Diep (2005)

Film mist een verhaal en normaal camerawerk. Met name de viezige colse-ups zijn onprettig te zien. De seventiessfeer is mislukt. Wat de propmanager doet is: de tofste items uit die tijd plaatsen in het beeld, maar daarmee creeer je niet de gewenste sfeer. het kamerawerk is daarnaast ook 'te modern'.

Van Dusseldorp en Klaver helpen de prent aan een ruime voldoende: 3.00 (3.20)

Tja Melody Klaver. Vooralsnog heb ik geen overtuigende rol gezien van dit 'acteertalent', maar daar is na het zien van Diep verandering in gekomen. Ze tilt deze film persoonlijk naar een hoger plan en dat is toch wel opmerkelijk te noemen, voor de toen pas 14-jarige Klaver. Des te vreemder dat ze er een jaar later in Afblijven (weliswaar een bijrol) een rommeltje van maakte. Verder redelijke, doch weinig inspirerende bijrollen, maar de focus blijft gelukkig voornamelijk bij het personage van Heleen liggen. Opmerkelijk zijn ook de dialogen, die voornamelijk uit korte, doeltreffende zinnen bestaan. Een keuze welke in Diep over het algemeen goed uitpakt. Het past uitstekend bij het rustige, haast rauwe karakter van de film.

Het script zit alleraardigst in elkaar, ware het niet dat het niveau na 55 minuten toch wat in zakt. Het frisse is er op dat moment vanaf, blijft van Dusseldorp cinematografisch een beetje hangen op een dood punt en weet ik eigenlijk niet goed wat ik nou van de climax moet vinden. De glans is er toch een beetje vanaf vlak voor het einde, waardoor het allemaal niet zo lekker meer 'werkt' hetgeen van Dusseldorp tracht over te brengen. Jammer. Toch wordt het personage van Heleen erg sterk neergezet, wordt het script in de juiste proporties getoond en kent de prent een hoog gehalte aan realisme. Misschien dat haar twee 'vriendjes' een iets andere invulling hadden kunnen krijgen, maar het stoorde nochtans niet.

Simone van Dusseldorp laat zich zeker niet onbetuigd. De film kenmerkt zich door tal van mooi geschoten, korte, doch zeer effectieve scenes; al raakt ook hier de film op een gegeven moment ietwat in het slop doordat van Dusseldorp verblind lijkt te worden door de cinematografische stijl. Toch toont van Dusseldorp haar klasse, die duidelijk anders is dan een hele batterij van nederlandse regisseurs die een ernstig gebrek aan een eigen identiteit vertonen. Van Dusseldorp weigert daar aan mee te doen en dat heeft haar met Diep zeker geen windeieren gelegd. Ze toont daarnaast aan over voldoende potentieel te beschikken. Benieuwd hoe ze het er in haar verdere carriere vanaf brengt. Diep is al bij al een prima film, die met Van Dusseldorp en Klaver over twee sterke troeven beschikt, maar door een 'minder' laatste halfuur net naast een bovengemiddelde score (3.50) grijpt.

Script / Verhaal:................ 3,00

Acteerwerk:....................... 3,00

Regie / Speelduur:...........3,00

Realisme:......................... 3,50

Cinematografie:............... 3,50

Positie: 182/329

Diep staat daarmee voor 'The Perfect Storm' en achter 'Instinct'

Toch een teleurstelling.

Ben een grote fan van coming-of-agefilms (misschien wel m'n favoriete "genre") en zelfs van een mindere kan ik nog genieten. Daar komt hier nog eens bij dat de stijl van Simone van Dusseldorp erg indrukwekkend is en Melody Klaver zeer overtuigend voor de dag komt. Veel potentieel dus, maar de vertelwijze wringt dat naar mijn gevoel grotendeels de nek om.

Het eerste half uur is zodanig fragmentarisch dat er bijna niet is door te komen. Hoewel dit daarna betert, had ik zeer veel moeite om in de film te geraken.

Daarnaast is er de zwakke uitwerking van de meeste personages: eigenlijk zijn het één voor één wandelende clichés. Die Steve bijvoorbeeld, waar hier dan ook al veel kritiek is op geweest, met zijn eeuwige "Princess" . En net als Koekebakker vind ik dat ze zich toch de moeite mogen nemen om een echte Franstalige te nemen om het Franse vakantieliefje te spelen, of in ieder geval iemand te casten die énigzins Franstalig klinkt. Een ander schoonheidsfoutje is het voetbaltrucje dat Axel probeert, dat volgens mij in de jaren '70 nog moest worden uitgevonden.

