Who Done It? (1942)

The line is busy!

Vorige week geen Abbott & Costello kunnen zien omdat ik met de school een kleine week naar Londen was. Ik was nog aan het twijfelen om de film ergens anders in de week maar gewoontebeest als ik ben, heb ik een vaste dag voor het duo en dat is dinsdag. Vandaag heb ik de traditie dan maar voortgezet.

Het eerste wat opvalt wanneer je Who Done It vergelijkt met eender welke andere Abbott & Costello film, is dat er geen gezang in voor komt. Geen Andrews Sisters, geen Tip, Tap and Toe, geen weet ik wat nog allemaal. Eerlijk gezegd, ik ben er niet kwaad voor maar langs de andere kant was ik het langzaamaan na 8 films beginnen appreciëren. Ach, dat maakt nu eigenlijk niets meer uit maar ik ben wel benieuwd in welke trend ze de volgende films gaan voortzetten want hier was het misschien wel een bewuste keuze was omdat muziek bij dit verhaal simpelweg niet paste.

Heel het verhaal achter Who Done It is iets wat niet echt bij Abbott & Costello past. Ik weet niet goed waarom maar het is minder sketchachtig en meer serieus, al kan dat aan het gebrek aan muzikale nummers liggen. In ieder geval is het wel een aangename verrassing. De film duurt niet lang, kortste die ik tot nu toe van het duo heb gezien, maar heeft dan wel nog altijd een paar geweldige scènes. De ontknoping van de moordenaar in ware Agatha Christie stijl is er één van maar ook de geweldige Watts and Volts dialoog die Abbott & Costello voeren is fenomenaal. Het doet bij vlagen hard denken aan hun beste sketch uit One Night in the Tropics (de Who's on First and What's on Second sketch die wat later in de film nog eens extra wordt gepariodeerd met serieus wat zelfspot) maar het is toch niet te begrijpen dat de mannen dit gewoon ter plekke verzonnen! Heerlijk vermaak en Abbott & Costello brengen het gewoon weer hilarisch, al bevat Who Done It soms iets te vaak van Costello's gepiep en geroep. Wel leuk is, iets wat in een aantal van hun films voor komt trouwens, is het gediscussieer over het gelijkmatig verdelen van de spullen. Op zich niet speciaal maar wel als je bekijkt dat in het echte leven Abbott altijd 60% kreeg en Costello maar 40% omdat Abbott vond dat een straight guy moeilijker was te vinden.

Abbott & Costello zijn dus weer lekker op dreef. Ik weet niet hoe ze het doen maar ze slagen er elke keer in om mij met een serieuze glimlach naar het scherm te laten staren. Het duo heeft gewoon zo'n heerlijke komische timing en het is zonde dat dit ondertussen verloren is geraakt. Onterecht want beide mannen behoren tot de beste komieken die de cinema ooit heeft gekend! De rest van de cast is ook lekker op dreef. Patric Knowles en Louise Allbritton vormen een mooi koppel, al hebben ze minder screentime dan ik had verwacht. Het enige wat ietwat storend is, is de toevoeging van een 2e Abbott & Costello in de vorm van William Gargan en William Bendix die de rollen van agenten Moran en Brannigan vertolken. De kracht van de Abbott & Costello zitten vaak in de situaties waar iedereen uitgezonderd het duo serieus is. Tjah, voeg dan deze twee dudes toe en je bent dat effect kwijt. Het is soms nog wel grappig maar Gargan en Bendix blijven inferieur. Iemand die ook storend was, was Mary Wickes die de love intrest van Costello vertolkte. Ik heb Juliet altijd al een mooie naam gevonden, het verhaal van Shakespeare behoort dan ook tot één van mijn favoriete verhalen maar het is vooral dankzij het nummer van de Dire Straits dat ik de naam zo mooi vind. Soit, dit allemaal terzijde vond ik Wickes echt verschrikkelijk. Ze heeft een neus ter grote van een geodriehoek en dit meen ik, het leidde constant af. Ik had echt schrik dat Costello de punt in zijn oog ging krijgen...

Uiteindelijk is dit een beetje een vreemde eend in de bijt. De film is het kortste tot nu toe, de muzikale nummers ontbreken en het verhaal voelt ook serieuzer dan eender welke Abbott & Costello. Dat neemt wel niet weg dat Who Done It geen slechte film is, het is zelfs één van de betere.

3.5*

Hier en daar een beetje rommelig maar nog steeds wel erg vermakelijk! Abbott & Costello zijn op dreef en weten zoals gewoonlijk weer voor wat leuke komische scenes te zorgen.

3*