FLCL (2000)

Briljant! Heb deze serie eindelijk af kunnen kijken, hij is pijlsnel, grappig, orgineel en bizar.

De eerste aflevering begon erg rustig, tot ineens de vreemde scene opduikt met de gitaarklap. De serie kwam weer even tot rust en toen werd ik weer wakker geschud door de 'manga scene' (zoals die in het laatste deel genoemd word). Wat er volgde waren een hele reeks heerlijke vreemdheden.

Heerlijk getekend. Constant omdat het helemaal niet constant is, de ene overdreven gezichtsuitdrukking na de ander. En op deze manier ook erg lekker geanimeerd, af en toe erg statisch met weinig frames en af en toe ook weer wat meer zoals wanneer er vanalles uit Naota's hoofd moet komen.
De hele serie is hierdoor ook best wel punk te noemen en daar draagt de muziek uiteraard aan bij. De geweldig leuke soundtrack word verzorgd door The Pillows, een Japans punkbandje. Of het er helemaal bij past is heel af en toe de vraag, maar dit zorgt juist voor dat prettig gestoorde effect Wanneer de muziek wat softer word klinkt het af en toe ook wel weer haast Radiohead-achtig, wat ook weer erg mooi werkt en dan juist ontzettend rustig.

Aflevering 5 was toch wel mijn favoriet. Die begint gewoon ontzettend snel en is dan echt knettergek. Kan ik niet veel over kwijt, zou je eigelijk gewoon moeten zien. De serie sloot ook erg leuk af en in totaal komt de serie bij mij uit op een kleine 5*
Geweldig, wil al deze afleveringen nog graag eens in een marathon zien

Fantastische filmervaring waarin het tempo toch wel onnoemelijk hoog lag. Gelukkig ging de film er niet aan onderdoor en werkte de afwisseling tussen rustige sfeerschetsen en razendsnelle, flitsende en vreemde actie goed genoeg. De settings beginnen alleen wel langzaam wat slijtage te vertonen en dan doel ik vooral op de veelal hetzelfde zijnde panoramashots van de zon die op het water schijnt. Had best wel wat meer variatie in aangebracht kunnen worden. 4*

Net afgekeken. Misschien iets minder bizar en geflipt dan Dead Leaves inderdaad. Maar de animatie zelf beviel me eigenlijk beter. Waar DL hoekig en iets donkerder is, is FLCL soms smooth/ronder en vrolijker. Niet dat ik niet van hoekig en donker hou, maar dit beviel me als totaal plaatje gewoon beter vanwege de elkaar in hoog tempo afwisselde stijlen, erg leuk en origineel. Haha Southpark?! Het kleurgebruik vond ik trouwens ook beter bij deze. Daarom Dead Leaves een halfje naar beneden gehaald naar een 4. En voor dit prachtig, onlogisch, en origineel stukje animatie geef ik een 4,5.

edit: Ik hoor sommigen hier zeggen dat ze het jammer vinden dat de actie pas echt losgaat vanaf ep. 5. Daar had ik geen problemen mee aangezien in eerdere aflevering er ook al genoeg bizarre dingen gebeuren qua dialoog, personages etc.

En achtermekaardoor in een maffe oogverblindende marathonrun.

Terecht veelgeroemde manga die krankzinnige animaties en acties afwisselt met rusterige stukken (zien we "Lain" letterlijk geciteerd worden in aflevering 3?).

En die arme Naoto die ook nog een waanzinnige amoreuze aantrekkingskracht uitoefent op de wat oudere meisjes en ook nog een last heeft van allerlei robots en aliens die uit z'n hoofd groeien.

Aliens, honkbal, liefde het zit er allemaal in net als giga-kogelregens en toch is het zeer zeker niet de aktie die de het belangrijkste onderdeel vormt.

Top-anime!

"Furikuri."

Grappig, ik wist niet dat deze anime erop stond.

Ik weet nog goed dat ik een aantal jaar terug de eerste aflevering had gezien en niet wist wat me was overkomen door de vertoonde idioterie. Na deze aflevering was ik afgehaakt, om de serie een jaar later alsnog op te pakken en mij te laten verrassen in positieve zin. Want wat een verademing is deze anime toch eigenlijk.

