Diep (2005)

De bovenstaande filmomschrijving ('kamikazepiloot') slaat nergens op en doet absoluut geen recht aan de prachtig ingetogen manier waarmee in 'Diep' de ontluikende seksuele gevoelens van een jong tienermeisje worden behandeld.

De kritiek van sommigen op het spel van de twee jongens vind ik eveneens totaal niet terecht; waar in veel films dit soort figuren of overdreven stoer of als totale losers worden neergezet, worden ze hier geschetst als vrij gewone tieners die ieder op hun eigen manier met de onzekere gevoelens die bij de puberteit horen omgaan.

Het enigszins fragmentarische scenario zit goed in elkaar en verveelt nooit. De finale (eindelijk ontmaagd, terwijl het in feite niets voorstelt, maar toch geen spijt ervan) vond ik erg mooi en naar mijn idee behoorlijk realistisch.

Prettig voortkabbelende film, die mede door her en der wat aardige humor luchtig genoeg is om iedere schijn van overdreven zwaarmoedigheid te vermijden.

4*

ik vond vooral melody klaver heel goed in haar rol inleven

ik vond het een mooi verhaal maar ikvond vooral het acteer prestaties erg goed daarvoor geef ik een 4,5

voor het verhaal 3

Heb de film net met een half oog gekeken. Niet voldoende om een vast oordeel te vellen, maar wat me opviel was dat Melody Klaver sterk acteerde. Ik was erg best van onder de indruk. Vooral haar mimiek vond ik goed. Ze overtuigde mij wel.
In de Veronica-gids las ik dat ze tussen twee vriendjes moest kiezen, eentje die heel lief voor haar is en een stoere kraker. Nou, ik versta wat anders onder lief dan een meisje van 14 emotioneel chanteren om met hem naar bed te gaan door te zeggen dat je anders zelfmoord pleegt. Wel komisch was het toen ze uiteindelijk met hem naar bed ging. Het duidelijk wat pijnlijk voor haar toen hij bij haar naar binnen ging, en na 10 seconden of zo was hij al klaargekomen. Vraagt hij of het voor haar net zo fijn was als voor hem. Iets wat hij ook al vroeg nadat ze hem eerder al eens had afgetrokken..

Sterk geacteerd maar allesbehalve aangrijpend of herkenbaar.

3*

hier en daar wel ietsje overdreven

maar het was best leuk om het te zien

en er werd heel goed geacteerd

3*

Erg simpel verhaal. Het bekende fenomeen van gescheiden ouders waarbij het kind een verandering doormaakt, jammer, dat kan anders. Melody Klaver was sterk. Beelden waren mooi, dat helpt het naar een kleien voldoende.

Het gaat hier niet zozeer om het verhaal. Het script focust op de achtbaan aan emoties die Heleen doormaakt.

Vergelijk het met de artistieke Gus van Sant films. Daar is het verhaal ook van ondergeschikt belang.

Ik was erg gegrepen door de film.

Ik ook

Prachtig hoe de breekbare ziel van Heleen wordt blootgelegd, de moeder die totaal niet weet wat ze met Heleen aanmoet en het altijd vrolijke broertje. Het camerawerk was erg mooi, de beelden waren prachtig geschoten. De film boeide van begin tot eind, en het acteerwerk was goed(vooral Melody Klaver). Echter Steve is een uitzondering en ook aan Axel/Stan begon ik me te irriteren naarmate het einde toe iets meer te irriteren.

4*(volgens mij het hoogste dat ik voor een NL-film heb gegeven)

Diep is een film die naar mijn mening een beetje van twee walletjes eet. Aan de ene kant is het een dappere poging een arty-drama in het Nederlands te maken, aan de andere kant schoppen de scriptschrijvers het verhaal soms onderuit. Te weinig spanning, te weinig sympathie, maar wel een vloeiend lopend verhaal.

Over de hele linie vind ik het camerawerk een beetje vermoeiend (steeds maar proberen mooie plaatjes te schieten), het verhaal kent zoals gezegd veel zwakke punten en het einde is 'te plots'.

Er zat ook veel (goedkoop) jatwerk in van films als Christiane F., Lilja 4-ever en Uitgesloten. Jatten is goed, mits goed gejat.

De film is wel goed te volgen, en de zwarte humor kan ik wel waarderen. De sfeer van de jaren '70 weten de makers aardig realistisch neer te zetten.

