Odd Man Out (1947)

Hele mooie film.

Het verhaal van een gewonde man op de vlucht is op zich vrij eenvoudig maar de uitwerking is zeer goed. Het feit dat hij volledig is overgeleverd aan de mensen die hij tegenkomt en die zich over hem ontfermen is uitstekend, vooral omdat de bijrollen subliem vertolkt worden.

Werkelijk prachtige muziek ook. Enig smetje in het script zijn de af en toe irritante zwerver en zijn schilderende maatje.

En dan dat einde, ik kon wel janken...

Erg mooie film. Wat een knappe sfeerschets ook. Al die donkere straatjes met kinderen die zich volledig bewust zijn van wat er om hen heen gebeurd, mensen vol twijfels wat te doen. Anderen die van de situatie gebruik maken uit eigenbelang. Zowel de politie als de voortvluchtige weten nauwelijks wie ze kunnen vertrouwen. En dan ook nog eens mooie muziek en bij vlagen erg spannend.

4.0*, maar een halfje meer bij herziening is niet uit te sluiten.

Weergaloze film met een geweldige cast, montage + camera-voering. Tenminste, de eerste 80 minuten. Met de introductie van het personage Lukey (Newton) kwamen opeens de irritaties naar boven. Een opeenstapeling van m.i. onnuttige scenes zijn het gevolg. Gelukkig leeft de film weer geheel op als Lukey out of the picture is, afstevenend naar een grand finale. Het personage van Lukey voelt ook aan alsof het met de haren erbij is getrokken om Robert Newton (destijds een zeer bekend Brits acteur) op de top bill te zetten. Erg jammer. Een druppel die de reeds volle emmer bij-personages deed overlopen.

Mason is grandioos als hallucinerende fox-on-the-run die her en der theatraal opleeft en monologen uitspuwt waar je u tegen zegt. Hoogtepunt is de scene bij de zusters Rosie en Maudie, briljant. Slechts 4 sterren, zat meer in.

een verschrikkelijk irritante film! af te raden aan mensen met zenuwproblemen, saaie film en enerverend

Carol Reed zou pas echt doorbreken met "The Third Man" maar met deze film die hij een paar jaar eerder maakte gaf hij al duidelijk zijn visitekaartje af. Schitterend camerawerk en een magistraal einde, die voor mij tot het beste behoort in de geschiedenis van de cinema. Ik kreeg er in ieder geval een flinke brok van in mijn keel. James Mason speelt hier ook een van zijn beste rollen in zijn filmcarrière. Ben het met user "Mug" eens dat die Lukey een beetje de sfeer verpestte. Dat personage kwam mij af en toe danig de strot uit. Maar dat is dan ook het enigste minpuntje. "Odd Man Out" behoort voor mij tot de beste films in de geschiedenis van de Britse cinema.

4,5*

De DVD die ik hiervan in bezit heb is de UK import van het Network Granada label. Er zit een uitgebreide beschrijving bij en de DVD is van uitstekende kwaliteit.

Niet echt een volledige misdaad film alleen het begin.

Rest is eigenlijk gewoon drama / thriller zoals ik het zie.

Verhaal was best goed en acteurs ook.

Einde was best heftig.

3,5 ster

Mooie Belfast noir over een zwaargewonde, ijlende man op de vlucht, verteerd door schuld. Zijn lot lijkt bezegeld, iets dat wordt onderstreept door de invallende duisternis, het steeds guurder wordende weer en een klok, terwijl Johnny steeds dieper wegzakt. De fotografie is bij tijd en wijle prachtig, zeker wanneer de nachtelijke straten, stegen, schaduwen en sneeuw aan bod komen.

De verschillende reacties van de mensen die tegenkomt, voeden het innerlijke conflict, ook bij de kijker wellicht, maar daar schiet de film zichzelf onderweg toch een beetje in de voet. Alle goede bedoelingen ten spijt, zodra de schilder zich ermee gaat bemoeien, kraakt het de toon meer dan dat het toevoegt. De dubbele verlossing in het slot is dan weer van poëtische schoonheid.

