Saboteur (1942)

eigenlijk vind ik deze helemaal niet zo heel veel minder dan onbetwiste klassieker north by northwest.

het aantal memorabele scenes is groot. de ontsnapping bij de brug (ik weet waar de makers van the fugitive goed naar hebben gekeken), de lift die ze krijgen van het circus, in de danszaal (leek erg op de scene van north by nortwest op die veiling), bij de blinde man thuis en het eind dat onze helden naar het vrijheidsbeeld leidde.

ik vond alleen het acteren van robert cummings niet altijd even sterk.

verhoogd naar 4 sterren.

De links met the 39 Steps, North by Northwest en zelfs Vertigo zijn met gemak te plaatsen. Zelfs is daar een link naar non-Hitchcock klassiekers als The Bride of Frankenstein en natuurlijk Freaks.

Saboteur is een typische Hitchcock film, het enige dat enigszins irriteert is inderdaad de aanwezige WWII angst (incl. de vijfde colonne, tevens de Franstalige titel van deze film) met enige patriottische verheerlijkingen. Daardoor zal deze film in die periode meer impact hebben gehad dan anno 2006.

Saboteur is eigenlijk gewoon weer een goede Hitchcock-thriller met bijna alle ingredienten. Alleen te weinig humor helaas, waardoor de film inderdaad meer een te serieuze inslag verkrijgt. En dat is jammer.

In dit kader is het wellicht goed te weten dat Saboteur de eerste film van Hitchcock was bij het Amerikaanse Universal. Bewegingsbeperking? (is dan het eerste wat bij me opkwam)

En wat een briljante finale weer.....muziekloos deze keer.

Spannende en avontuurlijke thriller van de meester. Hij bleek weer eens in klasse zijn tijd vooruit. Goed.

Mindere Hitchcock hoor met een niet zo toffe hoofdpersoon (Robert Cummings). De laatste scene bij het vrijheidsbeeld kan de film wel redden, maar memorabel is dit allerminst.

Weer een vermakelijk spannende film van Alfred Hitchcock, op alle fronten is de film heel goed. Welliswaar niet de beste van Alfred, maar toch ééntje die je móet zien. Zeker voor de Hitchcock liefhebbers of gewoon voor de liefhebber van thrillers. Het blijft gedurende film steeds boeiend, wat onrealistisch maar dat maakt niks uit bij deze film.

Ook weer een zeer goede score van Bernard Herrmann, net als bij North by Northwest, natuurlijk niet zo goed als die maar wel weer briljant gekozen. Een vergelijking met 007, is niet zo gek. Maar dan wel meer de 007 voor die met Daniel Craig. Goede spanningsopbouw, en een niet al te moeilijk verhaal.

Goede cast, het duo Robert Cummings - Priscilla Lane is een leuk duo. Zonde dat Priscilla Lane niet meer is gaan acteren na 1948, had een grote ster kunnen worden.

Twee scenes springen er voor mij overigens tussenuit, de eerste is die in de bioscoop. Echt heel goed bedacht en strak uitgewerkt. En natuurlijk het slot op het vrijheidsbeeld, wat me een beetje deed denken aan de latere film van Hitchcock "North By Northwest" op mount Rushmore

4*

Het eerste gedeelte, waarin Kane vals beschuldigd wordt en op de vlucht moet, vind ik het sterkste aan Saboteur. Dit deel bevat genoeg spanning en variatie in de omgeving om te blijven boeien. Vooral de scène bij de oude blinde man vind ik sterk. Een goede eerste helft van de film dus, hoewel het op momenten wel erg veel aan The 39 Steps doet denken. Niet alleen het vluchten van Kane maar ook het vertrouwen dat hij moet zien te winnen van zijn vrouwelijke tegenspeelster komen erg bekend voor. Gelukkig weet de regisseur het ook hier prima uit te werken, waardoor ik het de film niet als minpunt kan aanrekenen.

Vervolgens begint de film een beetje in te kakken, op het moment dat Kane arriveert bij het grote huis van de weldoenster in New York en gepakt wordt door de communisten. Het verhaal mist hier wat vaart en de anti-communistische boodschap wordt hier naar mijn smaak iets teveel benadrukt.