Redelijk stabiele 3,5*

Redelijk,

Vooral op een leuke manier gewerkt met de verhaalstructuur. Mooi beginshot, dat uiteindelijk weer een ietwat andere dimensie krijgt. Iets wat ik wel eens mis in Nederlandse films.

Heleen wordt goed vertolkt door Melody Klaver. Over de rest van de cast ben ik niet echt te spreken. Te karikataal en te oppervlakkig. Vond de getoonde emoties te veel hangen in een wat somber sfeertje. Met name de vriend van Heleen was wel heel passief en onacttractief. Iets wat de film niet nodig had. Onder (gemaakte) blijheid kan immers ook genoeg emotie/ongelukkigheid schuilen.

Daarnaast was er ook nergens sprake van wederzijdse liefde. Heleen laat haar kopje teveel naar dat van haar vriendje hangen. Maar verder wel aardig. Weinig banaal gedoe, op dat Nederlandse gevloek na dan. Toch wel geboeid zitten kijken. Vooral omdat er op een sfeervolle manier naar de 1ste keer wordt toegewerkt. 3*

Blijf dit altijd vreemd vinden, in vrijwel elke film wordt gevloekt, maar wordt zoiets als dit niet geschreven.

Precies waar de film over gaat en wat betekent liefde op die leeftijd...

Heleen wil erbij horen. Denkt dat ze niet meetelt als ze nog niet met een jongen naar bed is geweest.

Het voegde hier ook niets toe aan de context. Het diende niet als absurdheidselement of als versterker van gevoelens die niet non verbaal weergeven konden worden. Daarnaast te sporadisch om als zijnde overdreven, over the top aangemerkt te kunnen worden. Het had wat mij betreft hier weggelaten kunnen worden. Ik vind het niet passen bij een verder redelijk subtiele film.

Het is mij niet eens opgevallen dat er gevloekt werd.

Ik doel met name op het moment dat vader het huis verlaat.

Er valt overigens wel wat voor te zeggen dat je dit laat zien om weer te geven hoe de kinderen lijden onder een echtscheiding. Maar, wat mij betreft gebeurd dit dan op een te simpele, banale manier.

Goede NL-se film, omdat het ook qua cinema iets te bieden had. Al had de uitwerking met de extreem close-up/hoekige camera ook wat irritatie tot gevolg. Ik had ook wel eens behoefte aan RUIMTE in beeld, om zelf te kunnen bepalen wat ik ervan vond en dat niet opgelegd wilde krijgen van de regisseur.

Klaver is inderdaad erg goed en de uitwerking van deze hectische levensfase goed gedaan. Aangenaam, maar de hand van de regisseur was mij iets te opdringerig aanwezig. Wel in de gaten houden. Zowel Klaver als Van Dusseldorp.

Kun je nagaan hoe het met het waarden- en normen verval in NL gesteld is!

Moet dit dan? Vloeken is nou eenmaal iets wat veel mensen doen bij bepaalde emoties; het hoort bij de spreektaal zeg maar.

In een film die op een bepaalde manier subtiel tracht te zijn. Vind ik zulke elementen storend. Verder ben ik het eens met je, dat schelden een soort van spreektaal is geworden. Maar hier vond ik met name de vrouw een te hoog gehallte hebben van: ik maak alles uit voor rotte vis.

Ik ben trouwens een halfje omhoog gegaan. Omdat de film meer dan alleen vermakelijk was.

Ik vind deze film allerminst subtiel. Vooral die onderonsjes tussen Heleen of haar moeder over de 'boterham' (het is te lang geleden voor mij om het letterlijk te kunnen citeren), worden in je gezicht geduwd. Wat dat betreft, vind ik heel de film heel 'gemaakt', vooral ook het hele Steve-personage.

Dat Steven personage was inderdaad te gemaakt.

Maar hoe Heleen alles telkens maar weer ondergaat wordt vaak wel subtiel gebracht. Ze is best zwijgzaam en loopt niet constant met haar gevoelens te koop. Alleen als ze met haar moeder praat gaat het vaak nogal mis. Haar moeder is zoals ik ook al aangaf verre van subtiel en een tikkeltje ordinair. Iets wat Heleen overigens ook zo lijkt te ervaren in de film. Desalniettemin, vind ik de manier waarop dit gevoel tot stand komt te gemakkelijk gebracht.