Het verhaaltje is gewoon te gestoord voor woorden, de anime zit vol met gekke situaties en opmerkelijke personages, om vooral de heerlijke punkachtige soundtrack niet te vergeten. Met name van de dialogen in de geïncorporeerde manga tijdens een paar diners kon ik echt genieten. De manier waarop dit gedaan was is echt subliem, grappig dat er dan ook 'the fourth wall' werd gebroken door te zeggen dat ze weer terug naar anime moesten gaan omdat het anders teveel werk is.

Het hangen onder de brug was ook erg nice, wat een heerlijk ontspannen sfeertje werd er gecreëerd.

Al met al een erg geinige anime om eens gezien te hebben. De funfactor is erg groot, er zit een lekker hoog tempo in met afwisselende stijlen en is het bovenal erg origineel te noemen. Geef het een kans en je zult positief verrast worden, sowieso verplichte kost voor elke anime liefhebber.

4,0 Sterren.

Slecht. Ik heb het zelfs niet eens één episode volgehouden; en door de overige episodes heb ik heen zitten scrollen. De humor is ontzettend infantiel en puberaal, de personages en het verhaal zijn oninteressant en stompzinnig, de animatie vond ik lelijk, maar bovenal vond ik de muziek (rock) ongelofelijk lelijk. Zelfs de anderszins leuke Dead Leaves-achtige stukken aan het einde van de serie werden compleet verpest door de verschrikkelijke muziek. Stemmen zal ik niet, maar anders zou het een ruime onvoldoende krijgen.

Fijn herziening.

FLCL is eigenlijk nog steeds wat het 16 jaar geleden was. Een onbeschijflijke mix van alles anime en daarboven nog wat. Een animatie gemaakt door animators zonder veel oog voor het publiek. Anything goes en anything goes dan ook echt.

Het plot lijdt daar wat onder, als je dat belangrijk vindt. Maar verder is dit een heerlijk, fris en wild creatief werkje dat 150 minuten puur animatieplezier belichaamt. Van de fantastische animatie tot de verschillende artstyles en de ingebeitelde muziek (want ik mag dan geen J-Rock fan zijn, de soundtrack maakt gewoon 100% deel uit van het FLCL imago), alles klopt en werkt gewoon.

Wat me nog het meest verwondert is hoe de serie zowel chaos als melancholie uitstraalt, zelfs wanneer de twee constant gecontrasteerd worden. De serie heeft een soort van stop/start tempo dat vreselijk klinkt op papier, maar in het echt gewoon geweldig goed uitpakt. Het is als zo'n prentje waar je 2 tekeningen in kan herkennen afhankelijk van hoe je er naar kijkt, maar je kan ze nooit alle 2 tegelijkertijd zien.

Na 16 jaar nog altijd een unicum, het enige dat ik hiermee zou durven vergelijken in Kizumonogatari. Niet zozeer om specifieke kenmerken, wel om de opzet en de creatieve, gedurfde aanpak.

4.5* en een uitgebreide review

Ruim zeven jaar na de eerste kijkbeurt herzien; goeie timing ook aangezien dit jaar de vervolgserie schijnt uit te komen. Niet dat het zeven jaar geleden niet beviel, maar ik geloof wel dat het deze kijkbeurt wat beter smaakte omdat ik in de tussentijd een stuk meer gewend ben geraakt aan gestoorde randomness.

Want ongewoon is het wel allemaal wat we allemaal voor de kiezen krijgen. Uiteenlopende stijlen, van manga naar South Park tot Dead Leaves (gedurende de gevechten in de vijfde episode). De gebeurtenissen zijn helemaal knotsgek. Wat er allemaal in het hoofd van de makers zit; het komt allemaal uit het hoofd van het hoofdpersonage. De muziek is ook vrij wild. Felle gitaarmuziek, altijd fijn, al moet ik zeggen dat tijdens de dialogen de zang bij sommige gezongen liedjes wat stoort.

Van wat ik eerder heb gezien komt dit nog het meest in de buurt van Dead Leaves, al heeft FLCL veel meer rustigere momenten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik Dead Leaves uiteindelijk sterker vind, juist vanwege het ontbreken van die rustmomenten.

Uiteindelijk bevalt deze kijkbeurt wat beter, desondanks blijft FLCL op 4* staan, al moet ik toegeven dat ik twijfelde over een halfje extra. Wellicht dat een volgende kijkbeurt alsnog dat halfje meer oplevert.