Scared to Death (1980)

Even het gemiddelde omhoog stuwen, want Scared to Death is gewoon een heerlijke jaren '80 monsterfilm.
Dat de regie niet al te goed is, de dialogen lachwekkend en de moorden niet al te bloederig, is geen probleem want daardoor wordt deze film alleen maar leuker.
De monstereffecten zijn wel weer aardig, ook al is de syngenor gewoon een man in een pak. En de climax die vooruitloopt op Aliens is erg leuk bedacht.
Alles bij elkaar is dit een zeer geslaagde film en ik kijk al uit naar meer van dit soort pulpfilms!

3,5*

Een pulpfilmpje dat mij niet voldoende wist te vermaken. Natuurlijk zitten er flauwe en belachelijke scènes in de film, maar voor mij iets te veel van het goede. Zo zijn de dialogen wel echt stupide en lijkt het hoofdpersonage Ted (John Stinson) wel een hele rare snuiter. Maar toch weet hij op een belachelijke en snelle manier het hart van Jennifer (Diana Davidson) te winnen. Ook raar dat iedereen zomaar bij zijn appartement kan binnenkomen met of zonder kloppen. Veel aandacht voor een trage opbouw die gelukkig wat onderbroken worden door een aantal kills van het monster. De openingsscène die vanuit het oogpunt van het monster wordt bekeken, lijkt een goed begin. Het slachtoffer Janie Richter (Pamela Bowman) paradeert naakt door haar huis. Eén van de beste scènes van de film is die van de roller skaters in de ondergrondse parking met als slachtoffer Kelly (Joleen Porcaro). Sherry (Toni Jannotta), de assistente van de professor, komt redelijk laat in de film om samen met Ted de helden uit te hangen in de riolen. Uiteindelijk is agent Lou (David Moses) ook belangrijk bij de climax van de film. Er zijn voldoende kills aanwezig, maar qua uitvoering redelijk ondermaats : veel van dezelfde soort scènes en vaak weinig functioneel gebruik van de camera. Dit zal ook wel met het budget te maken hebben, net zoals het uitzicht van het monster. Dat laatste stoorde mij niet zo. 4/10