Diep (2005)

Een voorbeeld dat me meteen weer te binnen schiet: Heleens ontdekking dat haar vriend Steve drugs spuit. Dat moet heel schokkend zijn voor haar, maar er gebeurt niks meer mee in de film.
Of ook, misschien in mindere mate: Haar moeder, die haar problemen op haar schouders legt. Wat een ongelooflijke ballast is als Heleen zelf in de verwarrende puberteit zit. Dat kan ook al een verhaal op zich zijn.
Gisteren, vers na de film, had ik meer voorbeelden voorradig. Nu, net een andere film gezien, is deze film alweer wat weggezakt in mijn geheugen, wat eigenlijk ook geen kenmerk is voor een goede film.

Een 4*. Film maakt meer indruk dan ik dacht. Vooral dat eenzame van Heleen, toch erg mooi gedaan.

Oke, dankjewel.

Je eerste voorbeeld kan ik me helaas niet meer herinneren. Het tweede: ja, misschien had de film ook zonder gekund, maar ik had niet de indruk dat dat 'bleef liggen'. Voor mij maakte dat wel essentieel onderdeel uit van het totale beeld dat werd geschapen. Ik had zelfs de indruk dat dat in de ogen van de makers bij het jaren '70-tijdsbeeld hoort of anders bij de persoonlijke herinnering van de maker(s)/schrijfster(s).

Ik vond ook niet dat de film uitdieping miste, vond het juist mooi hoe er veel werd aangestipt en ook veel werd opengelaten. Maar goed, we hoeven het niet eens te worden, natuurlijk

Opmerkelijk trouwens dat er veel lovende woorden zijn getypt hierboven, maar allemaal door mannen.

mwoah . in Leef zat meer tiet

Niet zo opmerkelijk denk ik, want volgens mij is nog steeds 80% van de MM-leden man. Maar goed...

Ik had graag óf minder onderwerpen aangestipt gezien, óf meer onderwerpen beter uitgewerkt. Nu was het me teveel van alles wat, dus eigenlijk niks. Maar misschien komt dit ook doordat ik als jong meisje (10-) in de jaren '70 zelf veel van dit soort toestanden van nabij heb meegemaakt in enige vorm. Waardoor deze film in mijn ogen te oppervlakkig bleef.

Heb je dat interview met Simone van Dusseldorp op de DVD bekeken?

De poster is trouwens een giga mislukking. Ik herken er de hoofdpersoon niet in. Da's vrij kwalijk.

Jammer genoeg niet, en de DVD is alweer terug naar de Cinematheek. Volgende keer dan maar.

Is een kort interview maar daarin worden wel een aantal dingen duidelijk, vooral waarom ze voor deze vorm heeft gekozen.

Dat interview is hier te bekijken:

http://www.cinema.nl/cinema/movies/index.jsp?movies=24748391

Dat denk ik ook en zal de oorzaak allicht zijn, maar ik vond het wel verrassend dat de eerste dame die inhoudelijk reageert, de film dan weer niet zo goed vindt.

Vakblad Variety besprak de film afgelopen dinsdag. Zeer lovend. In hun typische terminologie:

En terecht natuurlijk. Ik vind Diep een film waar wij Nederlanders best een beetje trots op mogen zijn.

Ja, ben ik wel met je eens.

Zegt dat dan ook niet wat over de Skrien Afficheprijs 2006?

Geen slechte film, maar iets teveel een pubermeisjesfilm.

Er had wel wat meer drama in gemogen.

wel onlangs bekroond als beste filmposter van dit jaar

Typisch een film die leuk is voor de desbetreffende doelgroep. Ik kon erin ieder geval weinig mee. Had absoluut geen binding met de karakters en audiovisueel viel het ook al enigszins tegen. Nederlandse films blijven mij maar niet bekoren.

2,5*

En wat is de desbetreffende doelgroep?

Ben van plan deze film vanavond te gaan kijken en benieuwd of ik tot de doelgroep behoor.

Vond het eigenlijk ook al een vage opmerking. Dit is niet typisch een film voor pubers, volwassenen of welke andere 'doelgroep' dan ook.

Deze week won-ie trouwens beste film en beste actice in Geneve.

bron: cinema.nl.

Ah....jaren 70. Ontzettend stom, het lag zo voorhanden, maar ik legde de link niet tijdens de film. Ik hoorde zelfs mezelf binnenmonds mompelen: "pfffff, de overtreffende trap van een pluizenfamilie, de kinderen rijden zelfs nog rond op rolschaatsen ipv skeelers." "Tssss, welk tienermeisje heeft nu nog een ABBA lp aan de muur hangen!" Tot hier mijn confessie.

