menu

Jenny (1958)

mijn stem
2,77 (26)
26 stemmen

Nederland
Drama
98 minuten

geregisseerd door Willy van Hemert
met Ellen van Hemert, Maxim Hamel en Kees Brusse

Jenny (Ellen van Hemert), een jong meisje van achttien jaar, enthousiast roeister, is verloofd met de kunsthandelaar Ed van Rijn (Maxim Hamel). Wanneer zij Ed bekent dat zij een baby verwacht en met hem wil trouwen, blijkt de jongeman daar weinig voor te voelen. Jenny, teleurgesteld en boos, besluit haar eigen boontjes te doppen.

zoeken in:
avatar van kappeuter
2,5
kappeuter (crew)
Remake van de Duitse film Acht Mädels im Boot (1932). Jenny is de eerste 'avondvullende' Nederlandse bioscoopfilm in kleur. Je ziet aan het begin van de film roeiers in zwart-wit onderdoor een brug gaan. In kleur komen ze er weer onderuit!
De film werd opgenomen in een Duitse en Nederlandse versie. De Duitse versie ACHT MÄDEL IM BOOT werd geregisseerd door Alfred Bittings.
De KLM had verboden dat Schiphol en de KLM op wat voor manier dan ook in de film zouden voorkomen. Maxim Hamel speelde namelijk een KLM-purser die een verhouding had met de dochter van een beroemd acteur. Dat meisje was zwanger geworden en het kindje moest worden weggemaakt. De KLM zei dat een personeelslid zoiets nooit zou doen. Uiteindelijk werd Maxim Hamel de zoon van een groot antiquair.
Slecht gerecenseerd, maar de film bracht toch geld op. Kosten: 550.000 gulden. Opbrengst: 300.000 gulden (daarmee was de producent uit de kosten). 569.043 bezoekers.

Jenny (1958) was het speelfilmdebuut van Willy van Hemert, die later vooral bekend zou worden als de regisseur van de tv-serie Dagboek van een herdershond (1978). Jenny bleef Van Hemerts enige speelfilm.

bronnen:
http://www.filmmuseum.nl/keesb...
Jenny - FilmTotaal.nl

Daarnet op Andere Tijden werden een paar fragmenten uit deze film vertoond. Andere Tijden: a.s. zaterdag om 13.10 uur herhaald op NED3

Ik (Jenny) zie er niet slecht uit... Nog niemand deze gezien?

avatar van raymon
3,5
is vandaag uitgekomen op dvd, zo schijnt...

avatar van De Mees
3,0
Een scan van de DVD met mail gestuurd naar Kapp, zelf krijg ik de scan niet kleiner met behoud van kwaliteit.

avatar van raymon
3,5
Jenny van Willy van Hemert

Ik had best grote verwachtingen voor deze film, vooral toen ik daar voor Ciske de Rat had gezien uit 1955 die ik top vond!
Om te beginnen vond ik het haast geniaal toen de boot onder de brug in het kleur er uit kwam. Misschien was dit niet de bedoelen maar ik vond het heel grappig en mooi, om de kleur te introduceren.

Het verhaal is aan de simpele kant, toen ik het voor het eerst las dacht ik dat het een uitgebreid verhaal was over een alleenstaande moeder maar zover komt het niet.
De cast is prima, Ellen van Hemert vond ik een erg leuk doen als Jenny ze heeft een erg lief en erg onschuldig gezichtje.
Maxim Hamel speelt haar vriend, een echte typische jaren 50 man, hij doet het prima hij speelt met veel overtuiging. In het voorwoord van Thom Hoffman verteld hij dat Maxim Hamel toen de grote droom was van elk meisje in de jaren 50.
Het is ook erg leuk om Ko van Dijk te zien die zoals altijd het goed doet de man heeft echt, ik ga denk ik toch zijn box aanschafffen.
En dan hebben we nog Kees Brusse, ik heb nog nooit een slechte rol van hem gezien hij speelt zo natuurlijk en toegangkelijk een van de betere acteurs.

Van Hemert, waar ik het niet gek van vind dat hij tv is gaan doen, krijgt van mij wel een plus punt voor zijn sfeer, de sfeer is erg warm en geeft iets aristocratie's ( om het zo te zeggen ), het geeft de film ook een echt tijdsbeeld van de jaren 50. Maar wat jammer is dat Van Hemert lukt het soms echt niet om het verhaal te vertellen. Er zitten soms net effe te lange stukken in de films, de boottocht ( al is dat minder erg dankzij het oude Amsterdam was je krijgt te zien) en de dansavond ze zit soms een paar seconden naar gewoon mensen te kijken die aan het dansen zijn, en dat is het.... dan denkt je ook van wat is dit?
Maar dit komt voornamelijk door de montage van Lien d'Oliveyra. De shots zijn te lang en het tempo ligt veel minder hoog. Terwijl zij hiervoor Ciske de Rat had gemonteerd waar het tempo juist heel hoog lag.
En ook de muziek van Jos cleber is aan de magere kant, al word soms de flm daar wel door word gered.

