Ninja Bugei-chô (1967)

Dit is een erg bijzondere animatiefilm, die na veel gedoe eindelijk op de site staat. De camera gaat in 'Ninja Bugei-cho' over stilstaande tekeningen begeleid door één voice-over. Er wordt dus dan ook veel aan de fantasie van de kijker overgelaten. Ben zelf erg benieuwd of deze film het niveau van een goede voorleesbeurt met prenten overschrijd.

Dit moet ik zeker zien..

Trailer ziet er volgens mij net zo uit als dat de film eruit moet zien!

trailer

Belladonna of Sadness beviel me wat meer, maar dit was ook best interessant. Duurde me alleen wel wat te lang. Daarnaast begonnen de close-ups van de gezichten en personages mij op een gegeven moment wat te irriteren. In het begin dacht ik dat het een stijlelement was, maar op een gegeven moment merkte ik dat het geen originele vertelling was, maar een manga dat letterlijk verfilmd is door de stukjes tekstballon die er net niet ‘uitgeknipt’ waren. Waarschijnlijk waren veel van de close-up shots er om die reden, wat jammer is, omdat je minder overzicht krijgt en de flow van het verhaal moeizamer verloopt.

Damn.

Makkelijk de taaiste film die ik in jaren gezien heb. Qua vorm echt ongelofelijk statisch. Ofwel krijg je een statisch shot, ofwel pant de camera naar links, ofwel naar rechts. Meestal zitten de shots ook iets te dichtbij, waardoor je een nogal claustrofobisch effect krijg (wat Dopke hierboven al aangaf).

Allemaal goed en wel, maar er zit ook nog eens een énorm tempo in de film. Cut na cut na cut na cut ... bijgestaan door een saaie voice over en wat slechte hoorspel achtergrondgeluidjes. Echt een belachelijk vermoeiende manier om een film te vertellen. Tegen dat tempo lijkt het ook alsof je een pil van 2000 paginas bent afgelopen wanneer de film eindelijk ophoudt.

Je kan uiteraard zeggen dat dit een verre voorloper is van een film als Godkiller, een illustrated film avant la lettre, maar zonder enige vorm van animatie en een kleurloze, eenvoudige tekenstijl heeft deze film maar erg weinig te bieden.

Beetje jammer voor Oshima, ik geloof best dat hij een paar boeiende film op z'n naam heeft staan, maar deze behoort daar voor mij absoluut niet bij. De eerste 10 minuten kon ik het stijltje nog wel aanzien (al was er ook dan niet al te veel goeds te bekennen), de volgende 110 minuten volgt een ware martelgang.

Absoluut het tegenovergestelde van wat ik onder een goede film versta. Eén grote brok verhalende non-cinema. Interessant als curiosum (dat zeker!) en uiteraard een must-see voor Oshima completisten (hét moment), maar daar kan ik geen mildering voor opbrengen.

0.5*