Saboteur (1942)

'The Story of ‘Saboteur’, Hitchcock’s First Truly American Film'

“I've caught you at last, you rat in the grass.”

Uitstekende Hitchcock film. Saboteur neemt geen enkel moment gas terug, en vanaf de eerste scene tot aan het laatste gedeelte bij de Statue of Liberty is het één groot avontuur. Of één grote nachtmerrie, als je Robert Cummings bent. Want hij wordt onterecht beschuldigd van het samenwerken met een groep nazi sympathisanten, en samen met Priscilla Lane probeert hij in een race tegen de klok zijn onschuld te bewijzen. Een typisch Hitchcock verhaal, en door zijn regie is het ook een zeer vermakelijke en spannende film geworden.

Weer een prachtig gefilmde zwart wit Hitchock. Na een korte introductie komt de film los en blijf je in een (zeker voor die tijd) spannende achtbaanrit zitten tot het einde. Af en toe miste ik iets na een plotselinge wending maar je pakt zo de draad weer op. Erg interessante personages weer en een intrigerende onderwereld die me (inclusief landhuis en danszaal) aan Eyes wide shut deed denken. Het einde van de film vond ik wat abrubt en (dat) viel wat tegen . In ieder geval weer zeer de moeite waard (als je van Hitchcock houdt).

Best wel herkenbaar "Hichcockiaans". Enkele vreemde zoetsappige momenten (rondreizend circus), maar al met al een leuk avontuur met een mooie finale in en op het Vrijheidsbeeld.

Ik heb ruim een jaar geleden de Hitchcock Blu-ray box gekocht en nog geen film van bekeken. Vandaag begonnen met deze. Beeld is alvast prachtig gerestaureerd en geluid klinkt ondanks dat het 2.0 is, juist dankzij de HD-MA erg goed. De film is onderhoudend, acteerwerk in orde, alleen is me niet helemaal duidelijk hoe de politie ervan overtuigd is dat Fry de saboteur is, ik had verwacht dat er iets meer bewijs zou worden verzameld. Fry valt ook wel heel makkelijk van de fakkel af. Einde is ietwat onbevredigend zo.

Een wat onevenwichtige film van Hitchcock. De film begint best sterk, maar zakt daarna wat in. Soms voelt het wat rommelig aan en niet alle plotwendingen komen even goed over. De eindscène in en op het Vrijheidsbeeld is dan wel weer sterk. Qua plot en personages uiteindelijk niet zo sterk, daar zal niet veel van blijven hangen. De film doet op punten een beetje denken aan mijn favoriete Hitchcock film North by Northwest, maar is kwalitatief wel beduidend minder.

"Een hoop goede ideeën maken nog geen goede film", was één van Hitchcocks conclusies over deze virtuele remake van The 39 Steps (en blauwdruk voor North by Northwest). Robert Cummings en Lane zijn wat ongelukkige keuzes in de hoofdrollen, maar Norman Lloyd is indrukwekkend als de ware saboteur uit de titel en Otto Kruger is briljant gekozen als het terroristische meesterbrein. Cumming speelt een arbeider in een fabriek waar gevechtsvliegtuigen worden gebouwd en moet op de vlucht slaan wanneer hij verantwoordelijk wordt gehouden voor een enorme brand waarbij een collega om het leven komt. Hij vindt sympathie bij een blinde man [Vaughan Glazer] en neemt diens dochter [Priscilla Lane] mee op een reis door de VS om zijn onschuld te bewijzen. Vol kleurrijke, uitstekend geschreven karakters, waaronder een avontuurlijke vrachtwagenchauffeur [Murray Alper] en de bijzondere leden van een circus en de climax (een schietpartij in een bioscoop en de legendarische finale op het Vrijheidsbeeld) is onvergetelijk.

Ok - 1942 en kijk met wat andere ogen. Hitchcock dus de moeite waard. Wel een beetje voorspelbaar allemaal.

Zou eigenlijk om weer een top 5 Hitchcock te hebben deze film worden, maar zelfs eerst weggelegd. Toen is het To catch a thief geworden en gisteren Notorious gezien en die beviel nog beter. Heb vandaag deze film toch nog maar eens geprobeerd maar kon me heel weinig boeien, even leek het wat beter te gaan met de ontsnappingspoging.

Cummings ten onrechte beschuldigd na dood van vriend door brand gaat achter echte dader aan. Laatste gedeelte is wel goed gedaan op Vrijheidsbeeld (wat uitnodigend kan werken, zelfs beter gedaan dan in North by Northwest) maar verder is het uiteindelijk toch een wat rommelige film, met een wat lastig te volgen (maar niet ingewikkeld) verhaal. En waar Hitchcock heen wil dan naar de uiteindelijke finale is mij niet duidelijk. 2.0

(Robert Cummings speelde in veel komedies, zoals Lucky me maar ook wel in serieuze films)

Op zondagavond nog even aan de Hitchcock met deze Saboteur uit 1942 en daarmee alweer een oudje. De beste films heb ik van Hitchcock wel zo'n beetje gehad met Psycho en Vertigo, terwijl ik The Birds ook best goed vindt, desondanks blijf ik hopen op bijvoorbeeld Rebecca die goed lijkt te scoren, maar ondertussen blijkt deze Saboteur ook een meer dan prima film.

