La Vache (2016)

Rustig voortgaande komedie in typisch Franse stijl.
Het verhaal doet al enigszins aan La Vache et le Prisonnier (1959) denken, een paar scènes daaruit komen inderdaad halverwege La Vache naar voren, maar het plot is helemaal anders.


Contrasten tussen het Algerijnse platteland en boerendorp, met wel erg schone straten, aan de ene kant en Frankrijk en vooral het stedelijk deel daarvan aan de andere kant spreken voor zich.
Evenals het mentaliteitsverschil tussen de bewoners van beide landen, hoewel de joviale en extraverte hoofdpersoon Fatah al snel mensen voor zich wint. Ook al stoot hij ze soms weer af, door alles wat hij zonder na te denken zegt ... ...
Aan de hand van die contrasten en van dat verschil, wordt deze komedie uiteraard opgebouwd.


Fatah, met zijn berichten die hij terugzendt naar zijn dorp, dient eerst als dagelijks lesonderwerp voor de schoolkinderen uit dat dorp. Na een blunder wordt alles, wat aan hem herinnert, snel verwijderd uit het leslokaal. Zijn toch al gammele relatie met zijn in Algerije achtergebleven vrouw, komt daarbij nog sterker onder druk te staan. Beide problemen moeten worden opgelost.


Vreemde details zijn de manier, waarop de geaardheid van zijn Franse vriend Phillippe kort ter sprake wordt gebracht en het korte kerkbezoek van Fatah. Het is niet direct duidelijk, wat deze komedie hier precies mee wil.
Ander vreemd punt is het aantal Marokkaanse organisaties, dat bij de eindgeneriek wordt vermeld. Dat doet je even afvragen, waar deze film exact is opgenomen.


Het verhaal is niet echt sterk, een zwak punt bij komedies, sommige (natuur)beelden van Algerije en Frankrijk compenseren dat wat. Wel een positief verhaal.


Krappe 3,5*


C'est la faute de la poire!

Net gezien. Feel good movie. Verhaal wat rafelig en niet altijd even consistent, maar de karakters- fraai neergezet- ,compenseren meer dan genoeg.Tel daar ook de uitstekende beelden bij en je hebt: een prima film.

Inderdaad een feelgood filmpje of kunnen we het met een kwinkslag een roadmovie noemen.

Zeker meerdere grappige momenten - vooral als de ethnische tegenstellingen aan bod komen - maar geen vergelijk met Fernandel en zijn Marguerite.

In zijn genre evenwel geslaagd en ons anderhalfuur lichte ontspanning bezorgend.

Regisseur Mahamid Hamidi deed in zijn "Né quelque Part", die ik eerder deze maand zag, ook al beroep op hoofdrolspeler Fatsah Bouyahmed en nog enkele andere (Jamel Debbouze, Fehd Benchemsi...). Why change a winning team ?

Deze net zitten te kijken.

Erg leuk, lief, maar ook melig en maf filmpje over een man met zijn koe, waarmee hij vanuit Algerije naar Parijs wil reizen om naar de grote landbouwbeurs te gaan.

Uit eigen ervaring (ik heb ruim vier jaar lang tussen de koeien gewerkt) weet ik hoe grappig, maar ook eigenwijs en ondeugend deze beesten kunnen zijn.

Ik heb anderhalf uur erg genoten en een paar keer flink moeten lachen om de kapriolen van deze twee, die toch als snel het hart van de kijker weten te veroveren.

Leuke bijrol ook van Lambert Wilson.

Aanrader!

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze film eens bekeken en vond het wel een vermakelijke film. Een roadmovie met een koe, het is eens iets anders. Het verhaal is eenvoudig, maar weet toch te boeien van begin tot einde. Het wordt nooit super grappig, maar toch vermakelijk genoeg. De cast deed het verder prima.

De moeite om te bekijken.

Wat een genot om hier naar te kijken! De aanstekelijke Fatah met z'n koe Jacqueline weet de volle anderhalf uur te boeien. Absurd maar oh zo vermakelijk! 4☆

Soms wel érg simpel en luchtig, met de nodige clichés, maar al met al toch een aardig goed gelukte feelgood film.

Goede score van Ibrahim Maalouf trouwens.

Roadmovie over een Algerijns boertje die met zijn koe te voet door Frankrijk trekt naar het landbouwsalon. De synopsis laat een verschrikkelijk voorspelbare feelgood-film vermoeden en dat was het dus ook. Natuurlijk zal hij wel problemen onderweg tegenkomen en op een gegeven moment gescheiden worden van zijn koe. Natuurlijk zal hij het landbouwsalon tijdig halen en een hoofdprijs in de wacht slepen. Natuurlijk zal het weer boteren met zijn schoonbroer... Wat had je anders verwacht?

Komt er dan nog bij dan de feelgood enorm kunstmatig opgevoerd wordt, bvb wanneer hij door grote nieuwsankers de nodige media-aandacht krijgt. Zeker geen slechte film; enkele Borat achtige momentjes, een paar fijne woordspelingen, een Guust Flater-achtige Lambert Wilson als berooide kasteelheer maken het nog enigszins genietbaar maar voor de rest weinig origineel en met een nogal denigrerende karikatuur van de Algerijnse plattelandsbewoner. Kleine 3* maar de kans is reëel dat ik dit nog naar beneden bijstel.