Dood Eind (2006)

Nou gister eindelijk gezien en het viel me alles mee!

Ik kan zelfs zeggen dat ik hem wel goed vond, ondanks dat het een nederlandse horror film was.

Het acteren was dan wel weer minder, maar het verhaal zat wel goed in elkaar en de effecten waren ook goed naar mijn mening.

Ook zaten er best wel enge scene's in, ik ben wel een paar keer geschrokken maar dan ook wel meer door de muziek dan door de scene zelf.

Wel was het soms voorspelbaar, maar ik vind dit voor een nederlandse film wel goed gedaan allemaal.

4*

Na Necrophobia mijn tweede horrorfilm van Nederlandse bodem en jammer genoeg is ook DoodEind een redelijk mislukte poging om een goede vaderlandse horror neer te zetten. Hier en daar zitten nog wat aardige momenten en redelijke ideeën, maar helaas valt er verder over het eindproduct weinig positiefs te melden.

Ten eerste het acteerwerk, want dat was toch echt zwaar onder de maat. Goed, nu verwachtte ik ook geen hoogstaand niveau qua acteren, maar als je je de hele film loopt te ergeren aan meerdere personen, is er toch iets niet goed gegaan. Het script werkt overigens ook niet bevorderlijk, want de personages zijn ook een stel kartonnen, oninteressante lui bij elkaar.

Tja, en helaas faalt DoodEind ook compleet op het gebied van sfeer of spanning, ook redelijk belangrijke elementen voor een dergelijke film. Vooral lachwekkend als je na het kijken teksten als 'enger kan het nauwelijks' op de cover leest. Dan heb ik toch blijkbaar gemist wat er zo eng moet zijn. Oh jee, deuren gaan automatisch dicht. En oh jee, we worden aangevallen door gemuteerd, lichtgevend schimmel. Ja, dat is toch wel heel spannend allemaal.

Wat dat betreft blijft er weinig over. Hier en daar zat nog een aardig moment, met een aantal redelijk geslaagde scènes, maar over het algemeen kon ik hier bijzonder weinig mee. Misschien binnenkort Sl8n8 maar eens proberen, maar ook daar heb ik niet bepaald hoge verwachtingen van. Wat mij betreft moet de eerste goede Nederlandse horrorfilm nog komen.

Gulle bui; 2 hele kleine sterren voor DoodEind.

Voor een Nederlandse horrorfilm met zo'n klein budget is dit niet zo slecht. Nadruk ligt wel compleet op de schrikeffecten (vooral verrassend), de spanning en de special effects. Qua verhaal is er niet veel te vertellen. Nogal inspiratieloos en slecht uitgewerkt. Acteerwerk is ook nogal bedroevend en de personages zijn amper uitgewerkt. Maar op zich kan deze film wel staan naast andere doorsnee horrorfilms van 13 in een dozijn. Dat was ook wat ik verwachte, dus eigenlijk was ik niet zo teleurgesteld. De film is wel enkel voor horrorfans, want meer is dit echt wel niet. En een 2e keer zal ik hem ook niet moeten zien.... 2.5 sterren.

Met heel wat tamtam werd de Nederhorror uit de Hollandse klei wedergetrokken. De films Sl8n8 en Woensdag lijken op het eerste gezicht te slecht voor woorden, maar DoodEind leek nog wel kijkbaar. En dat is het ook. DoodEind kan met gemak de concurrentie aan met andere moderne horrorflicks uit de rest van de wereld. Grootste probleem is echter wel dat er in de moderne horrorfilms van de laatste jaren zelden iets interessants of unieks te vinden is. Met DoodEind is het niet anders door een blik met soap-acteurs open te trekken en een inwisselbaar verhaal met spookhuizen en vloeken te presenteren gepaard met lelijke cgi-effecten.

