Yawarakai Seikatsu (2005)

Hiroki groeit als regisseur.

Erg mooie film, oertypisch Japans drama. Vooral het erg natuurlijke acteerwerk van de personages valt in eerste instantie op. Er zitten enkele erg pure, mooie scenes in (zoals de scene tussen Yuko en de yakuza op het speelpleintje).

Enkele prachtige muzikale intermezzos, maar vooral een warme, visuele gloed zorgen dat de film ook erg mooi wegkijkt. Vele shots waar de personages in warme zonnestralen ondergedompeld worden, en die de film een extra lekker sfeertje meegeven.

Wanneer het stukje met de neef vorm krijgt wordt het allemaal nog wat mooier. Hiroki weet een best zwaar thema op luchtige wijze te brengen, zonder aan diepte en integerheid in te boeten. De relatie die tussen beide personages ontstaat is prachtig, en gevuld met kleine, verrijkende details.

Film stevende af op een dikke 4*, maar het einde kwam aan als een vuistslag. Erg jammer dat sommige mensen het nodig vonden om 10 minuten voor het einde toch maar de zaal te verlaten, of tijdens enkele erg emotionele, prachtige scenes hun jas alvast aan te trekken . Maar toen de credits over het scherm rolden zat ik met een brok in m'n keel vastgenageld. 4.5* voor deze film. Erg mooi drama, veel finesse en veel gevoel.

(en wat ik het leuk om Tomorowo Taguchi weer eens aan het werk te zien, in een "iets" andere rol )

Mooi gezegd! Sluit me hier helemaal bij aan, maar dat was al bekend geloof ik

En Yuko is het mooiste personage dat ik de afgelopen 10 dagen op celluloid heb gezien

Kleine schande.

Wat is er toch met deze film gebeurd? Hiroki's beste, maar nog steeds nagenoeg onvindbaar. Gelukkig wel een aantal die hard fans die voor een vertaling gezorgd hebben, zo kon ik de film alsnog (na 7 jaar) een keertje bekijken.

Beklijft nog steeds, jammer dat het bezoek aan deze film ervoor gezorgd heeft dat ik film festivals wat ben gaan mijden, het einde nu eindelijk in volle glorie kunnen zien. Hiroki's mooiste vind ik, waarbij het vooral Shinobu Terajima is die een fantastische rol neerzet. Heerlijk naturel, ongedwongen en geloofwaardig, zelf als speelt ze niet zo'n sympathiek personage.

Eén van de mooiste Japanse dramas en een perfect starter voor mensen die wat van Hiroki willen zien, alleen jammer dat de film amper te vinden is.

4.5* en een uitgebreide review

Gek genoeg heb ik hem nog steeds (!) niet gezien. Al vaak klaargezet, maar het is er blijkbaar nooit van gekomen.

Ingetogen psychologisch drama dat je na een tamelijk los begin gaandeweg helemaal bekruipt.
In de scènes waarin Yuko te kampen heeft met een diepe depressie en verzorgd wordt door haar neef, bewijst Shinobu Terajima zonder een woord dialoog, maar met een uitzonderlijke mimiek haar acteertalent. Prachtig. Ook de slotscènes mogen er trouwens zijn.
Al met al een van de betere films van Ryuichi Hiroki.