All Roads Lead to Rome (2015)

Natuurlijk is dit een matige film. Heeft me desondanks best vermaakt, hedenavond op Net5. Sarah Jessica Parker als typisch Amerikaanse control freak, die probeert haar eigen dochter onder de duim te houden: sorry, werkt niet (ik vind haar sowieso totaal geen uitstraling hebben, sorry Sarah). Wat ze met die Italiaanse man (Luca) wil? Sorry, werkt niet. Maar de scènes met dochter Summer en (groot)moeder Carmen (lang leve Claudia Cardinale) werken wel.

De trailer zorgde ervoor dat ik dacht een fantastische romcom zou zijn. Wat echter blijkt is dat de leukste stukjes al in de trailer verwerkt waren en het zelfs iets beter overkwam dan het daadwerkelijk was. Uiteindelijk vind ik All Roads Lead to Rome vermakelijk, maar niet geweldig. En de acteerkwaliteiten en het script zijn absoluut matig. Hoewel clichés niet erg zijn wanneer ze goed zijn uitgevoerd (het hoort immers ook een beetje bij het genre), miste ik bij All Roads Lead to Rome iets dat de film uniek zou maken. Ook de humor viel iets tegen. Wat wel een pluspunt is, is de hoofdrol die Italië speelt. Ik zal nooit uitgekeken raken op dat mooie landschap. De film is leuk voor tussendoor, maar heeft op mij niet genoeg indruk weten te maken om de film echt aan te raden.

Om te ontsnappen aan problemen thuis neemt Maggie Falk [Sarah Jessica Parker] haar opstandige tienerdochter [Rosie Days] mee op vakantie naar Toscane waar ze 20 jaar geleden een bliksemromance had. Natuurlijk blijkt haar oude vlam [Raoul Bova] daar nog steeds te wonen en is de liefde nog steeds niet volledig bekoeld. De problemen beginnen wanneer Summer besluit Luca’s moeder [Claudia Cardinale] te helpen om haar oude vlam Marcellino [Shel Shapiro] te vinden en de politie vermoedt dat er sprake is van ontvoering. Volstrekt formulematige, quasi-dwaze romantische komedie is alleen de moeite waard vanwege Cardinale in een rol die haaks staat op haar glamoureuze imago.