In vergelijking met dezelfde soort produkten die de filmwereld de laatste jaren teisterden, is DoodEind zeker nog te pruimen. Veel goede sound effects (krakende deuren, hoera!) en hier en daar een goede 'scare'. Het plot is natuurlijk bij elkaar geraapt en is niet altijd even logisch of verrassend. De acteerprestatie van Everon Jackson Hooi mag niet vergeten vermeld te worden als het slechtste sinds tijden. En de flauwe link met Cujo (hoe de vriendengroep heet) en de aanval van de rottweilers in het begin van de film komt zelfs niet campy over. En gelukkig doet Nederland niet mee met de flitsgeile generatie van tegenwoordig. Vandaar 2*.

Grootste schrikmoment: Han Peekel, ik dacht dat die al jaren dood was...

De film had een interessant begin met de hondenaanval, maar zakte aan het einde behoorlijk in. Ik zag er niet direct Hollywood invloeden in, maar wel een hoop Japanse cinema (voornamelijk op het einde door de muziek en door de hele film met die geestflitsen). Het acteerwerk varieerde: Anniek Pheifer doet het altijd goed (in Jiskefet was ze geniaal als zuster Hetty), maar Victoria Koblenko en Terence Schreurs werkten me al snel op de zenuwen. De special effects waren redelijk en deden hun werk goed, maar waren niet genoeg om de film op alle fronten spannend te houden.

Het verhaal was matig, maar dat zou al een stuk minder erg zijn als de rest van de film wat beter was geweest. Geen echte misser, maar er had veel meer in kunnen zitten.

En de dialogen waren zoals in veel Nederlandse films amper verstaanbaar.

2 sterren

Een soort van GTST in horrorland. Vanaf het moment dat ze het huis met de verschrikkelijke SE instappen wens je vanzelf dat de cast zo snel mogelijk het loodje legt. Een amateuristisch gedrocht. Slecht.

Ik dacht: Leuk, een film met veel bekende gezichten, dat moet wel iets zijn dan! Toch vraag ik me af of het de acteurs zijn, of het verhaal dat bij mij voor twijfelt zorgt. Op zich is het geen slechte film voor een Nederlandse horror, maar anderzijds was ie ook niet zo goed dat je hem van begin tot eind uit wilt kijken. Halverwege de film raakte ik mijn aandacht kwijt.

2,5 *

Eindelijk weer een Nederlandse horror. Ik moet zeggen dat hoewel de film niet veel omvat (gezien het lage budget) het een effectieve film is, het kent scene's die toch best wel spannend zijn. Acteerwerk is gemiddeld, verhaal is erg dunnetjes en gaat nergens over. Maar het regie en camerawerk is toch best goed. Degelijk product, 3*.

min punten

-acteer werk (nog nooit iemand zo raar een slot zien openslaan en dat continue gejank slaat ook nergens op)

-indeling van het huis (is geen touw aan vast te knopen, je hebt geen enkel moment ook maar het kleinste idee waar ze zich bevinden)

-verhaal(er zijn reclames gemaakt met meer verhaal)

-personages worden totaal niet opgebouwd maar we moeten wel steeds te horen krijgen dat meneer hondevoer een kind krijgt

pluspunt

-paar keer goed kunnen lachen bij echt kneuzige scenes, zoals het in volle gas weg rijden voor een paar honden (nooi geweten dat die dingen 50 km/u kunnen)

al met al een hele slechte film, kunt hem als onderzetter gebruiken of als frisbee maar niet de moeite om zelfs maar uit de verpakking te halen

Treurnis. Traag en zonder spanning. Gebrek aan budget maakt me niet uit en ik kan ook best door het gebrek aan talent van de cast kijken, maar dit was echt te doorsnee en ja, ronduit saai. Achterliggende verhaaltje hebben we al 1000x gezien, nee dit had niet gehoeven. De film leek ook eindeloos te duren...

1* voor Han Pekel.