Moet ik wel echt aan deze film moet prezen is dat de eerste Nederlandse kleuren film op van dat mooie matriaal is geschoten. Het maakt alles mooi het geeft het zijn eigen style. Vooral het rood in de film is gewoon geweldig om te zien.

De reden waarom je deze film moet kijken, het is de aller eerste Nederlandse kleuren film wat er heel mooi uitziet zoals ik al zie, de cast is perfect te noemen en de locaties in het amsterdam van de jaren 50 zijn geweldig!

Over het algeheel een 3,5*** vermakelijk!

3,0
Laat de naam 'Willy van Hemert' vallen tijdens een willekeurig gesprek en veel mensen zullen direct denken aan series als Bartje, Dagboek van een Herdershond en De Kleine Waarheid. Het had echter zomaar anders kunnen zijn, want eind jaren vijftig koesterde de jonge en talentvolle Van Hemert de ambitie om naam te maken in de speelfilmindustrie. Na eerder een aantal kleine producties voor de televisie te hebben geregisseerd, werd hij in 1957 door Jan Kemps gevraagd de regie op zich te nemen voor de eerste Nederlandse film in kleur: Jenny.

Van Hemert zag zijn kans schoon en greep deze met beide handen aan, zij het niet zonder enig commentaar: 'Ik heb er echter uitdrukkelijk bij verteld, dat ik het een rotverhaal vond en dat grote delen in het scenario me ook niet bevielen. (...) Door mijn opmerkingen en mijn manier van regisseren hoopte ik echter, dat Kemps zou zeggen na afloop: en nu gaan we een film maken.' Zover kwam het echter niet, kort na de première van de film overleed Kemps. Van Hemert besloot zich weer op de televisie te storten en zou daar later een groot aantal (commerciële) successen afleveren.

De kritiek van Van Hemert op het scenario van de film is terecht. Het verhaal van Jenny stelt namelijk niet veel voor en is eigenlijk te mager om een avondvullende speelfilm mee te vervaardigen. Het scenario van de Duitse film 'Acht Mädels im Boot' uit 1932 werd letterlijk geadapteerd. Enkel werd de handeling verplaatst naar Amsterdam en werden er een aantal typisch Nederlandse elementen aan het geheel toegevoegd. Het uitgangspunt - een achttienjarig meisje zit midden in de voorbereiding voor een belangrijke roeiwedstrijd, valt voor een kunsthandelaar die haar onbedoeld zwanger maakt en twijfelt nu of ze het kind moet houden, of de kunsthandelaar wel de juiste man voor haar is en of ze door moet gaan met roeien - bleef onveranderd.

Op papier een aardig gegeven voor een persoonlijke dramafilm over het lot van een onschuldig meisje, ware het niet dat de film vanaf minuut één al een meer luchtige en op momenten zelfs bijna kluchtige toon aanslaat. Hierdoor worden bovenstaande gegevens van hoofdzaak eerder bijzaak, want de uiteindelijke afloop laat zich makkelijk raden. Om het geheel toch boeiend en vlot te houden, zijn er een aantal kleine vertakkingen in de verhaallijn aanwezig, die voor de nodige afwisseling dienen te zorgen. Hierin slaagt men echter niet altijd - met name door de vaak flauwe en slapstick-achtige situaties en een paar pijnlijk slecht ingevulde bijrollen.

Van Hemert moet dit ook hebben geconstateerd en heeft er zodoende voor gekozen vooral gebruik te maken van de plaats waar alles zich afspeelt: Amsterdam. Met veel sfeerbeelden en typisch Amsterdamse locaties probeert hij het geheel op geslaagde wijze enige levendigheid en een eigen gezicht mee te geven. Opvallend is de focus op de kleur rood. In vrijwel elke scène van de film is deze kleur prominent aanwezig. Is de kleur niet frontaal in beeld in een kledingstuk of klapstoel, dan is het wel in het achterlicht van een geparkeerde auto, of heel subtiel in de uithoek van een schilderij.

De manier waarop Van Hemert kleur in de Nederlandse filmwereld introduceert, getuigt eveneens van veel gevoel voor sfeer en originaltieit. Tijdens de begincredits van de film - het beeld is zwart-wit - zien we de dames-acht onder een bruggetje verdwijnen. Wanneer de boot weer tevoorschijn komt, is het beeld plots gevuld met allerlei kleuren. Ook hier springt de kleur rood meteen in het oog, daar de rode trui van Jenny fel contrasteert met de (grauw ogende) omgeving.

