The King (2005)

Knap gemaakte en zeer goed gespeelde film over wraak en vergiffenis. Het is jammer dat de motieven van hoofdrolspeler Bernal niet goed uit de verf komen; hierdoor is het moeilijk met hem mee te leven. Verder een eersteklas film, met sfeervol camerawerk en mooie muziek. En vooral William Hurt zet een geweldige rol neer.

Fijne film. Goed, de motieven van de hoofdpersoon worden niet uitgebreid belicht maar dat houdt het allemaal wel wat realistischer en zo mogelijk ook wat onheilspellender. Voor een karakterstudie ben je niet op de juiste plek bij deze film. ' The King ' schetst de vertwijfeling van een personage, die door schade en schande wijzer is geworden in een snelle, wat eenvoudige wereld zonder enige vorm van houvast.

Gelukkig, is het personage niet in hokjes in te delen van: ja, hij werd vroeger gepest en neemt daarom nu zo `n houding aan. De motieven kunnen mij dus aan mijn reet roesten. Wat overblijft is een uitstekende performance van een quasi - nonchalante Bernal die zich opdringt aan anderen zonder het tot ruzies te laten komen en een niet verwachtte mooi uiteengezette romance met de dochter van een dominee, wiens zoon ook meerdere malen in het plot voorkomt. Slechts de intriges tussen hem en zijn vader en de wat brave lesjes in de kerk konden gemist worden.

Best wel mooi in beeld gebracht allemaal, met veel scenes in de buitenlucht, redelijke muziek en een vlammend, ontluisterend slotakkoord. 4*

Enorm sombere maar intrigerende film over een jongeman die na zijn legerdienst zijn echte vader opzoekt die hij sinds zijn geboorte niet meer heeft gezien maar die niets over hem wil weten. Wanneer hij verliefd wordt op zijn halfzus en zijn halfbroer vermoordt escaleren de zaken naar een enorme climax die je naar je strot grijpt.
De film heeft een enorm traag tempo, maar wordt ruimschoots goedgemaakt door de sublieme vertolking van Gael García Bernal die hier andermaal bewijst een zéér degelijk acteur te zijn.
Een aanrader!

Film met een erg luchtig sfeertje, maar die een tweetal scènes kent die je hard uit die roes haalt. Aan motieven van een type als dat van Elvis hecht ik niet veel waarde, iemand die om onduidelijke redenen in staat is gruwelijke dingen te verrichten is volgens mij heel wat enger, maar misschien juist daarom heeft The King mij licht teleurgesteld. Ik ben los van eerstgenoemde twee scènes niet echt van slag geweest van wat dat gezin overkomt. Dit denk ik door de platte verpersoonlijking van de gezinsleden en dan vooral de moeder en de dochter. Hurt vond ik wel magistraal in zijn rol. In zijn geheel toch wel een fijne film.
3,5*

Zeer interessante film. Dat komt met name door Bernal, toch een veelbelovend talent die louter in prima films speelt.

Zijn personage, Elvis, is een zeer interessant figuur om uit te vogelen.
De motieven van Elvis zijn de gehele film niet duidelijk en telkens werd ik de verkeerde kant op gestuurd. In het begin zoekt hij genegenheid, hij heeft geen vader en is op zoek naar hem. Vervolgens wordt hij keihard afgewezen door zijn biologische vader, een stereotype pastoor uit een Christelijke gemeenschap(overigens een zeer goede rol van Hurt). Hierdoor gaat Elvis werk maken van de beeldschone dochter, Malerie. Je zou denken dat dit een soort wraakactie is, maar de liefde tussen het schattige stelletje komt oprecht over, er zitten hierbij een aantal zeer sfeervolle scenes in verwerkt.

Toch krijg je het idee dat door het toeval Elvis toch andere plannen heeft, juist ook omdat hij weet dat dit zijn halfzus is. Hij vermoordt per ongeluk de zoon van de pastoor en langzamerhand neemt hij dan ook de plek in van dezelfde jongen. Is het nou genegenheid of wraak wat Elvis zoekt? De eindscene is dan ook typerend voor het karakter van Elvis, want het is namelijk geen van beiden. Het lijkt wel alsof Elvis verstandelijk niet in staat is om op cruciale momenten de juiste beslissingen te nemen. Een geestelijke achterstand, dit allemaal om toch bij zijn vader te blijven.
Malerie en haar moeder het uiteindelijk ook ontgelden, wat ook weer een goede indicatie van het onberekenbare karakter geeft. Je zou denken dat dit een koelbloedige daad is, maar de wijze waarom hij vervolgens naar zijn vader gaat en het op wilt biechten geeft maar weer aan dat hij geestelijk niet helemaal in orde is. Achteraf werden er tijdens de film ook al hints gegeven voor deze verklaring(hij was niet capabel voor de erewacht en hij kwam niet al te snugger over na die bekentenis van de pastoor in de kerk).

Een zeer interessante karakteruitdieping die misschien wel een tweede keer waard is om te bekijken. Echter is het niet allemaal hosanna. De moeder, vertolkt door Laura Harring, loopt er als een kip zonder kop bij en de gedragingen van Paul(gespeeld door Paul Dano)slaan soms haaks op de scenes ervoor. De sfeer in de film is behoorlijk luchtig, maar het onderwerp leent zich hier eigenlijk niet voor.

Dikke 3,5*

Hij is met goed bevallen. De film is wel wat traag en hoefde voor mij zeker niet langer te duren, maar wat 'k er enorm goed aan vond was het einde. Dit was zeker een pluspunt voor de film.

Leuk om te zien dat Gael (Amores Perros, Y tu mamá también, ...) het in een Engelstalige film zeker niet slecht doet ('t viel me wel op hoe klein hij is).

'k hoef de film niet meer direct terug te zien, maar wie de film gemist heeft, kan 'k hem aanraden om hem eens op tv te bekijken als ze hem nog eens uitzenden.

Sterk drama in Texas in een warme zomer, waarin pastoor William Hurt de bedoelingen van onze lieve heer prima weet aan te passen aan zijn persoonlijke leven. Is ook nodig want uit een duister verleden is net zijn onwettige zoon teruggekomen. En door de ogen van deze Elvis zien we het drama zich ontwikkelen.

Mooie broeierige sfeer, mooi gefilmd al duiken er een paar keer de microfoons het beeld in.

Sparklehorse in de dienst en ijzersterk eind.

Film kabbelt aanvankelijk wat en Gael Garcia Bernal, met zijn soms uitdrukkingsloze en onverschillige gelaatsuitdrukking, laat niet vermoeden over wat te gebeuren staat, maar wat volgt komt wel verrassend over en is het beste gedeelte van de film.

Is er één en ander te doen over God en geloofbelevenis en tegenstellingen dienaangaande, de hoofdbrok van de film blijft de vader-zoonrelatie, waarop het ganse, wat naar aandoend verhaal is gesteund.

Eerder middelmatig.