• 15.769 nieuwsartikelen
  • 178.104 films
  • 12.215 series
  • 33.986 seizoenen
  • 647.155 acteurs
  • 199.026 gebruikers
  • 9.373.153 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Power of Nightmares: The Rise of the Politics of Fear (2004)

Documentaire | 180 minuten (miniserie, 3 delen)
4,04 69 stemmen

Genre: Documentaire

Speelduur: 180 minuten (miniserie, 3 delen)

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Adam Curtis

Met onder meer: George W. Bush, Tony Blair, Adam Curtis

IMDb beoordeling: 8,7 (4.764)

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Power of Nightmares: The Rise of the Politics of Fear

Documentaire over hoe angst de politiek in Amerika, Groot-Brittannië en de rest van de wereld domineert. De film vertelt het verhaal van de opkomst van de hedendaagse angstaanjagende visie over een verborgen, georganiseerd netwerk van terreur en laat zien dat een groot gedeelte van de terreurdreiging wordt overdreven door politici.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Flavio

Flavio

  • 4896 berichten
  • 5229 stemmen

Boeiend inkijkje in de opkomst en gedachtegang van de neoconservatieven en de islamistische terroristen, hier voorgesteld als een soort tweekoppig monster. Er valt vast het nodige af te dingen op Curtis' bevindingen, zo is de film deels door de werkelijkheid ingehaald, maar dat Amerika terroristen gebruikte in hun apocalyptische strijd tegen de Sovjet Unie was ook lang voor deze film al een gegeven. Het foute adagium "de vijand van mijn vijand is mijn vriend" dat zo vaak als een boemerang terugslaat, heeft in elk geval mede gezorgd voor het succes van het islamistisch terrorisme. Ook niet nieuw maar onthutsend blijft toch dat de wereld is overgeleverd aan volstrekt incapabele figuren, iets wat overigens nu nog sterker lijkt te gelden dan in 2004.

De film heeft een slimme editing, waardoor beide politieke stromingen als elkaars spiegelbeeld worden voorgesteld, al komen beiden voort uit de zorg voor een moreel verval, de uitkomst is cynisch en nihilistisch. Veel hoofdrolspelers mogen hun zegje doen, al zijn het begrijpelijkerwijs vooral talking heads uit het kamp van de neocons.