Jenny wordt gespeeld door Ellen van Hemert, de dochter van de regisseur. Zij moet het vooral hebben van haar onschuldige en kinderlijke uitstraling, want op haar - overigens spontane en enthousiaste - spel valt af en toe wel wat aan te merken. Zo doet haar gesnotter en geschreeuw in de meer dramatisch geladen scènes veel te theatraal aan. Dit toneelmatige acteerspel is overigens iets waar de gehele cast zich schuldig aan maakt, met uitzondering van Kees Brusse, Andrea Domburg en Ko van Dijk. Zo blijkt maar weer eens dat talent alleen niet genoeg is. De (natuurlijke) uitstraling en omgang met de camera zijn eveneens erg belangrijk. Vooral Brusse is in zijn gehele carrière een meester gebleken in het zeer naturel spelen van zijn personages.

Jenny is al met al een interessante en vermakelijke film, met een aantal sterke scènes en een mooie fotografie, maar kent een té mager verhaal om echt te overtuigen.

De onlangs uitgebrachte DVD is goed verzorgd. Beeld en geluid zijn meer dan redelijk en dit keer zowaar nog een korte 'making-of' in de vorm van een introductie door Thom Hoffman (paar jaar geleden gemaakt voor AT5, toen deze een reeks Nederlandse films van het filmmuseum uitzond).

4,0
Jenny is best een goede speelfilm. Is niet vervelend en heeft een goed verhaal.

robertus65
Ouderwetse en uiterst keurige film die een leuk tijdsbeeld geeft van 1958, maar als film vond ik het niet echt bijzonder. Misschien allemaal te oubollig.

avatar van gauke
3,0
Eerste filmproduktie van Willy van Hemert; pure nostalgie

avatar van matthijs_013
2,5
Geen verkeerde, maar ook geen indrukwekkende film. Leuke introductie van kleur, maar verder werd er ook niets opmerkelijks gemaakt van dit luchtig dramafilmpje met een overbekend verhaal. Ellen van Hemert was wel leuk, jammer dat ze zich hierna weinig van zich liet zien of horen in de filmindustrie.

Jenny is een aandoenlijke film die behalve leuke technische hoogstandjes ook laat zien hoe braaf Nederland erbij lag, eind jaren 50. We lieten ons nog piepelen door een beul van een roeicoach, elkaar natspuiten met een tuinslang was ongeveer het stoutste wat we konden bedenken, en vliegen en Schiphol bezoeken was iets voor de rijken. Wat heerlijk overzichtelijk allemaal! Maar toch, een leuke film om naar te kijken. Met een leuke guest appearance voor Corry Brokken, destijds ster-in-opkomst. Ik vind het wel een aanrader alles bij elkaar!

Dick2008
Ik ben blij dat ik hem gezien heb op Nostalgienet. Ik had hem graag op dvd gehad, maar nu ik hem gezien heb, ben ik toch blij dat ik het kreng niet heb aangeschaft, anders had ik hem toch door moeten ruilen o.i.d.

Ik heb er met belangstelling naar uitgekeken want het leek me wel wat, de eerste Nederlandse speelfilm in kleur maar het is dus een grote teleurstelling geworden. Ik denk, gezien de vele Duitse (Schlager)films die je toen ook al in kleur had, is het eigenlijk niet zo bijzonder. Uit historisch oogpunt, is het leuk om eens gezien te hebben.

Aanvankelijk begint de film prachtig om vervolgens als een plumpudding in elkaar te zakken. Dat ze een drama als uitgangspunt hebben genomen vind ik al een slechte zaak, omdat ze doorlopend grappig proberen te doen. Dat ze een jaren '30 "remake" ervan hebben gemaakt is ook al niet goed. Want de traagheid uit die tijd is in deze film ook heel duidelijk merkbaar. Gelukkig heeft Haanstra met Fanfare laten zien hoe het ook anders kan, zodat je een veel beter beeld krijgt van 1958 dan met deze film. Het acteerwerk is verder ook niet denderend.

Eerlijk gezegd had ik op het moment dat de hond wordt opgetild al meteen zin om dat ding uit te zetten maar heb hem toch maar afgekeken. Sommige historische opnamen van Nederland zijn leuk om te zien, maar vaak erg kort. Corry Brokken met Sem Nijveen was ook één van de weinige lichtpuntjes in deze film, maar door het gekletst tussendoor, eigenlijk ook om te vergeten. Ik vind het verder maar een saaie bedoeling. En de veraf-opnamen zoals op Schiphol en op het water waren soms vrij onscherp, ik denk niet, dat dat te maken heeft met de oudheid maar meer met de camera-opname-technieken van toen. Tot slot, de film kent wel uitstekende muziek erbij van Jos Cleber, zeer goede orkestleider uit die tijd. 2.0.