Grote pluspunten: de cinematografie en Melody Klaver [wat een rol!]. Dikke minpunten: Steve en Axel. De beide jongeheren wisten in mijn ogen niet te overtuigen...ronduit irritant vond ik ze.

Eigenzinnige film, maar hier en daar te veel (tevens onuitgewerkte) zijweggetjes. Aanradertje, 3,5*. Toch is deze film sterk gericht op het arthouse-publiek.

Zo treffend een tijdsbeeld weergeven en het dan nog missen?

Vind het vrij ernstig dat je dat gemist hebt. Dan heb je dus ook grotendeels gemist waar de film over gaat.

Tegenwoordig is alles weer retro, altijd al geweest in de 'alternatieve scene' waar dit gezin [moeder is kunstenaar] zich in bevindt. Wellicht vond ik het verfrissend dat de film niet vol zat met bling bling, i-pods, mobieltjes, en verplichte hiphop-nummers.

Wellicht dat de seksuele vrijheid uit het hippie-tijdperk hier nog sterk aanwezig was. En ja, ik vond het al vreemd dat de moeder haar geen condooms aanprees, de moeder was sowieso niet altijd goed bij de les, alsof het haar allemaal maar weinig kon schelen, feminist in hart en ziel blijkbaar, erg seventies. Verder zie ik niet wat het thema (volwassen worden) anno 2006 zou moeten verschillen met dat uit het jaar 1976... Een universeel thema, en we zaten niet meer in de jaren 50-60 waar de verzuiling nog een grote rol speelde bij dit thema.

Vind dit toch wel een film die interessanter is voor vrouwen en/of meisjes. Persoonlijk boeide mij dit onderwerp helemaal niets. Dat wil per definitie niet zeggen dat ik de film dan meteen afschrijf, absoluut niet. Als het onderwerp me niet aanspreekt kan je nog steeds gepakt worden door de visuele kant van de film of een soundtrack. Ook op dit gebied vond ik de film flink falen. Niets bijzonders gezien waardoor er dan weinig overblijft.

Dit vat waarschijnlijk heel goed samen waarom mijn stem voor de film zover afwijkt van het gemiddelde. Pas in de discussie na afloop van de film werd het me duidelijk dat het in de jaren 70 afspeelt (al vroeg ik me wel af waarom ze het nou weer over LP's hadden). Hoewel mijn onoplettendheid misschien te groot was, is het voor mijn een minpunt als de film de tijd waarin hij speelt niet aan mij weet duidelijk te maken.

Tweede grote probleem met de film was het acteren. Toppunt was het personage Axel, die op die manier elke kracht uit de scenes waar hij in zat haalde. Uiteraard wel een schouderklopje voor Melody Klaver, die het in deze film inderdaad prima doet.

Verder zitten er wat mij betreft teveel tegenstrijdigheden in de film en ook in het personage Heleen. Bij haar vakantievriendje Bernard is ze niet geinteresseerd in sex en ook haar 'vriendje' wijst ze continu af. Daarom vind ik het einde ook zo maf, dat wanneer ze eindelijk niet meer onder druk staat om sex met hem te hebben, dat ze zich daar dan toch voor leent. Daarom viel het einde, de duik in het water, toch niet goed bij mij. Volgens mij moest dat voorstellen dat ze nu volwassen was geworden, terwijl de nacht daarvoor juist had aangetoond hoe onvolwassen ze was.

Ik denk, nu ik meer informatie over deze film heb gelezen, dat ik een tweede kijkbeurt wellicht beter zal waarderen. Die zal er dan wellicht ooit wel van komen. Voorlopig kan ik helaas niet meer dan 1,5* geven.

Deze film stelt me ''diep'' teleur saaie film en het slaat neregns op gaat allen over een meisje der ontmaagding

*0,5

Mooi gefilmd, dat zeker, maar qua verhaal stelt het allemaal niet zoveel voor. Dan vind ik The Ice Storm een veel betere film over de moraal van de jaren '70. Daarin kon je tenminste echt met de personages meeleven. Hier blijft het allemaal buitenkant.

Eigenzinnige en aparte nederlandse film waarin maar weinig gebeurt.

De film verteld het verhaal over een meisje dat volwassen wordt maar dit gaat allemaal zo traag dat het me nauwelijks kon boeien.

Enig pluspunt vond ik Melody Klaver die een overtuigende rol neerzet.

Maar voor de rest vond ik het maar zeer matig.

suffe zooi

saaie scenes die dan plots weer afgelopen zijn

niet boeiend en erg raar