The Sicilian (1987)

is deze film nou echt zo slecht als de voortekenen doen geloven? 1.5 gemiddeld... Oke, 5 stemmen maar dan nog. Zelf nog niet gezien by the way

jahoor, deze film is echt zo slecht! Als we moeten geloven dat de toch wat apathische Lambert de Sicilianen achter zich weet te krijgen, dan maak ik nog wel 'ns kans op de Romanov-troon. Boek van Puzo is trouwens prima

Lambert + Film = 1

per definitie

Je bedoelt dat Christophe en het medium voor elkander zijn geschapen?

Tegendeel dus.

Een verdwaalde film zie ik, die ik lang geleden eens gezien heb. Vond het toen al een doodsaaie draak... 1*

Boek is geweldig, maar de film (wat ik me ervan kan herinneren) is dat absoluut niet. Ook de gehele verhaallijn met Michael Corleone is eruit gehaald.

Michael Cimino De regisseur van the deer hunter, niet te geloven wat voor slechte films hij naar het meesterlijke deer hunter heeft gemaakt, vooral deze film, en prop er ook nog maar eens een euwige b-acteur bij (christopher lambert).

"The Sunchaser" en "Thunderbolt and Lightfoot" zijn ook wel de moeite waar hoor...

Mensen, laat je niet misleiden door de meningen die hierboven worden verkondigd

als je van de Godfather en dat soort mafia films houdt, dan raad ik je deze zeker aan!

Mensen die deze film afkraken doen dat alleen maar vanwege de slechte imago van Christopher Lambert, waardbij ze dus al bij voorbaat een afkeer hebben

Sterke maffiafilm met een van de weinige keren een overtuigende Christopher Lambert.

In deze Sicilian komt hij zeker goed uit de verf.

Verder een boeiende en degelijke misdaad epos.

3,5*

Dat ik deze film afkraak heeft niet te maken met HET slechte imago van Lambert; ik vond de man in bijv. The Highlander prima te pruimen.

Mijn punten van kritiek zijn de slechte acteerprestaties (van zowel Lambert als enkele anderen), ondermaatse dialogen en het onsamenhangende verhaal.

Normaal gesproken ben ik best te porren voor een goede film over de mafia, maar dit vind ik gewoon een zeperd

Die heb ik nog niet gezien, maar Heaven's gate en Year of the dragon zijn beide fantastische films. Van The sicilian weet ik het echter nog niet zo.

The Sicilian heeft mooie fotografie en muziek, de manier waarop Sicilië in beeld wordt gezet is prachtig.

Maar er zijn ook genoeg minpunten: het verhaal is volstrekt onovertuigend en dat ligt waarschijnlijk aan de verschrikkelijke acteerprestatie van Lambert. Wat Cimino in hem zag is mij een raadsel. Zelfs de manier waarop hij eruit ziet is ongeloofwaardig, hij moet een volkse held van de boeren voorstellen, maar ziet er wel heel de tijd overdreven verzorgd uit. Zijn tegenspeelster Barbara Sukowa bakt er al even weinig van: hun romance in de film is ronduit lachwekkend.

Joss Ackland als Don Masino vond ik dan wel erg goed, het was waarschijnlijk interessanter geweest moest de film meer over hem gegaan zijn.

Oke, door jou comment ga ik m toch binnenslurpen Thx!

Ga deze eens zoeken.

Zo'n slechte film is dit nu ook weer niet. Locaties, veel shots en art direction zijn mooi. Bovendien kent the Sicilian veel sterkte scènes. De film heeft echter van de zwakste dialogen ooit in een film, de muziek dringt zich op ongepaste wijze op aan de emoties van de kijker en Lambert is inderdaad een erg slecht acteur. Jammer. Toch wat ondergewaardeerd. Net geen 3 sterren voor een groot talent die ten onder ging aan zijn eigen ambtie.

Snap niet dat deze film zo laag scoort...

Cimino in mijn ogen prima regisseur, budget was best behoorlijk en straalt er ook vanaf.

Komt op blu-ray uit in Duitsland bij Koch, geen Engelse ondertitels wel Engelse audio, en als het goed is de director's cut versie.

The Sicilian

Deze film bevat wellicht de slechts nagesynchroniseerde scene ooit. Dan heb ik het over de slaapkamerscene tussen Lambert en Sukowa.

Man, wat was dat slecht zeg. Ook qua script en regie. Het eerste uur was de film nog best ok. Lambert overtuigde nergens, maar in die scene met veel dialoog zakt hij en de film volledig door het ijs. Ongelooflijk dat deze man (Cimino) de Deerhunter heeft gemaakt. Zijn lange Directors cut ziet er mooi uit en het bevat zat kansen op sterk drama. Maar het wordt nergens meeslepend, spannend of emotioneel. En dat is niet enkel de schuld van houten Klaas Lambert.

Waarom wilde ik deze film ook alweer zien, was dat vanwege Cimino als regisseur? Omdat Joss Ackland er in meespeelt? of zelfs maar vanwege Barbara Sukowa - volgens mijn buurman van lang geleden tenslotte Die Flambierte Frau in hoogsteigen persoon. Ik weet het niet meer, maar ik vond mezelf onderweg van nergenshuizen aan zee naar au milieu de nulle part met alleen deze film op mijn laptop.