Matig, maar lang niet zo slecht als ik had verwacht. De opbouw is wel aardig, met een verhaaltje dat op een gegven moment wel een voorspelbaar verloop krijgt. De effecten zijn redelijk, zeker niet slechter dan je in menig (Amerikaanse) horrorfilm voorgeschoteld krijgt, maar echt spannend of eng wordt de film niet. De muzziek is gewoon goed en dat zorgt ervoor dat de film i.c.m. de soms aardige efecten bij vlagen best wel wat sfeer heeft. Verder is het acteerwerk niet best, alleen Koblenko kan er nog mee door. De film is echter wel lekker onderhoudend en hoewel weinig origineel, zijn er in ieder geval tal van slechtere films in het genre gemaakt!

2,5*

Destijds expres links laten liggen, maar ik heb me er pas toch maar aan gewaagd. En had het beter niet kunnen doen, een Nederlandse wannabe horror van bedenkelijk niveau.

Te traag. Hoe de regisseur erbij komt dat een uur rondschuifelen door een huis spannend zou moeten zijn Ik weet het niet, DoodSaai had de titel beter kunnen zijn.

Verder stomme flitsende beelden van vroeger tussendoor, steeds dezelfde (flauwe) special effects die maar terug blijven komen, slechte belichting, teveel getreuzel met zaklampjes, een plot dat weinig bijzonder is, vervelend acteerwerk, Schots geneuzel dat het mysterieus zou moeten maken.

Deze film heeft niets behalve dat je nog wel wilt weten wat er aan de hand is. En nou ja, Han Peekel dan . En een feitje dat He-Man vroeger om 9.30 uur begon op zondag, was wel leuk om weer te weten.

Met véél moeite doorheen gekomen. Het idee is opzich wel aardig, de uitwerking echter vreselijk saai en zonder enig risico. Leuk is zo'n poging wel, maar na een wat geinig begin kakt het helemaal in en komt het ook niet meer goed.

De cast weet er ook verdomd weinig van te maken, maar dat ligt naar mijn mening meer aan het script dan hun kwaliteiten. Al zijn die ook niet groots.

2*

Zware tegenvaller. Rommelig script, slecht geacteerd en matig gefilmd.

Niet zo heel slecht als sommigen beweren hier, maar veel verder dan matig kom ik dan ook weer niet.

Het begint nog redelijk goed en is er zelfs enige spanning te bespeuren. Wanneer ze het huis betreden daalt al snel het niveau en wordt in de verschillende vertrekken pijnlijk duidelijk hoe slecht sommige acteurs zijn. Het verhaal wordt gaandeweg alsmaar onduidelijker en onlogischer zodat deze uitgebreid toegelicht moet worden door de acteurs. Redelijk positief ben ik over de effecten die soms niet onaardig waren.

Geen beste film met slechte acteurs, erg matig verhaal en redelijke (schrik)effecten.

2*

Van Nederlandse films verwacht ik nooit veel en eerlijk gezegd viel deze nog best mee (relatief gezien dan). Natuurlijk is het niet allemaal hoogstaand en heb je bedenkingen over de cast maar op de één of andere manier wist deze film me toch te boeien (komt misschien ook door de aanwezigheid van Victoria Koblenko) en vond ik het zelfs soms iets spannend. Het verhaal is aardig gevonden maar het script rammelt inderdaad aan alle kanten en logica zit er eigenlijk ook niet in. Het einde vond ik maar maf. Maar al met al voor Nederlandse begrippen een aardige film.

Toen ik deze film 5 jaar(!) geleden in de bioscoop zag was ik niet zo onder de indruk. Maar met de jaren schijn je milder te worden, want hoewel Dood Eind geen originele film is ben ik er nu een stuk beter over te spreken.

Als eerste maar gelijk het grootste struikelblok uit de weg: voor mijn gevoel leent de Nederlandse taal zich nu niet bepaald voor vlotte dialogen, en dan helpt het ook niet echt dat de cast overwegend uit vervelende soapacteurs bestaat. Bij het kampvuur bijvoorbeeld voelde hun interactie gewoon niet lekker aan en als ze op andere emoties moeten overgaan leek het wel een stelletje karikaturen.