Uiteraard is dit allemaal detailkritiek die je een betere prent meteen vergeeft. Nochtans is Diep visueel een pareltje en ook de muziek vond ik erg sterk, hoewel er veel te spaarzaam wordt mee omgesprongen. Voor mij blijft muziek toch een belangrijk instrument om ondergedompeld te raken in een film.

Talent heeft van Dusseldorp wel, maar wat mij betreft moet ze toch nog leren om de kijker mee te slepen in haar verhaal.

Mooi in zijn eenvoud.

Melody Klaver zet hier een erg goede rol neer (in andere films was ik niet zo onder de indruk)

Aparte film die toch redelijk weet te boeien dankzij goed acteerwerk van Klaver.
Dat is gelijk ook het grootste pluspunt van de film, Melody Klaver speelt echt een leuke rol als puberend meisje.(Wel frappant dat je een 14/15jarig meisje naakt ziet in de film)
De setting is ook mooi, de sfeer en de grauwigheid die je de hele film proeft is ook lekker.
Wat minder in mijn ogen zijn de bijrollen, een beetje over de top en niet altijd even geloofwaardig in mijn ogen.
Daardoor viel er toch een stuk spanning weg, vond ik het personage "Steve" niet zo geweldig(stereotype) en was de film in mijn ogen ook een beetje te kort.
Ik had wel meer willen zien van het leventje dat ze lijden, nu worden scenes nog al snel afgekapt waardoor er niet altijd evenveel diepgang in (de personages) zit..

Diep wordt dus gedragen door de mooie en grauwe beelden, een realistisch en begrijpelijk thema/verhaal en het goede optreden van Klaver.
Helaas verbleken de andere rollen enigzins bij Klaver waardoor er niet heel veel diepgang in de personages zaten door soms te korte scenes.

3*

Memorabele quote uit de film: "De lul gaat in de kut!"

Met name in het begin krijg ik nogal last van het Ik-ga-nooit-meer-naar-een-Nederlandse-film-kijken!-gevoel.

Veel acteurs en actrices spelen echt te houterig.

Melody Klaver brengt het er dan nog redelijk vanaf.

Maar de verassing is die jongen die Axl speelt.

Verder blij dat de Tweede Oorlog er niet aan te pas komt.

En uiteindelijk zo rond de helft blijkt waar de film om blijkt te draaien: De eerste keer!

En dat is een tamelijk universeel onderwerp wat zelfs bij mij nog wel wat melancholie oproept.

Maakt het allemaal nog geen geweldige film en er komen volgende week nog wat geslaagdere NL-films op de buis als De Fuik en De Uitverkorene, maar binnen de gemiddeld beroerde Nederlandse filmproductie zitten er nog wat positieve lichtpuntjes in.

Verder blij dat de Tweede Oorlog er niet aan te pas komt...

Ik volg je niet helemaal.

Fijn filmpje die het niet moet hebben van veel dialoog maar juist van registratie en natuurlijk Melody Klaver. Kende haar niet maar wat speelt ze hier ingetogen goed. Ze speelt vol overtuiging een tiener die worstelt met haar huidige thuissituatie en haar seksualiteit. Thuis een rebellerende tiener maar ondertussen worstelt ze met haar eigen onzekerheid en haar gevoelens wat ze niet weet wat ze er mee moet.

Wat ook erg opvalt is de cameravoering. Al die close up shots waren in het begin even wennen maar ontpopt zich toch wel als een meerwaarde. Als kijker kom je daardoor in oogcontact met het personage van Klaver waardoor haar onzekerheid subtiel naar de oppervlakte gedreven wordt. Ook een eervolle vermelding voor Hendrickx.

Ik heb ervan genoten en attenderen mij erop mijn achterstallige Nederlandse film CV maar weer eens te gaan uitbreiden.

Visueel sterke film! En de jaren 70 stijl in de kleding, interieurs en publieke ruimte werd ook erg mooi neergezet. Het verhaal was erg realistisch, maar daarmee heb je altijd het gevaar dat het wat langdradig wordt. Ook hier is dat af en toe het geval. Grootste minpunt van de film vond ik (net als vele anderen) het typetje 'Steve'. Wat een sukkel is dat...

Maar al met al vond ik het een prima film, die me van begin tot eind redelijk heeft kunnen boeien.

leuke film

intrigerend filmpje, had alleen voor mij wel wat intenser gemogen.. ik hou het op leuk voor een keertje..

