Young and Innocent (1937)

Uitstekende Hitchcockthriller rondom het klassieke thema van een jonge man [Derrick de Marnay] die onterecht beschuldigd wordt van moord en met behulp van een eigenzinnige, vindingrijke jonge vrouw [Nova Pillbeam] probeert zijn onschuld te bewijzen. Hitchcock onthult in de opening wie de moordenaar is en na één van de meest geroemde shots uit Hitchcocks carrière wordt de moordenaar uiteindelijk ontmaskerd. Hitchcock verschijnt voor het eerst duidelijk herkenbaar in beeld als een fotojournalist in deze vlotte thriller. Het bezoek aan een kinderfeestje is bijna net zo briljant als de geniale ontknoping. Niet te missen!

Alhoewel niet de suspense van zijn toppers, toch is Hitch enigszins herkenbaar, al was het maar om de vele toevalligheden (vaak grappige) die het verhaal een belangrijke wending geven.

Heel eenvoudig om volgen, deze keer te voorspelbaar, niet veel eisend van de acteurs en af en toe wat flauw.

Een 3,5 is wellicht wat veel, maar de master of suspense heeft ons al zo veel film fun bezorgd, dat we even naar boven afronden.

Uit de Britse periode van Hitchcock die toch minder gekend is dan zijn Amerikaanse periode. En binnen zijn Britse periode is dit nu ook niet de meest gekende film. Maar van zijn minder gekende Britse films vind ik deze Young and Innocent er toch wel bovenuit steken qua cinematografie en algemeen entertainment. Hoogtepunt en technisch hoogstandje is de scene in de balzaal zoals hier al herhaaldelijk gezegd. Al zijn er nog wel andere mooie zaken te zien. De opening op het strand vind ik ook magistraal. Een sterk begin en een sterk einde is natuurlijk altijd meegenomen, zeker als het tussenstuk dan ook nog goed meevalt. Een thriller met een geut zwarte komedie en daar is Hitchcock toch een meester in. Zeker vatbaar voor herziening deze ‘best of the British rest’.

Over een man die ten onrechte verdacht wordt van moord en zijn onschuld moet bewijzen. Het is een geliefd thema van Alfred Hitchcock. Ondanks het bekende thema is Young and Innocent een vreemde eend in de bijt. Behalve een film die aan spanningsopbouw doet, is Young and Innocent ook een film die als screwball-komedie niet misstaat. De mannelijke en vrouwelijke hoofdrol hebben wat kibbelende gewenningstijd nodig en bedienen zich tijdens de vlucht voor het gezag van spitsvondige en gevatte dialogen.

De lichtvoetigheid is niet steeds goed in balans met de spanning. De van moord verdachte man ziet overal de humor van in en maakt zich niet erg druk om zijn vervelende situatie. Die houding is weliswaar amusant maar doet de spanningsopbouw geen goed. Voor de kijker die graag een film ziet over een onschuldige voortvluchtige en de voorkeur geeft aan een harder en rauwer verloop zal met een film als Saboteur beter uit de voeten kunnen dan met deze thrillerkomedie.

Stilistisch gezien valt er overigens genoeg te genieten met als visueel hoogtepunt een scène aan het einde waarin de camera de kijker op weergaloze wijze met de echte dader confronteert. Een prachtige scène en een spannende scène ook al weet de kijker al vanaf het begin van de film wie de echte dader is. Het gaat Hitchcock zoals zo vaak niet om de identiteit van de dader maar om de weg die naar zijn ontmaskering leidt. De scène is een mooi uitroepteken aan het einde van die weg.

Young and Innocent is een vermakelijke film met een verhaallijn die redelijk voorspelbaar is en die amper suspense en ultraspannende momenten bevat. De meeste gebeurtenissen die de voortvluchtigen onderweg meemaken, hebben een komische inslag die de potentiele spanning niet volledig tot ontplooiing doet komen. Young en Innocent is een lichtvoetige thriller. Geen uitzonderlijk goede film maar hij kijkt wel aangenaam weg.

Graag gezien. Het plot is een welbekend thema bij Hitch nl een onschuldige op de vlucht om zijn onschuld te bewijzen. In de jaren ’30 vooral waren de films van Hitchkock luchtig en geïnspireerd door de screwball comedies. Man en vrouw lopen al kibbelend door het plot terwijl ze langzaam verliefd worden. Het maakt van Young and innocent een vermakelijke avonturen film. Daarnaast serveert Hitch nog 2 magistrale momenten nl het begin waarin een man met een zenuwtrek aan het oog ruzie heeft met een vrouw bij een huis naast de woeste zee en bliksem (visualisering van onheilspellend moment – zo veel gebruikt nadien) én de finale waarin de camera van een totaalschot in de zaal naar een close up gaat waar we de zenuwtrek rond het oog zien en zo weten we dat de dader is gevonden. Door de bijna nonchalante benadering van een moordzaak (het koppel wandelt naar de ontknoping op hun dooie gemak) verliest het aan intensiteit en drama maar het filmisch vermogen van Hitch om een suspense te creëren terwijl de kijker reeds vanaf minuut 1 weet wie de dader is, mag als een testament van zijn vakkennis worden beschouwd.

Herziening en veel plezier aan beleefd. Wat was Hitchcock een meester in het mengen van diverse genres (thriller, psychologisch drama, comedy, screwball) en hier komt het weer mooi allemaal samen. Voeg daar nog wat visuele hoogstandjes aan toe - met de muzikale finale als climax - en je hebt een hoogvlieger. Deze krijgt waarschijnlijk minder aandacht binnen het oeuvre van de man omdat de verhaallijn al een keer eerder was gedaan met 39 Steps. Maar wat geeft het, het thema van the wrong man is sowieso een Hitchcock troop. Verder is het ook wel helder waarom deze film nooit meer op televisie te zien zal zijn. Al is het gebruik van blackface hier zeer functioneel.

hitchcock challenge # 45