”In my profession there is neither good nor bad. There is innocence and guilt. That's all.”

Een erg mooie film noir, die vooral erg stijlvol en mooi geschoten is. Qua cameravoering wordt er goed gebruik gemaakt van de donkere steegjes en schaduwen, wat direct ook bijdraagt aan de sterke, soms zelfs onheilspellende sfeer van Odd Man Out. Het is in dat opzicht erg vergelijkbaar met The Third Man, die ook al zo mooi is in dat opzicht en ook van de hand van Reed is, die een duidelijke en sterke regie heeft.

Het verhaal is niet eens zo bijzonder, maar de uitwerking is erg goed. De acteurs spelen goed. James Mason speelt een uitstekende hoofdrol als de man op de vlucht, die ondanks zijn daad toch erg sympathiek weet over te komen. Hij is afhankelijk van de mensen die hij onderweg tegenkomt en dat maakt het verloop niet alleen onvoorspelbaar, maar ook nog eens behoorlijk spannend. Verder oogt het allemaal erg realistisch en zijn de keuzes die gemaakt worden verdedigbaar en vooral ook erg geloofwaardig.

Jammer van het onvermijdelijke trieste einde. Wel weer prachtig gefilmd, dat dan weer wel, maar stiekem hoopte ik dat Mason het zou redden. Het maakt de film er echter niet minder om. Het is prachtig gefilmd, met prima acteerwerk, een goed uitgewerkt verhaal en een groots einde.

4,0* dik

Fijne film-noir hoor, al leek ie qua looks wel erg veel op The Third Man en heb ik bij al die film-noir-truken (schuine camerastandpunten, donkere straten) dat ik het wel allemaal eerder gezien heb. Wat dat betreft wordt dit genre soms een parodie op zichzelf, maar ik reken het Odd Man Out niet te zwaar aan. Vond het dus wel een aardig filmpje met eerst een zeer koel uitgevoerde overval en daarna een lange kwelling van James Mason, die gewond is geraakt bij die overval. Hij is continu op de vlucht en dat levert wat mooie scenes op. Goed, het deed wat theatraal aan, maar met zo'n dramatisch einde mag dat ook allemaal wel.

Edit: Ah ik ontdek nu dat deze film van dezelfde regisseur is als The Third Man. Dat verklaart

Odd Man Out is op het eerste zicht een simpele misdaadfilm, die naarmate het verhaal vordert steeds meer tekenen geeft van diepgang en symboliek. Het begint allemaal met het plannen van een overval door enkele leden van de 'organisatie', om daarna te veranderen in een dromerige vluchtpoging doorheen een in duisternis gehulde stad. De regie en het camerawerk zijn uitstekend. Reed weet perfect welke perspectieven hij moet hanteren om de uitgeputte Johnny en de vele typetjes die hem omcirkelen te onderstutten. Er zijn vele prachtige shots te bewonderen die het stedelijke landschap volledig tot zijn recht laten komen. Het doorlopend gebruik van low-keybelichting, gecombineerd met de vallende sneeuw resulteert in opvallende contrasten. De ongure steegjes straalden nooit eerder zoveel dreiging uit. Het is een goed voorbeeld van de Duits-Expressionistische stijl die vaak doorheen film noir zit verweven, al zou ik deze film niet in die categorie durven plaatsen. Er ontbreken te veel kenmerken om hem als noir te bestempelen. Ik moet toegeven dat ik het eerste uur weinig interessant vond. Pas na de introductie van de drie paria's steeg het niveau exponentieel en wordt het zwaard van Damocles dat al een tijdje boven het hoofd van Johnny hangt volledig zichtbaar. Ik kreeg tijdens de scènes in het kraakpand ook een onverwachte 'Blade Runner' vibe. Heel mooi vormgegeven. De soundtrack was bij momenten geweldig en versterkte het gevoel van wanhoop en de naderende dood. Het einde vormde een passende conclusie, al waren de motieven van de vrouw niet geheel duidelijk. Een aanrader.