Deze zou A-film gewoon opnieuw moeten uitgeven. In een QFC jasje bv.

Het portret van een pubermeisje en haar ontmaagding als beeld van de seksuele moraal in de jaren zeventig. Intiem gefilmd door op de huid van actrice Melody Klaver te blijven zitten met de camera. Heel knap ook dat dit 15-jarige meisje blijft boeien met haar naturel acteren. Ze wisselt de zwoele verleidster af met het botte pubertje en het gekwetste kind. Het levert een heel persoonlijke film op over dat fragiele moment in een meisjesleven wanneer er grote keuzes gemaakt moeten worden over seks en liefde. Het einde stelde mij een tikkeltje teleur, omdat het een grote dramatische ontwikkeling overslaat en als een nachtkaarsje afloopt. Of ik ben gewoon een enorme sadist die de hele tijd een slecht verloop had verwacht. Wink

Voor een Nederlandse film al een zeldzaamheid dat het niet over de bezettingsjaren gaat.

99 procent van de Nederlandse films gaat daar niet over...

Maar dat is meer een discussiepunt voor het forum:

Film >> Genres en landen >> De Nederlandse film

Weet iemand meer over die band van (volgens mij) Steve ? Ik vind het weliswaar erg goed klinken als er gezongen wordt na een dik uur. 'Sister, please don't tell me, my fingers seems so senseless now'

Diep is een schoolvoorbeeld van hoe je de wereld van een tienermeisje indringend zou moeten weergeven. Denk daarbij aan de camera dicht op de huid en dingen vooral willen registreren. Het is soms erg intiem en dan weer afstandelijker. Dat werkt goed door elkaar heen. De toon is meteen gezet met de prikkelende openingsbeelden waarin de vaagheid iets suggereert, maar toch niet is wat je dacht. Heel speels en dromerig. En dit soort taferelen en de veelzeggende blikken maken het tot een boeiende ervaring. Melody Klaver is behoorlijk indrukwekkend.

Mooie camerawerk zit er in deze film. Mooie close ups waarin de emoties en expressie van Melody Klaver in beeld werd gebracht. Het verhaal was gewoon maar de manier van filmen vond ik echt goed gedaan. Klaver lijkt mij een goede actrice voor de toekomst, had haar ook in Oorlogswinter gezien.

Destijds zat Damien Hope nog niet in een band maar is vorig jaar wel een band begonnen met de naam The Hope Dealers.

Van de aftiteling:

Originele muziek gecomponeerd en gespeeld door David van der Heyden.

Additionele titelmuziek gecomponeerd en gespeeld door Klaske Cenema

''Ahead/ ''Stop'' / ''Tell Me''

Componist, tekst en zang David van der Heyden

Gitaar: Mark van der Maks & Robin Hancock,

Bas: Jeroen Mol drums Ribert Busman

''Sister''

Zang: Damien Hope

Componist, tekst, gitaar en bas: David van der Hyeden

Drums: Alex Hendrixen,

Bekijk 'm hier:

Player omroep.nl - player.omroep.nl

Eerste film van de nieuwe ‘Dutch Angle’ stroming die me écht wist te overtuigen. Geweldig meeslepend portret van een tienermeisje en zeer overtuigend gespeeld door Melody Klaver. Het verhaal ontwikkeld zich logisch en in een mooi tempo en vooral de overpeinzingen worden erg goed duidelijk gemaakt. Groots drama wordt het nooit maar dat heeft een dusdanig verhaal ook eigenlijk niet nodig. Diep is een uitstekende film die ik bij herziening waarschijnlijk hoger beoordeel.

Melody in haar beste rol. Mooi neegezet van naief onzeker meisje die beinvloed wordt door haar omgeving. Af en toe moeten lachen. Zal je maar overkomen dat dochterlief ervandoor gaat met de vib van mama. De rol van die engelse jongen had wat meer uitgediept mogen worden.

Waarom uitgediept? We zien het geheel vanuit de ogen van het hoofdpersonage, die ziet een bepaalde mystiek in die jongen en meer hoeft er absoluut niet achter te zitten.

Jawel. Had graag meer de verliefdheid willen zien van haar naar hem toe.

Was toch helemaal geen verliefdheid? Gewoon interesse, opkijken naar.

Hij is best saai,, er wordt haast niks gezegt in de film en kan het maar moeilijk volgen,, al vond ik het acteren wel beter.