Gelukkig weet Saboteur de laatste vijftien minuten weer prima te vermaken, met eerst een grootscheepse aanslag, gevolgd door een spannende achtervolging die eindigt op het vrijheidsbeeld.

Hitchcock heeft de verschillende elementen met zijn andere films (o.a. The 39 Steps en North By Northwest) individueel beter uitgewerkt, toch brengt hij ze in Saboteur samen tot een zeer vermakelijk geheel.

De laatste scénes op het eiland en in- op het vrijheidbeeld maken veel goed. Heerlijk spannende scénes, mooi gemaakt ook. Voor de rest wat standaard allemaal, zeker vermakelijk, maar nergens echt bijzonder. De film kent ook wat zwakkere scénes en wat schoonheidsfoutjes, maar voor een film uit '42 vond ik het wel prima allemaal.

Heel erg onderhoudende thriller over een man, die ten onrechte beschuldigd wordt van sabotage, en op zoek gaat naar de waarheid om zijn onschuld te kunnen bewijzen (en ook wellicht om zijn vriend te wreken?)

Het eerste deel vond ik het beste. Lijkt op een "fugitive"-achtige roadmovie, waar Cummings vlucht voor de politie, geholpen door de nicht van een behulpzame blinde man. De vaart zit er duidelijk in, en het ligt op dat moment niet voor de hand welke wending het verhaal zal nemen. Daarna komt hij in contact met de groep terroristen, die niks van zijn onschuld afweten.

Zeker niet onaardig voor zijn tijd, met het bal bij die rijke dame als beste scène voor mij. De ontwikkelingen van sommige situaties leken me soms iets teveel vanzelfsprekend ( bvb hoe Priscilla Lane de tijd probeert te rekken in het vrijheidsbeeld. Alleen in films laten bad guys zich op die manier vangen ), maar het acteerwerk was dik in orde.

Leuk om eens te zien in elk geval.

Mindere Hitchcock dit. Saboteur deed me vooral in het begin er aan North by Northwest denken. Ook hier gaat de hoofdpersoon op zoek naar de echte dader, en wordt hij gezocht door de badguys en de politie. Twee gedeelte werd de vergelijking wel wat minder. Waar ik me flink aan ergerde was dat het af en toe flink onrealistisch werd. Ik bedoel, je gaat echt niet iemand met handboeien binnenlaten. En zeker niet bij elk persoon. Beetje raar ook dat ze allemaal dachten dat hij onschuldig was. Aan dat soort dingen kan ik me dan flink ergeren. De cast was daarintegen prima. Robert Cummings en Priscilla Lane is een prima acteerskoppel. Ze kwam me al zo bekend voor. En ja, ik zag haar al spelen in The Roaring Twenties. Wat een ongelofelijk sterke film was. Saboteur was zeker niet de beste Hitchcock die ik tot nu toe zag. Redelijk vermakelijk, maar ook flink onrealistisch.

2.5*

Leuke avonturenfilm (want dat is het eigenlijk gewoon). Er gebeurt niet bijster veel, maar het verhaal heeft genoeg om handen om de volledige speelduur te boeien. Verder heb ik er niet zo veel over te zeggen. Gewoon een vermakelijke hap-slik-weg-film.

Goede film met een fijn en prima verhaal.

Er zit genoeg spanning in en film technisch zat het ook lekker in elkaar.

Er werd ook prima geacteerd.

3,5 ster

Deze eens geprobeerd en hij is erg goed meegevallen. Alweer geen traditionele oorlogsfilm die eigenlijk de volledige speelduur weet te boeien. 'k had de indruk dat er geen overbodige scènes in zaten en dat het tempo goed zat. Het einde was wel redelijk plots gedaan.

De finale deed een beetje denken aan North by Nothwest, maar ipv dat monument met die hoofden, speelde het zich af aan het Vrijheidsbeeld.

De cast deed het goed en het zwart-wit stoorde eigenlijk niet.

Toch wel blij dat 'k hem nu eindelijke eens heb bekeken (lag weeral veel te lang in de kast).