Het verhaal, hoewel niet slecht, was ook wat aan de dunne kant. Het is binnen een tijdje wel duidelijk hoe de vork in de steel zit. En dan zit je niet te wachten op een zoveelste scène die het plot uit de doeken doet, hoewel deze scènes wel sterk gedaan zijn. Wat ik wel goed vond aan het verhaal is dat de personages over het algemeen vrij slimme beslissingen nemen; ze blijven goed bij elkaar en denken goed na voor ze wat doen. Op een gegeven moment veranderd dit wel omdat de film anders wat saai zou worden, maar het is weer eens wat anders dan de standaard Scooby Doo-laten we uit elkaar gaan route.

Visueel en qua audio is deze film helemaal zo slecht nog niet. Ten eerste is de hele lokatie erg mooi. Ik ben 's nachts wel eens in een verlaten huis geweest, maar nog nooit in zo'n fraai landhuis. Het deed me heel erg aan Resident Evil denken met die honden en die kapitale villa die plotseling opduikt. Het huis is ook erg mooi ingericht, waarvan de bibliotheek met alle vreemde voorwerpen en boeken er wel bovenuit steekt.

De speciale effecten zijn ook erg goed. Het is een vrij aparte vijand waar je bitter weinig tegen kan doen, maar het levert wel mooie plaatjes op, zeker als hele kamers bedekt zijn in het spul. Als mensen daadwekelijk geïnfecteerd raken kiezen de makers ervoor dit af en toe buiten beeld te houden, wat miusschien wel een goede keuze is, maar ondanks dat zagen de make-up effecten er ook zeker niet slecht uit. De spookverschijningen ten slotte waren nog redelijk eng, vooral de eerste subtiele verschijning.

Het geluid helpt ook bij het creëren van een spannende sfeer. De zachte stemmen die je af en toe hoort, de krakende treden en deuren; het hele huis lijkt af en toe wel te leven. Sommige geluidseffecten waren iets te overdreven, maar over het algemeen was het wel sterk qua geluid. Ook de muziek is fraai, hoewel af en toe een tikkeltje overheersend.

Wat ik ook wel mag is dat het verhaal lekker slecht afloopt en in feite niemand het overleeft. Ik kon helaas niet echt met de personages meeleven ondanks verwoedde pogingen van de scriptschrijvers om sympathie voor ze op te wekken, dus helemaal succesvol was het uiteindelijk ook weer niet, maar het verhaal was niet heel slecht.

Het blijkt dus maar weer dat je een film af en toe moet herbekijken, anders dacht ik voor altijd dat deze film echt zo rampzalig was. Maar ik moet zeggen dat ik na deze nieuwe kijkbeurt zeer zeker respect heb voor de makers; ze hebben waarschijnlijk met beperkte middelen een aardige nederhorror afgeleverd.

Mooi geschreven Namingway24. Ik kan mij er helemaal in vinden.

Gisteravond zag ik deze film voor de 2e keer en ik maak toch een kleine voldoende van mijn eerdere beoordeling.

Ok, het acteerwerk was misschien niet zo overtuigend, maar dat mensen het als barslecht bestempelen vind ik ook weer overdreven. Op de één of andere manier lijkt het ook altijd een beetje slechter door de Nederlandse taal, maar dat is gewoon een kwestie van even wennen.

Als deze film uit Hollywood was gekomen, met een cast die op hetzelfde niveau had gepresteerd maar dan Engels had gesproken, dan weet ik bijna zeker dat de gemiddelde score hier hoger was geweest.

Het verhaal(tje) is aardig bedacht en heeft mij niet verveeld. Ook zaten er nog wel een paar verrassende schrikeffecten in. De effecten zelf waren ook helemaal niet verkeerd.

Wat mij vooral ook opviel was het goede camerawerk. Je ziet dat daar echt aandacht aan is besteed en dat verhoogd het kijkplezier.

Zeker geen topper, maar echt wel te pruimen voor een keertje. Al met al toch wel een kleine voldoende waard.

Geen geweldige film, maar voor een Nederlandse horror wel te doen.