Het blijft een raadsel hoe een toch behoorlijk door de wol geverfde regisseur als Cimino dit afgrijselijke misbaksel heeft kunnen afleveren. Soit, er is al geschiedenis geschreven waaruit blijkt dat hij achteraf zelf inzag dat de casting een aantal zeer serieuze missers in zich had, en de theatrical cut kunnen we hem na de hele rechtsgang misschien ook niet aanwrijven, maar zelfs dan nog. Verhalend is het toch wel een onthutsend warrig en onsamenhangend on-geheel, de editing is zelfs in de director's cut te rommelig voor woorden, de soundtrack klopt zo ongeveer nergens met wat er gebeurt en volgt af en toe de editing ook nog eens niet goed genoeg. Maar het ergste is wel de casting - wellicht toch echt de meest epische verzameling missers ooit in de geschiedenis van de film.

Het eeuwige vraagteken wat iemand toch in Godsnaam ooit in Lambert gezien heeft blijft ook nu weer onbeantwoord. De beste man is tenslotte niet alleen zo lelijk als de nacht, acteren kan hij ook maar nauwelijks en zijn dictie is als nagels op een schoolbord - echt alles waarin ik hem ooit heb gezien haalt hij door zijn aanwezigheid naar beneden, met als enige uitzondering die ene scene in Highlander die wél werkte, al kwam dat misschien eerder door Freddie Mercury en Beatie Edney. Hij verdient zoiets als een lifetime achievement award voor het grootste aantal volstrekt verprutste rollen, ver boven, eeh, ik noem maar even een Eric Roberts, een Nicholas Cage, een Depardieu zonder zijn vroegere succes, een Bruce Willis in zijn nadagen.

En dan hier weer in dit tobberige drama zonder paardekop. Gebaseerd op een boek van Mario Puzo - you have said the word 'no' to Don Masino, maar dat dat geen garantie voor enige kwaliteit is blijkt vanaf het begin. Nee, het is alleen Joss Ackland die de triestigheid een beetje weet op te fleuren met teksten als My son does not exist - for me that is en dan vanzelf met een gravitas die daar geen enkele ruimte in geeft. Maar Cimino had kennelijk gewoon absoluut niet in de gaten dat het uitmaakt wie een tekst uitspreekt, dat het moet passen om geloofwaardig te zijn. Nee, zelfs Ackland komt er niet mee weg - hij speelt dan wel geniaal, onovertrefbaar, en buiten de context van het script zijn zijn scenes enkele van de beste die ik ooit in een film zag - maar hij is ook nog steeds onmiskenbaar een Engelsman en geen Italiaan en al helemaal geen Siciliaan, en daarmee volslagen ongeloofwaardig in het verhaal.

Hetzelfde lot treft ook Sukowa - toch echt geen tweederangs actrice dacht ik zo, maar ook haar scenes zijn af en toe tenenkrommend slecht. Een Duitse die nauwelijks behoorlijk Amerikaans-Engels spreekt, en dat moet dan overkomen als een Siciliaanse gravin. Als nagels op een schoolbord, en nog erger zijn de scenes waarin ze tegenover Lambert staat. Het slaat gewoon echt helemaal nergens meer op.

Het enige wat de film nog een beetje interessant maakt is de rol van Joss Ackland - hoe ongeloofwaardig hij misschien ook is als Italiaan, hij zit wel ongeëvenaard strak in zijn rol en hoe hij zijn There is nothing more that I can do uitspreekt - let op zijn ogen - is zonder moeite even sterk als de gekende meme Diplomatic Immunity. Waren alle acteurs maar zoals hij, hoe zouden we dan in een film wegvallen van de wereld.

Algemener komen eigenlijk alleen Turturro en Ackland ietwat ongeschonden uit dit debacle - Ackland op basis van zijn epische rol, hoe incongruent ook, en Turturro als jonge hond die niets fout kan doen met de kans die hij krijgt, en daarnaast omdat hij zo ongeveer als enige ietwat geloofwaardig is in zijn rol.

Voor Cimino had deze film vanaf het begin al alle denkbare rode vlaggen - Coppola, Scorsese en De Palma hadden al bedankt voor de eer, de naam Corleone mocht vanwege copyrights niet gebruikt worden ondanks het boek van Puzo. Dan zou je toch al moeten bedanken voor de eer. Kennelijk was de drang om nog maar een epische film te maken gewoon echt te sterk, en moeten we het hem daarmee niet kwalijk nemen.

Maar wat echt verbijstert is dat Lambert gewoon weer nieuwe rollen kreeg. Dat snap je toch niet.

Zondag klassiekeravond bracht deze The Sicilian op de gok meegenomen bij de kringloop. Want ansich klinkt de titel lekker, is de cast redelijk en klinken namen als Cimeno als regisseur en Puzo als schrijver van het origineel ook als een klok. Maar helaas biedt het geen garantie op een goede film...

Opzich lijkt The Sicilian eenmaal draaiende niet heel gek met fraaie locaties, prachtige natuur, een heerlijke stijl en sfeer, is de setting en onrust tussen Italië en Sicilië best interessant te noemen en ontwikkelt het zichzelf ook nog tot een soort van verzet/oorlogsverhaal. Zo is de opening met de twee mannen en hun mislukte Robin Hood achtige graan diefstal ook niet gek met de ontwikkeling van het karakter Salvatore als logisch gevolg. En in die zin zit er absoluut een poging tot stijl en gevoel in de film met passende tradities en muziek van die tijd.

Maar daar is het dan ook wel meegezegd waar The Sicilian vooral blijft bij een poging. Want interessant wil het na de opening geen moment worden, verzand de film in heel veel bla bla en randzaken, en is er ook nog sprake van matig acteerwerk waar Lambert al niet de beste is maar Barbara Sukowa de kroon spant als hertogin en behalve een vreselijk karakter ook nog eens een ergernis is qua acteren. Het maakt The Sicilian er al met al niet gemakkelijker op waar ik dan puntje bij paaltje ook niet anders kan dan een onvoldoende geven. Matige film