Het beeld van de productie in de Tweede Wereldoorlog met een geval van zware sabotage met een dode tot gevolg zal niet echt een verrassing zijn en speelt perfect in op de tijd van toen. Dit gaat toch nog wel even verder dan 'Loose Lips Sinks Ships' maar ondenkbaar is het allemaal niet met Barry die verdacht wordt van het hele zooitje. Een vlucht en klopjacht neemt zijn aanvang met tegen wil en dank tag along Pat die ook nog eens erg leuk voor het oog is. Barry die niet bepaald bij de pakken neer wil gaan zitten begint zijn eigen zoektocht die hem langs bijzondere plekken en volk zal leiden.

Super spannend is het allemaal niet, wellicht inherent aan een film uit die tijd dat het vooral vermakelijk moet zijn, gelukkig is het dat laatste met veel kleurrijke karakters zoals de Baron en zijn gevolg en de circusartiesten. Buiten dat blijft het de vraag hoe Barry zich nu eigenlijk zelf zal redden uit een web sst groter en groter wordt met meer dingen op de agenda. En dit wordt allemaal kundige en met flair gebracht in een typerende zwart wit stijl met een behoorlijke finale Lady Liberty. Zoals reeds gezegd toont Saboteur zich als een kundige en leuk film. Een 3,5 always mij betreft.

Op zich is het idee van een rijke elite die een 5e colonne vormt wel interessant en actueel. Ook de locaties en alle acteurs zijn goed. Maar het hang toch van te veel ongeloofwaardige toevalligheden aan elkaar om echt goed te zijn.

Ergens is het een soort vingeroefening voor North by Northwest, die veel spektaculairder is en beter in elkaar steekt.

3

Het einde van de challenge die ik met een collega heb afgesproken om alle Hitchcocks te (her)zien komt in zicht. Deze Saboteur had ik nooit eerder gezien en heeft me veel kijkplezier gegeven. Dit is heel goede vintage Hitchcock. Zoals altijd - of meestal toch - krijgen we een visueel mooie openingsscene. Het verhaal ontwikkelt zich verder rond een favoriete Hitchcock troop - the wrong man - wat hij al eerder deed in de jaren ‘30 met 39 Steps en Young and Innocent en nadien nog wel enkele keren zou gaan doen. Maar het gaat natuurlijk over de manier waarop hij het in beeld brengt en vertelt, en de spanning erin houdt. Dit is een film gemaakt in volle oorlogstijd en dat voel je ook aan de onderliggende context van terrorisme en aan de dialogen. De personages in hoofd- en bijrollen onderscheiden zich door al of niet integere inborst - ongeacht de lichamelijke beperkingen waarmee ze te kampen hebben (de blinde, de freakshow). Naast een ideologische thriller bevat het ook screwball elementen met de entertainende spannende communicatie tussen Cummings en Lane. Dat is ook vaste hap in films van die tijd. Het verhaal dendert voort naar een geweldige climax op het Vrijheidsbeeld. Top suspense en één van die momenten waarin Hitchcock een iconische omgeving als achtergrond voor de actie gebruikt. Nu voor het eerst de film gezien en ik denk niet voor het laatst.

hitchcock challenge # 49

Een boeiende thriller van Hitchcock. Enkele maanden na de aanval op Pearl Harbor maakt hij deze film over een aanslag op een vliegtuigfabriek tijdens de oorlog. Visueel schittert Hitchcock al snel, als hij de ramp in beeld brengt. Het stille beeld van de rook die opkomt nadat er brand uitbreekt. Die scène maakt best indruk en doet wat denken aan de lift met bloed uit The Shining.

Het vervolg is een interessante achtervolging van een man die beschuldigd is van sabotage. In handen van de master of suspence, geeft dat genoeg spanning en zit er vaart in het verhaal. Met kleurrijke ontmoetingen en stap voor stap onthullen van puzzelstukjes. Ook al is Saboteur niet de beste Hitchcock, is het jammer dat deze wat in de schaduw lijkt te staan en mag die zeker niet onderdoen in het genre.

Ik zou het nu niet meteen een hoogvlieger in het oeuvre van Hitchcock noemen, maar het is zeker nog een degelijke film geworden. De vergelijking met films zoals North by Northwest, The Man Who Knew Too Much en The 39 Steps zijn al eerder gemaakt. Ik ben wel een fan van dit type Hitchcock films waarbij het hoofdpersonage op de vlucht slaat vanwege iets waar hijzelf nog moet achterkomen en op verschillende locaties terecht komt.

Het eerste deel is wat mij betreft het beste deel waarbij Kane onterecht wordt achternagezeten door de politie, de blinde man ontmoet en daarna het vertrouwen van het nichtje van de blinde man moet zien te winnen. De ontsnappingsscène op de brug en de ontmoeting met de circusbende zijn ook nog leuke momenten, maar nadien zakt de film toch een beetje in wanneer Kane en de fascistische bende samenkomen om dan tegen het einde helemaal te herpakken met de scènes in de cinema en op het Vrijheidsbeeld.

Ik moet toch ook opmerken dat er een paar vreemde momenten op het einde zitten. Kane zit opgesloten in de kelder en plots kan hij ontsnappen door het brandalarm te laten afgaan? We krijgen vrij uitgebreid te zien hoe Pat probeert te ontsnappen uit het gebouw door een papier met een tekst uit het raam te gooien, maar de uiteindelijke bevrijding krijgen we niet te zien. Het kwam toch wat vreemd over om haar dan plots weer buiten te zien en achter Fry aan te gaan.

Het was wat mij betreft soms wat rommelig naar het einde toe, maar Saboteur heeft voldoende goede momenten om makkelijk een voldoende aan te geven.

3*