Wat me meteen opviel was dat er veel gejat/geïnspireerd ('t is maar hoe je het bekijkt) werd uit het videospel Resident Evil: de dolle honden, het vluchten in de mansion, de sfeer in het huis, etc

Maar dat maakte het daarom nog niet altijd even spannend, want bij momenten verveelde ik me erg.

Wat me tegenviel was 'de vijand' in het huis. Ik hoopte op bloeddorstige zombies, enge creaturen, enz maar geen van dit alles. Enkel de geest van de vroegere bewoonster die zich voornamelijk in de gedaante van een soort aders van vuur, langs muren en deuren een weg baant tot bij onze pechvogels om van hen een aangebrande tosti te maken.

Het geschreeuw de hele tijd in de film en luide geluidseffecten stoorde me ook behoorlijk.

Verder is het een film zonder verhaallijn, maar aan het einde wordt wel eea duidelijk gemaakt waardoor je toch nog het gevoel krijgt dat het ergens over ging.

Ik zou hem wel aanraden een keer te kijken omdat er niet zo vaak Nederlandse films van dit genre verschijnen, maar hoge verwachtingen hoef je er niet bij te hebben.

2 sterren

Het verhaal is niet erg origineel, maar omdat het eens een Nederlandstalige thriller/horrorfilm is vond het toch de moeite om hem eens te bekijken.

'k Zou hem niet direct aanbevelen om hem te kopen (er zijn veel originelere films), maar als je hem eens in de videotheek of binnen een aantal jaren op tv ziet, toch eens bekijken.

Ik moet zeggen dat de cast het nog wel redelijk deed. Al zag ik de meerwaarde van de bijdrage van "de dochter van Kees uit Kees & Co" niet zo in. In de "voorstelronde" ziet zij haar geliefde voor het eerst sinds langere tijd weer terug, maar zij hoort blijkbaar niet bij het vriendenclubje.
De film heeft iets minder stereotypetjes als "Sl8N8", maar de personages zijn verder ook niet enorm origineel of diepgaand. Nu is dat bij een dergelijke prent meestal geen ramp, al vond ik de verschillen tussen de personages wel erg groot. Vooral die Marvel comic liefhebber kwam wat ongepast over.
De film heeft nog een best sfeervolle soundtrack en ook de set is niet slecht. Hij word alleen genekt door het niet zo geweldige acteerwerk en vooral door de gebrek aan spanning.
De allereerste "jump scare" vond ik nog best redelijk, maar daarna slaagt de film er, mede veroorzaakt door de slechte "CGI boomwortels" er niet meer in om eng te worden.
Daarnaast is het verhaal wat te lukraak, want hoe komt deze typisch Nederlandse cast in het huis van ene Marie McBaIne terecht?
Afijn, Anniek Pheifer vond ik altijd wel aardig in Grijpstra & de Gier, maar doet het hier een stuk minder. Verder is Everon Jackson Hooi als hoofdpersonage ook zo plat als een dubbeltje, maar dit heeft niet alleen met zijn acteren te maken. Dat ligt ook gewoon wat aan de schrijvers van het script.
Ik moet zeggen dat ik de Nederlandse poging tot een slasher uit hetzelfde jaartal (N8W8) iets beter vond, ondanks dat deze voor internationale begrippen nogal tam bleef.
Deze film leidt gewoon teveel onder de slechte CGI effects en jump scares die helemaal niet overkomen. Jammer.

Sympathieke poging om het horrorgenre naar de Nederlandse cinema te brengen, maar het blijft te onbeholpen om onder de huid te gaan zitten. Om de een of andere reden dacht de regisseur dat de tamme honden en een CGI-screensaver de soort dreigingen zijn waar een slasher wel bij vaart. Een ander probleem is dat het overacterende soapvolk continu snikkend, snotterend en kermend in beeld wordt gebracht. Dat neemt de spanning aardig weg. Het is jammer dat ze er niet meer uit hebben gehaald, want qua sfeerzetting, belichting en locatiekeuze had hier best een aardige productie ingezeten.

