Brown of Harvard (1926)

Een 8.9 op imdb, tevens de debuutfilm van John Wayne.

Inmiddels heeft deze film op IMDB een score van 9,1 uit 10 met 445 stemmen!!!

Op een gedeeld tweede plek tezamen met Shawshank Redemption. Alleen The Godfather scoort iets beter met een 9,2. Ongelooflijk maar waar . En dat voor een stomme film!

De film zelf is een frisse, leuke energieke film met een lekker tempotje. Het wordt begeleid door simpele maar toch bijzonder effectieve pianomuziek zonder overdrijvend te zijn. Lekker vlot bij de 'leukere' momenten en wat rustiger en zwaarder bij de 'minder leuke' momenten.

De personages worden redelijk waarheidsgetrouw en enthousiast neergezet en het acteren is goed, leuk en realistisch zonder dat men op de zwaar expressionistische toer gaat. Gewoon een vrolijke en eenvoudige film zonder al te veel pretenties. Maar een meesterwerk, zoals anderen op IMDB dat zien, heb ik er niet in kunnen ontdekken.

3,5*

John Wayne heb ik trouwens niet kunnen ontdekken. Maar dat kwam hoogstwaarschijnlijk doordat de meeste Yale spelers je meestal met hun rug aankeken .

De stemmen op IMDb zijn ongetwijfeld gemanipuleerd, want dit is absoluut niet de beste film van de jaren twintig, laat staan de beste film ooit.

Ondanks wat aardige American Football scenes en goed spel van vooral Jack Doolittle is het eigenlijk een vrij saaie "Boy gets Girl" film. Hoofdfiguur Tom Brown, gespeeld door een matige William Haines, probeert een meisje voor zich te winnen door haar vooral zo veel mogelijk lastig te vallen. Hij bedient zich zelfs van het klassiek foute 'no means yes' om dat voor elkaar te krijgen.

Niet erg fijn om naar te kijken.