The Sicilian (1987)

Zo'n slechte film is dit nu ook weer niet. Locaties, veel shots en art direction zijn mooi. Bovendien kent the Sicilian veel sterkte scènes. De film heeft echter van de zwakste dialogen ooit in een film, de muziek dringt zich op ongepaste wijze op aan de emoties van de kijker en Lambert is inderdaad een erg slecht acteur. Jammer. Toch wat ondergewaardeerd. Net geen 3 sterren voor een groot talent die ten onder ging aan zijn eigen ambtie.

Waarom wilde ik deze film ook alweer zien, was dat vanwege Cimino als regisseur? Omdat Joss Ackland er in meespeelt? of zelfs maar vanwege Barbara Sukowa - volgens mijn buurman van lang geleden tenslotte Die Flambierte Frau in hoogsteigen persoon. Ik weet het niet meer, maar ik vond mezelf onderweg van nergenshuizen aan zee naar au milieu de nulle part met alleen deze film op mijn laptop.

Het blijft een raadsel hoe een toch behoorlijk door de wol geverfde regisseur als Cimino dit afgrijselijke misbaksel heeft kunnen afleveren. Soit, er is al geschiedenis geschreven waaruit blijkt dat hij achteraf zelf inzag dat de casting een aantal zeer serieuze missers in zich had, en de theatrical cut kunnen we hem na de hele rechtsgang misschien ook niet aanwrijven, maar zelfs dan nog. Verhalend is het toch wel een onthutsend warrig en onsamenhangend on-geheel, de editing is zelfs in de director's cut te rommelig voor woorden, de soundtrack klopt zo ongeveer nergens met wat er gebeurt en volgt af en toe de editing ook nog eens niet goed genoeg. Maar het ergste is wel de casting - wellicht toch echt de meest epische verzameling missers ooit in de geschiedenis van de film.

Het eeuwige vraagteken wat iemand toch in Godsnaam ooit in Lambert gezien heeft blijft ook nu weer onbeantwoord. De beste man is tenslotte niet alleen zo lelijk als de nacht, acteren kan hij ook maar nauwelijks en zijn dictie is als nagels op een schoolbord - echt alles waarin ik hem ooit heb gezien haalt hij door zijn aanwezigheid naar beneden, met als enige uitzondering die ene scene in Highlander die wél werkte, al kwam dat misschien eerder door Freddie Mercury en Beatie Edney. Hij verdient zoiets als een lifetime achievement award voor het grootste aantal volstrekt verprutste rollen, ver boven, eeh, ik noem maar even een Eric Roberts, een Nicholas Cage, een Depardieu zonder zijn vroegere succes, een Bruce Willis in zijn nadagen.

En dan hier weer in dit tobberige drama zonder paardekop. Gebaseerd op een boek van Mario Puzo - you have said the word 'no' to Don Masino, maar dat dat geen garantie voor enige kwaliteit is blijkt vanaf het begin. Nee, het is alleen Joss Ackland die de triestigheid een beetje weet op te fleuren met teksten als My son does not exist - for me that is en dan vanzelf met een gravitas die daar geen enkele ruimte in geeft. Maar Cimino had kennelijk gewoon absoluut niet in de gaten dat het uitmaakt wie een tekst uitspreekt, dat het moet passen om geloofwaardig te zijn. Nee, zelfs Ackland komt er niet mee weg - hij speelt dan wel geniaal, onovertrefbaar, en buiten de context van het script zijn zijn scenes enkele van de beste die ik ooit in een film zag - maar hij is ook nog steeds onmiskenbaar een Engelsman en geen Italiaan en al helemaal geen Siciliaan, en daarmee volslagen ongeloofwaardig in het verhaal.

Hetzelfde lot treft ook Sukowa - toch echt geen tweederangs actrice dacht ik zo, maar ook haar scenes zijn af en toe tenenkrommend slecht. Een Duitse die nauwelijks behoorlijk Amerikaans-Engels spreekt, en dat moet dan overkomen als een Siciliaanse gravin. Als nagels op een schoolbord, en nog erger zijn de scenes waarin ze tegenover Lambert staat. Het slaat gewoon echt helemaal nergens meer op.

Het enige wat de film nog een beetje interessant maakt is de rol van Joss Ackland - hoe ongeloofwaardig hij misschien ook is als Italiaan, hij zit wel ongeëvenaard strak in zijn rol en hoe hij zijn There is nothing more that I can do uitspreekt - let op zijn ogen - is zonder moeite even sterk als de gekende meme Diplomatic Immunity. Waren alle acteurs maar zoals hij, hoe zouden we dan in een film wegvallen van de wereld.

Algemener komen eigenlijk alleen Turturro en Ackland ietwat ongeschonden uit dit debacle - Ackland op basis van zijn epische rol, hoe incongruent ook, en Turturro als jonge hond die niets fout kan doen met de kans die hij krijgt, en daarnaast omdat hij zo ongeveer als enige ietwat geloofwaardig is in zijn rol.

Voor Cimino had deze film vanaf het begin al alle denkbare rode vlaggen - Coppola, Scorsese en De Palma hadden al bedankt voor de eer, de naam Corleone mocht vanwege copyrights niet gebruikt worden ondanks het boek van Puzo. Dan zou je toch al moeten bedanken voor de eer. Kennelijk was de drang om nog maar een epische film te maken gewoon echt te sterk, en moeten we het hem daarmee niet kwalijk nemen.

Maar wat echt verbijstert is dat Lambert gewoon weer nieuwe rollen kreeg. Dat snap je toch niet.

Zondag klassiekeravond bracht deze The Sicilian op de gok meegenomen bij de kringloop. Want ansich klinkt de titel lekker, is de cast redelijk en klinken namen als Cimeno als regisseur en Puzo als schrijver van het origineel ook als een klok. Maar helaas biedt het geen garantie op een goede film...

Opzich lijkt The Sicilian eenmaal draaiende niet heel gek met fraaie locaties, prachtige natuur, een heerlijke stijl en sfeer, is de setting en onrust tussen Italië en Sicilië best interessant te noemen en ontwikkelt het zichzelf ook nog tot een soort van verzet/oorlogsverhaal. Zo is de opening met de twee mannen en hun mislukte Robin Hood achtige graan diefstal ook niet gek met de ontwikkeling van het karakter Salvatore als logisch gevolg. En in die zin zit er absoluut een poging tot stijl en gevoel in de film met passende tradities en muziek van die tijd.

Maar daar is het dan ook wel meegezegd waar The Sicilian vooral blijft bij een poging. Want interessant wil het na de opening geen moment worden, verzand de film in heel veel bla bla en randzaken, en is er ook nog sprake van matig acteerwerk waar Lambert al niet de beste is maar Barbara Sukowa de kroon spant als hertogin en behalve een vreselijk karakter ook nog eens een ergernis is qua acteren. Het maakt The Sicilian er al met al niet gemakkelijker op waar ik dan puntje bij paaltje ook niet anders kan dan een onvoldoende geven. Matige film