienstelijke rol.

Nicole Kidman marathon 26#

Aparte en bijzondere film. Al heel lang op mijn lijstje. Nicole weet de rollen wel uit te kiezen. Dit is weer zo'n specifieke rol die haar uitdaagt en die weer zo anders is dan de rest. Dat bewonder ik wel in haar. Ze kan alles aan.

Toen ik de film opzette wist ik niet zo goed wat ik kon verwachten. Ik dacht eigenlijk gewoon een biografie van een ''bekende'' fotografe verwacht die misschien wel eens saai zou kunnen worden, maar het neemt al snel hele andere vormen aan. Gelukkig heb ik verder geen achtergrondinformatie of recensies bekeken anders was het denk ik minder geworden. Dit had ik totaal niet verwacht! Dus toen ik zo verrast was kon ik er juist meer van genieten en afwachten welke kant het op zou gaan.

Het einde is wat te abrupt voor mij, had voor mij wat meer afgerond en specifieker mogen zijn. De rest kijkt lekker weg en zit goed in elkaar. Een aanrader.