Dreamaniac (1986)

Tjah, David DeCoteau, regisseur van mijn favoriete Puppet Master film: Toulon's Revenge, maar ook regisseur van een aantal delen uit die reeks die niet eens in de buurt kwamen van dat niveau. Ook nog eens regisseur van de film met misschien wel de meest over-the-top titel ooit: "Sorority Girls in..."

Kortom, een man die lak heeft aan alles heeft en gewoon doet wat hij leuk vind: films maken.

Maar genoeg over hem en laten we het hebben over deze film. DeCoteau levert met deze film een geinige, cheesy '80s flick.

Een Heavy Metal muzikant/lyrics schrijver met gierende hormonen roept de hulp in met magie om zijn seksleven spannender te maken. Hij roept echter per ongeluk een succubus op die hem meer en meer in haar macht krijgt. Tijd om (samen) dood en verderf te zaaien bij die vermaledijde coeds die zich uitleven met drank, drugs en seks.

DeCoteau haakt op een leuke manier in op dingen va die tijd. In deze periode was Heavy Metal (en alles wat daarbij hoorde) in de V.S. in opspraak. Ozzy Osbourne kreeg een rechtzaak, omdat een jongen kort voor zijn zelfmoord naar"Suïcide Solution" geluisterd zou hebben. Dit had volgens de aanklagers de jongen beïnvloed. Mede door dit soort zaken raakte men paranoïde. Zo zouden er verborgen satanistische boodschappen te horen zijn bij het omgekeerd afspelen van platen, enz.

Een aantal Amerikaanse horrorfilms uit die tijd grepen hierop in, met films als Trick or Treat (1986) en Black Roses (1988).

Her lijkt erop dat DeCoteau ook geïnspireerd was door dit fenomeen, want niet geheel ontoevallig heeft de metalhead interesse voor magie.

De eerste helft van de film functioneerd als gewoonlijk als introductie voor de verschillende personages. Zoals ook wel meer gebruikelijk in dit soort horrors, gaat het om een gevarieerd stel studenten. De acteerprestaties zijn over het algemeen lekker overdreven en de dialogen zijn op leuke wijze doorspekt met wat humor. Verder word zo'n beetje alles wat men juist niet moet doen in horrorfilms wel uit de kast getrokken. Flinke hoeveelheden alcohol en wat (hard) drugs en uiteraard seks (met deze keer voor de verandering veel mannelijk bloot). Vermakelijk, maar op een gegeven moment heb je het wel gezien. Mede daardoor kakt de film in het midden wat in. In de laatste helft van de film weet men dit wat te verbeteren door wat geinige moorden, wat (on?)doden actie. We worden tegen het einde zelfs nog getrakteerd op wat gore fx die ik er nog best redelijk vond uitzien.

Als laatste wil ik trouwens nog benoemen dat ik het gebruik van onweer wel kan waarderen. Ze schieten er op een gegeven moment wat mee door, maar het geeft vooral de eerste scenes van de film een toffe sfeer.

Ik denk dat dit enkel leuk voer is voor de liefhebbers van jaren '80 B-horrors.