One Eyed Girl (2014)

Film waarover in het eerste halve uur een prima zwaarmoedige sfeer hangt waarin de geestesgesteldheid van de hoofdpersoon goed tot uiting komt. Een sfeer van depressie en zwartheid die de uitzichtloze situatie van de hoofdpersoon goed weergeeft. Het persoonlijke trauma waarmee hij worstelt knippert in flashbacks door en geeft druppelsgewijs steeds meer inzicht in het trieste personage. Filmtechnisch interessant.

Het filmbegin heeft ook plottechnische potentie en is acteertechnisch van behoorlijk niveau. Ja, de opbouw maakt indruk.

Daar blijft het dan ook bij, want de intrigerende opbouw wordt vervolgens helemaal teniet gedaan door middelmaat en gebrek aan fantasie. Het vervolg van het verhaal en de uitvoering daarvan maken de hooggespannen verwachtingen totaal niet waar.

Als de hoofdpersoon eenmaal gevangen is in de armen van de sekte, geleid door een (Jim Jones-achtige) sekteleider, is het gedaan met de filmpret. De gebeurtenissen die volgen zijn voorspelbaar en sfeerloos. Van het deprimerende en ongemakkelijke sfeertje uit het begin blijft niets meer over.

Het acteerwerk dat van behoorlijk niveau was, is plotseling ook een stuk minder overtuigend.

De vervoering van de sekteleden en de geestelijke reiniging van de hoofdpersoon worden houterig, kneuterig en inspiratieloos gepresenteerd. De uitstraling van de sekteleider is trouwens lachwekkend niet charismatisch. Dat helpt ook al niet.

Alle overtuiging en potentie uit het begin worden achteloos weggespoeld en komen op geen enkel moment meer terug. Vreemd eigenlijk.

Film met een prima start en een vervelend inspiratieloos vervolg.