Minder gekende en minder opvallende Hitchcocker.

Het verhaal van de onschuldig betichte die op de vlucht slaat en de ware dader opspoort is niet nieuw.

Hitchcock maakte er voor zijn tijd een degelijke film van, echter zonder echt spitsvondig te zijn.

De slotscène op het Vrijheidsbeeld maakt wel iets goed, maar niet alles.

Uitstekende film waarin een fabrieksmedewerker ten onrechte beschuldig wordt van sabotage. Een typisch Hitchcock-plot van de gewone man in ongewone omstandigheden. De scenes hebben allemaal een goeie opbouw en er wordt vaak een originele draai aan gegeven. Technisch gezien zit de film ook goed in elkaar (vooral als je bedenkt dat deze alweer 70 jaar oud is), met een spectaculaire finale op het vrijheidsbeeld.

Een goede Hitchcock-thriller, die van begin tot einde vermakelijk is, alleen net op een paar momenten tekortschiet om tot Hitchcocks toppers te mogen worden gerekend.

Cummings doet het aardig en vooral het begin van Saboteur is uitermate sterk, met een aantal erg sfeervolle momenten. Het moment dat Cummings in het huis van de blinde man komt, is wel erg sterk. Geweldig personage trouwens, die een paar keer onverwachts uit de hoek komt. Priscilla Lane is een sterke vrouwelijke tegenspeelster, met veel charme en uitstraling, die Cumming vrij gemakkelijk weet weg te spelen in de scènes dat ze samen te zien zijn. Halverwege zakt het allemaal toch wat in. De spanning ebt wat weg en ook de humor is niet of nauwelijks aanwezig in die fase.

Gelukkig weet Hitchcock de spanning richting het einde weer terug te brengen, met een toch wel uitermate boeiende finale op één van de meest beroemde locaties, die de Verenigde Staten rijk is. Ja ik heb me toch wel weer prima vermaakt moet ik zeggen. Hitchcock weet er toch weer iets leuks van te maken en ondanks een ietwat minder half uur in het midden, slaat de verveling gelukkig nooit toe.

3,5*

Eén van Hitchcocks mindere en dat komt vooral door de opdringende moraal. Scènes als die met de blinde man en met de circus maken het wel erg bont, waardoor ik soms met het schaamrood op de kaken heb zitten kijken. Gelukkig weet Hitchcock vooral in het begin een aardige suspense te creëren en is de film visueel soms opvallend, in positieve zin. Wel is het symbolische einde op het vrijheidsbeeld weer iets teveel van het goede, helaas.

3*

Hitchcock was een van de allereerste in Hollywood die films maakte over de actuele Tweede Wereldoorlog. Twee jaar eerder maakte hij al Foreign Correspondent en nu dan Saboteur.

Een medewerker van een vliegtuigfabriek wordt verdacht van Sabotage voor de Nazi's als zijn beste vriend in een brand is overleden. Om zijn naam te zuiveren dompelt hij zich onder in de wereld van landverraders en ontdekt een schokkend complot.

De film is opnieuw een schoolvoorbeeld van Hitchcocks Suspense en thematiek. Omdat het over de oorlog gaat is de film ook heel erg moraliserend en zoals van zijn nieuwe landgenoten verwacht kan worden zit de film vol van 'patriottisme'. Opvallend is ook dat Duitsland of Nazi's geen enkele keer genoemd werden.

Kwalitatief zit het wel goed met Saboteur. Uitstekende cinematografische beeldtaal en leuk spel van de acteurs. Sfeervolle locaties en bijpersonages en een aardig en eenvoudig verhaal, dat inmiddels vaak nagedaan is. Bovendien was de Blu-ray restauratie haarscherp.

Degelijke Hitchcock, vermakelijk om gezien te hebben maar geen meesterwerk.