Checkbox horror.

De makers hebben een hoop afgevinkt tijdens het maken van deze film. Dood Eind lijkt zo'n product by committee film. Eerst een brainstorm met iedereen erbij, om te bepalen welke zaken in een goeie horror film moeten zitten. En daarna met die lijst één of ander lopend geheel proberen maken, wat uiteraard nooit lukt.

Het mist deze film vooral aan liefde voor het genre. De opzet is niet eens zo verkeerd . De setting, de legende, zelfs de CG staan een goede horror niet in de weg ... maar het mist de film gewoon enorm hard aan sfeer. Going through the motions heet zoiets dan. Alles is aanwezig en het lijkt allemaal wel op wat er in een goeie horror hoort te zitten, maar het vormt nooit een sfeervol geheel, noch weet het aan te spreken.

Acteerwerk is ook wel een hekel punt. De kop die Hooi de hele film door trekt is hilarisch, het gezucht en gejengel van de rest maakt er bijna een comedy van. Script is op zich ook iets te warrig, met iets té veel horror zaken bij elkaar gepleurd en de introductie van de personages slaat nergens op (een hoop opvallend specifieke achtergrondinfo die compleet overbodig blijkt). Het zijn dat soort rare kronkels waardoor je je afvraagt of de makers de functie van dit soort scenes in andere horrors wel goed begrepen hebben.

Maar visueel vond ik het er nog wel mee door kunnen. Niks indrukwekkends ofzo, maar er wordt goed gebruik gemaakt van de setting en de CG was allerminst storend en zelfs enigszins mysterieus. Maar niet genoeg om als film echt op te steunen, daarvoor was de rest gewoon te slecht.

2.0*

Dood Eind

Bah, Dood Eind was serieus een Dood Eind, misschien dat dit woordgrapje vaker is gebruikt maar het begint nu serieus te worden, deze film was echt saai. Hoewel ik toch het begin erg vet vind (het stukje metal, groot liefhebber van) en dan de nodige introducties. Zodra de honden tevoorschijn komen begint de film echt op goed op gang te komen, de film begon spannend, gaaf uitziend en goed maar zodra ze bij het huis arriveerden begon de film echt heel erg weg te zakken, ook vooral heel diep waardoor de film toch saai en oninteressant begon te worden.

De acteerprestaties van de acteurs en actrices waren toch dermate slecht. Prestaties waren er niet veel. Ook de kwaliteit van de CGI in Dood Eind laat zich echt wel kantelen. Ik kon er bijna wel om janken. Ook super slecht in deze film waren de zo geheten 'spannende' momenten, die er toch bijna tot niet waren. Het enigste wat ik echt goed vond aan deze film maar dan ook echt goed waren de honden in de begin scene.

Het verhaal laat zich ook wel weten. Een groepje vrienden gaan uit op kamperen en worden daar belaagd door twee Rottweilers, sowieso eentje. Bij de vlucht poging verongelukken ze en gaan richting een huis, wat bezeten blijkt te zijn, ze doen er alles aan om te overleven, het eind hebben we trouwens niet gezien dus ik kan niet vertellen hoe het eindigde.

Het concept was redelijk maar voor deze Nederlandse horror sta ik toch wel te janken, dit was gewoon ontroerend slecht, hoe je het wend of keert. Jammer, had tof kunnen zijn maar, ik heb me eigen echt niet vermaakt.

1.0*

Slechte Nederhorror met een geest, een oud huis, de echo van een jankende baby, een oud boek die de vloek uitlegt, en een overmaat aan krakende deuren: kortom, alsof je je neefje van 12 een spannend verhaaltje laat verzinnen.

Visueel is het soms niet eens onaardig, en de effecten zijn in principe geen doorn in het oog (alleen richting het einde wordt het wel erg gedateerd). Dood Eind's grootste probleem is dat het geen seconde weet te boeien. Dat komt omdat het allemaal veel te cliché en te braaf is. Een film die je 3 minuten na de afiteling al weer vergeten bent.