Indringende film, die bij vlagen ontzettend sterk is, maar op andere momenten helaas ook helemaal niet werkt. Met de cast is weinig mis - Klaver is uitstekend namelijk - maar dit zal vooral door de cameravoering komen. Enerzijds veel afstandelijkheid en anderzijds veel dicht-op-de-huid shots. Fascinerend, maar niet altijd evengoed werkend helaas.

Van Dusseldorp bewijst wel een filmmaakster te zijn om in de gaten te houden. De One Night Stand die ze hierna maakte, Subiet!, is ook zeer interessant. Niet zozeer filmisch als deze, maar meer qua thematiek.

3,5*

Grote meevaller. Een aantal mooie en vooral ook een aantal erg intigrerende momenten en ook een film die de waarheid best goed weergeeft voor zover ik weet (ik ben zelf geen tienermeisje, maar van wat ik meekrijg en heb geobserveert klopt het allemaal erg goed). Beetje een verveeld meisje, krijgt problemen thuis, is opzoek naar nieuwe ervaringen, dan krijg je dit. Nergens echte heavy stuff, de film blijft erg kalm en rustig en daardoor vind ik het allemaal zeer fijn weergegeven. Aangenaam om naar te kijken en na afloop stapte ik met een tevreden gevoel uit de film.

Een dikke 3,5* met nog een halfje extra voor het vreselijk sterke acteerwerk, vooral van de gewoonweg fantastische Melody Klaver!

gemiddelde score is veel te laag

Erg mooie en realistische film over een meisje dat te maken krijgt met de eerste seksuele gevoelens en het langzaam volwassen worden, dit wordt allemaal erg mooi in beeld gebracht vooral dankzij de mooie close ups van gezichten en ogen die ervoor zorgen dat je hoe langer de film duurt hoe meer je betrokken raakt met het hoofdpersonage en de geweldige acteerprestatie van hoofdrolspeelster klaver die haar rol erg naturel speelt, ook geeft de film een erg mooi tijdsbeeld en van de vrije jaren zeventig iets wat de film absoluut ten goede doet.

Kortom een klein filmpje van ons eigen kikkerlandje dat veel meer aandacht verdiend, een hoop dingen in de film kloppen gewoon en de film zorgt er op een erg goede manier dat je de hele film betrokken raakt met de hoofdrolspeelster omdat alles uit haar perspectief wordt gezien, dit zorgt ervoor dat ik de film niet snel zal vergeten.

4 hele dikke sterren

ik ben erg aangegrepen door de film maar toch ik vond hem een beetj langdradig er gebeurde voor mij te weinig in maar ik vond het toch wel boeiend om te zien hoe zij haar leven doormaakt ikzelf ben ook 14 en herkende sommige problemen wel dusz ik kon me er goed in verplaatsen mooie film 3,5*

Voor Heleen is seks een sleutel tot volwassenheid en tegelijk iets waar ze bang voor is. Daarom plant ze haar eerste keer een beetje vooruit, bereidt ze zich erop voor. Daar hikt ze al langer tegenaan. De dreigementen van Axel neemt ze nauwelijks serieus, het triggert haar hooguit dat het er eens van moet komen. En als het dan zo ver is moet het ook op dat moment gebeuren. En die eindscene gaat niet over dat ze volwassen is geworden, maar eerder dat ze denkt volwassen te zijn geworden, zoals de hele film subjectief is.

Ik vond het een erg mooie film. Kan veel van de andere kritiek ook niet zo goed begrijpen. Ik vond zowel Axel als Steve ook erg sterk als types, hooguit beide iets karikaturaal, maar gaf niet zoveel vond ik. Mooie verfilming van een achtbaan van tegenstrijdige emoties. Dingen doen zonder dat je precies weet waarom. klaver verdient veel lof.

In het begin vreesde ik een beetje een film die gemakkelijk met kleurenfilters als stijlmiddel ging spelen, maar dat viel gelukkig erg mee.



Dat had ik soms ook wel een beetje, maar aan de andere kant vond ik het ook wel consequent om het juist niet te doen. Ik weet niet zo goed of het de film uiteindelijk beter had gemaakt.

4.0* is het me wel waard.

Is deze wel op dvd verkrijgbaar in Nederland?

Tuurlijk, bij A-film verschenen.

Is tie overgens nog steeds zo duur (rond de 18/20 euro) heb hem nog steeds niet- aangeschaft namenlijk.

Ik heb hem ooit wel aangeschaft voor veel minder geld, maar zo te zien is ie niet meer leverbaar (zoals zoveel Nederlandse films).