De tweede Hitchcock die ik nu gezien heb. De vorige was North by Northwest en het viel me al snel op dat beide films gelijkenissen met elkaar vertonen. Zo draait het verhaal wederom om een man die op de vlucht slaat, dit keer doordat de desbetreffende man beschuldigd wordt van moord. Met die gebeurtenissen opent de film al vrij sterk, waarna het onderhoudend blijft en zo nu en dan spannend wordt. De vaart wordt er helaas echter uitgehaald wanneer de hoofdpersoon bij het huis van de rijke dame komt. Daarna volgt nog een vrij korte confrontatie tussen verdachte en dader maar is dat een vrij slappe en ook nog korte situatie. Jammer, de film begon nog wel goed, maar qua niveau ging het daarna helaas wat achteruit.

“I've caught you at last, you rat in the grass.”

Uitstekende Hitchcock film. Saboteur neemt geen enkel moment gas terug, en vanaf de eerste scene tot aan het laatste gedeelte bij de Statue of Liberty is het één groot avontuur. Of één grote nachtmerrie, als je Robert Cummings bent. Want hij wordt onterecht beschuldigd van het samenwerken met een groep nazi sympathisanten, en samen met Priscilla Lane probeert hij in een race tegen de klok zijn onschuld te bewijzen. Een typisch Hitchcock verhaal, en door zijn regie is het ook een zeer vermakelijke en spannende film geworden.

Weer een prachtig gefilmde zwart wit Hitchock. Na een korte introductie komt de film los en blijf je in een (zeker voor die tijd) spannende achtbaanrit zitten tot het einde. Af en toe miste ik iets na een plotselinge wending maar je pakt zo de draad weer op. Erg interessante personages weer en een intrigerende onderwereld die me (inclusief landhuis en danszaal) aan Eyes wide shut deed denken. Het einde van de film vond ik wat abrubt en (dat) viel wat tegen . In ieder geval weer zeer de moeite waard (als je van Hitchcock houdt).

Best wel herkenbaar "Hichcockiaans". Enkele vreemde zoetsappige momenten (rondreizend circus), maar al met al een leuk avontuur met een mooie finale in en op het Vrijheidsbeeld.

Ik heb ruim een jaar geleden de Hitchcock Blu-ray box gekocht en nog geen film van bekeken. Vandaag begonnen met deze. Beeld is alvast prachtig gerestaureerd en geluid klinkt ondanks dat het 2.0 is, juist dankzij de HD-MA erg goed. De film is onderhoudend, acteerwerk in orde, alleen is me niet helemaal duidelijk hoe de politie ervan overtuigd is dat Fry de saboteur is, ik had verwacht dat er iets meer bewijs zou worden verzameld. Fry valt ook wel heel makkelijk van de fakkel af. Einde is ietwat onbevredigend zo.

Een wat onevenwichtige film van Hitchcock. De film begint best sterk, maar zakt daarna wat in. Soms voelt het wat rommelig aan en niet alle plotwendingen komen even goed over. De eindscène in en op het Vrijheidsbeeld is dan wel weer sterk. Qua plot en personages uiteindelijk niet zo sterk, daar zal niet veel van blijven hangen. De film doet op punten een beetje denken aan mijn favoriete Hitchcock film North by Northwest, maar is kwalitatief wel beduidend minder.

"Een hoop goede ideeën maken nog geen goede film", was één van Hitchcocks conclusies over deze virtuele remake van The 39 Steps (en blauwdruk voor North by Northwest). Robert Cummings en Lane zijn wat ongelukkige keuzes in de hoofdrollen, maar Norman Lloyd is indrukwekkend als de ware saboteur uit de titel en Otto Kruger is briljant gekozen als het terroristische meesterbrein. Cumming speelt een arbeider in een fabriek waar gevechtsvliegtuigen worden gebouwd en moet op de vlucht slaan wanneer hij verantwoordelijk wordt gehouden voor een enorme brand waarbij een collega om het leven komt. Hij vindt sympathie bij een blinde man [Vaughan Glazer] en neemt diens dochter [Priscilla Lane] mee op een reis door de VS om zijn onschuld te bewijzen. Vol kleurrijke, uitstekend geschreven karakters, waaronder een avontuurlijke vrachtwagenchauffeur [Murray Alper] en de bijzondere leden van een circus en de climax (een schietpartij in een bioscoop en de legendarische finale op het Vrijheidsbeeld) is onvergetelijk.