Aanvankelijk lijkt dit nog een best interessante misdaadfilm (over de IRA) te zijn, maar de film verzandt helaas in een wat sentimenteel gebeuren. Op enig moment duiken enkele personages op die zo karikaturaal zijn dat het niveau flink keldert. Uiteindelijk ook geen al te boeiend verhaal. Wel best sfeervol in beeld gebracht en het acteerwerk is veelal niet slecht, maar vond het uiteindelijk een matige film.

Sterke misdaad thriller over een min of meer mislukte overval waarbij de bendeleider zoek raakt. We zitten in de setting van de IRA ergens in de jaren 30 van de vorige eeuw schat ik. Bijzonder sfeervol gemaakt met al die donkere kleine geplaveide straatjes en tiny rijhuizen. Ook het weer speelt zijn rol met enerzijds plensbuien of wat sneeuw. Bijzonder sfeervol alvast en de zwartwitbeelden versterken dat gevoel alleen maar.

Prima regie en camerawerk. Ik vond de film vooral op technisch vlak bijzonder sterk, zeker voor een prent van 1947. Het vluchtrelaas, het kat en muisspel met de politie en de zoektocht door de kompanen, ik ervoer het als een spannend geheel met enkele mooie scènes. Ik kreeg wel wat sympathie voor Johnny McQueen. Zijn lijdensweg was lang, maar uitzichtsloos.

Erg knappe film van Carol Reed die me met The Third Man niet erg kon overtuigen, maar hier weet hij wel een fraaie film af te leveren dat vooral qua cinematografie en sfeerzetting weet op te vallen. De talloze scènes in de donkere straten van Belfast met diverse regen- en sneeuwbuien, de silhouetten van de rennende mannen die zichtbaar zijn tegen de gevels tijdens de achtervolging,.. het ziet er allemaal erg mooi en sfeervol uit en ik zat continue aan het scherm gekluisterd. Ik zou The Third Man misschien toch nog eens een kans moeten geven, want in mijn herinnering had die ook een dergelijke sfeerschepping.

Qua verhaal is het zelfs niet eens zo heel bijzonder, maar het wordt goed uitgewerkt met de verschillende mensen die Johnny tegenkomen en hem hulp bieden. Misschien krijgt Lukey wat te veel screentime in vergelijking met de andere personages, maar gelukkig is hij geen storende factor. Ook de kinderen die de overval naspelen en doen alsof ze Johnny zijn, vond ik wel iets speciaals hebben. Iedereen in de stad is op de hoogte dat Johnny op de vlucht is en heeft er wel een mening over en dat maakt het in zekere zin wel spannend en onvoorspelbaar.

Fraaie film van Carol Reed dat me vooral heeft weten te overtuigen met de heerlijke sfeer dat gedurende de hele speelduur gecreëerd wordt.

4*

Eindelijk gezien, en eigenlijk ee. totaal ander soort film dan ik had verwacht. Wat ten eerste opvalt zijn de prachtige beelden van een door de elementen geteisterd, verlaten Belfast. Wat overlap met The Third Man met het nachtelijk camerawerk en uitgerekte schaduwen, een film die ik ook weer eens moet zien.

Verder vooral eens met de oude comment van Ramon K: op het oog is het misschien een eenvoudig verhaal van een gewonde man op de vlucht, maar de film boort ook grotere thema's aan, de vlucht is haast een odyssee op weg naar het noodlot, waarbij Mason (in zijn jonge jaren nog) kampt met zowel een stervend lichaam als morele twijfel. Ook een prachtig einde, ik had eigenlijk verwacht dat hij de boot wel zou halen om daar dan uiteindelijk te bezwijken, maar dit was nog een stuk krachtiger omdat ook Kathleen hier haar noodlot tegemoet gaat, dat ze verbonden had met dat van Johnny.