Het was in die jaren bepaald geen gebruik om albums met filmsoundtracks uit te brengen in Nederland. Liedjes uit films op single zijn er wel. En uit Jenny is het lied 'Weet je nog' door Philips op single uitgebracht. Het is exact dezelfde versie als die in de film wordt gezongen, maar dan zonder het geklets erdoorheen, en wat dan overblijft is een prachtig verstild liedje van Corry Brokken met die prachtige vioolsolo van Sem Nijveen. Ik kreeg het plaatje te pakken via Marktplaats, maar heb geen idee of het een 'lastig' item is... Wie weet is er een handige nerd die de beelden kan voorzien van de muziektrack, dat zou een mooi YouTube filmpje opleveren. Nu staat het daar met het originele filmgeluid.

avatar van Mochizuki Rokuro
2,5
1958 is een belangrijk jaar voor de Nederlandse film geweest: Dorp aan de Rivier (Rademakers) en Fanfare (Haanstra) kwamen uit én de eerste Nederlandse film in kleur: Jenny.

Extra attractie blijft altijd het straatbeeld (onder andere op het museumplein bij het concertgebouw) en de omgeving. De film is niet heel bijzonder, beetje tuttig zelfs (door het geaffecteerde spreken van de meeste acteurs). Kees Brusse vond ik wel overtuigend. Je herkent gelijk weer de rust die hij altijd in zijn stem en gebaren had. Er worden enkele moeilijkere onderwerpen aangestipt, maar meer dan een beetje grommen doet Jenny niet.

Toch leuk.

Ik vind het prachtig, zo'n inkijk in de jaren 50. Alsof je in een oud fotoalbum bladert.

Oude vliegtuigen, bekende acteurs in hun jonge dagen.
Mooie beelden van die houten vlonder bij de roeibaan in de volle zon met tegenlicht. En later die slagschaduwen in dat clubgebouw.

Pakt bij mij direct de sfeer. Kleur voegt echt wel wat toe. Agfacolor was het, geloof ik. Zet direct een tijdsbeeld neer.
Want de manier hoe kleuren worden ingevuld verandert in de tijd. Ik bekijk nog weleens foto's en zie dan een verschil tussen foto's uit de jaren 70 en uit de jaren 80. Gek is dat, Je denkt altijd dat groen groen is. En blauw blauw. Maar blauw in de jaren 50 is anders dan blauw nu.

Dat alleen al maakt zulke oude films interessant en de moeite van het bekijken waard voor mij.

Het verhaal kon mij trouwens ook goed boeien. En inderdaad, al eerder gezegd, wat speelt die Kees Brusse toch altijd weer die aimabele rustige man. Ik zag hem o.a. ook in De Dijk is Dicht uit 1950. Toen was die 25 en nog dat jongetje. Acht jaar later heeft Kees in mijn ogen al die uitstraling, waar hij bekend mee is geworden.

Wanneer komt EYE eens met een geheel écht gerestaureerde versie van Jenny? Een versie waarin de kleuren weer helemaal kloppen, en waarin het geluid is opgefrist? Volgens mij kan dat tegenwoordig!

Dick2008
Het kan nu toch al enige tijd. 10 jaar ofzo? De vraag is vooral of ze dat willen. Is er veel vraag naar dan zal de wil er ook wel zijn. Bij een film als de deze, betwijfel ik dat. (Je mag al blij zijn dat HET op dvd is verschenen).

Ja hij is er wel op DVD, in de reeks Nederlandse Filmklassiekers, nota bene van EYE (toen het FIlmmuseum) zelf. Maar schijnt lastig te zijn om 'm te bemachtigen.

Dick2008
Deze is inderdaad wat moeilijker te vinden uit die hele reeks. Wat een belachelijke hoge prijs weer bij Bol.
(heb hem zelf wel eens gezien bij Used Products en Blokker. Daar heb je natuurlijk niet veel aan weet ik ook wel. Misschien dat iemand anders je daar bij kan helpen anders hier Filmdragers en apparatuur >> Titels >> Weet iemand waar ik deze film(s) op dvd kan kopen?

avatar van kappeuter
2,5
kappeuter (crew)
Tweedehands 'als nieuw' voor € 13,95

avatar van Quentin
3,0
Nu integraal op YouTube gezet door EYE: Jenny - YouTube.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:31 uur

geplaatst: vandaag om 03:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.