Op zondagavond nog even aan de Hitchcock met deze Saboteur uit 1942 en daarmee alweer een oudje. De beste films heb ik van Hitchcock wel zo'n beetje gehad met Psycho en Vertigo, terwijl ik The Birds ook best goed vindt, desondanks blijf ik hopen op bijvoorbeeld Rebecca die goed lijkt te scoren, maar ondertussen blijkt deze Saboteur ook een meer dan prima film.

Het beeld van de productie in de Tweede Wereldoorlog met een geval van zware sabotage met een dode tot gevolg zal niet echt een verrassing zijn en speelt perfect in op de tijd van toen. Dit gaat toch nog wel even verder dan 'Loose Lips Sinks Ships' maar ondenkbaar is het allemaal niet met Barry die verdacht wordt van het hele zooitje. Een vlucht en klopjacht neemt zijn aanvang met tegen wil en dank tag along Pat die ook nog eens erg leuk voor het oog is. Barry die niet bepaald bij de pakken neer wil gaan zitten begint zijn eigen zoektocht die hem langs bijzondere plekken en volk zal leiden.

Super spannend is het allemaal niet, wellicht inherent aan een film uit die tijd dat het vooral vermakelijk moet zijn, gelukkig is het dat laatste met veel kleurrijke karakters zoals de Baron en zijn gevolg en de circusartiesten. Buiten dat blijft het de vraag hoe Barry zich nu eigenlijk zelf zal redden uit een web sst groter en groter wordt met meer dingen op de agenda. En dit wordt allemaal kundige en met flair gebracht in een typerende zwart wit stijl met een behoorlijke finale Lady Liberty. Zoals reeds gezegd toont Saboteur zich als een kundige en leuk film. Een 3,5 always mij betreft.

Het einde van de challenge die ik met een collega heb afgesproken om alle Hitchcocks te (her)zien komt in zicht. Deze Saboteur had ik nooit eerder gezien en heeft me veel kijkplezier gegeven. Dit is heel goede vintage Hitchcock. Zoals altijd - of meestal toch - krijgen we een visueel mooie openingsscene. Het verhaal ontwikkelt zich verder rond een favoriete Hitchcock troop - the wrong man - wat hij al eerder deed in de jaren ‘30 met 39 Steps en Young and Innocent en nadien nog wel enkele keren zou gaan doen. Maar het gaat natuurlijk over de manier waarop hij het in beeld brengt en vertelt, en de spanning erin houdt. Dit is een film gemaakt in volle oorlogstijd en dat voel je ook aan de onderliggende context van terrorisme en aan de dialogen. De personages in hoofd- en bijrollen onderscheiden zich door al of niet integere inborst - ongeacht de lichamelijke beperkingen waarmee ze te kampen hebben (de blinde, de freakshow). Naast een ideologische thriller bevat het ook screwball elementen met de entertainende spannende communicatie tussen Cummings en Lane. Dat is ook vaste hap in films van die tijd. Het verhaal dendert voort naar een geweldige climax op het Vrijheidsbeeld. Top suspense en één van die momenten waarin Hitchcock een iconische omgeving als achtergrond voor de actie gebruikt. Nu voor het eerst de film gezien en ik denk niet voor het laatst.

hitchcock challenge # 49

Een boeiende thriller van Hitchcock. Enkele maanden na de aanval op Pearl Harbor maakt hij deze film over een aanslag op een vliegtuigfabriek tijdens de oorlog. Visueel schittert Hitchcock al snel, als hij de ramp in beeld brengt. Het stille beeld van de rook die opkomt nadat er brand uitbreekt. Die scène maakt best indruk en doet wat denken aan de lift met bloed uit The Shining.

Het vervolg is een interessante achtervolging van een man die beschuldigd is van sabotage. In handen van de master of suspence, geeft dat genoeg spanning en zit er vaart in het verhaal. Met kleurrijke ontmoetingen en stap voor stap onthullen van puzzelstukjes. Ook al is Saboteur niet de beste Hitchcock, is het jammer dat deze wat in de schaduw lijkt te staan en mag die zeker niet onderdoen in het genre.