Il Boss (1973)

Die Poliziottesco's blijven toch echt naar meer smaken. Dit derde deel van de 'Milieu Trilogy' draait geheel om de über lompe en bikkelharde Silva. De beginscene - waarin Silva als huurmoordenaar mafiosi normaal lijkt om te brengen met een sniper, om vervolgens met een granaatwerper een hele bioscoopzaal plat te branden - staat symbool voor het verdere verloop van de film. Silva heeft schijt aan iedereen, overwint uiteindelijk ook gewoon iedere mafiosi in Palermo en zo hoort het.

ps. De Milieu Trilogy is gewoon geheel los van elkaar te zien en staat inhoudelijk niet in relatie met elkaar.

Derde en laatste schitterende 'poliziottesco' in een reeks van drie, van genrespecialist Fernando Di Leo!

Een geweldige, spijkerharde misdaadfilm met geloofwaardige karakters, treffende locaties, vette actie en rake muziek.

Henry Silva speelt hier een zeer geloofwaardige hoofdrol als henchman van een maffiafamilie die misschien óók wel eens een keer hogerop wil! Hij begint als 'simpele' hitman. Maar hij ontpopt zich al snel tot kameleon, en kat met negen levens als hij de dochter van zijn baas moet bevrijden uit de klauwen van een rivaliserende bende! Maar wíl dochterlief eigenlijk wel mee?

De personages zijn lekker schimmig en vet neergezet. Vooral de lieftallige gangsterdochter wordt briljant vertolkt door Antonia Santilli! Zij weet iedere man om haar poezelige vingertje te winden, en trekt zich van niemand wat aan. Maar is zij wel zo onverschillig als ze lijkt???

Prachtig, mooie karakters, met heerlijke karaktistieke gangsterkoppen!

De muziek is alweer zéér raak gekozen. Van jazzy en trippy naar nerveus en opzwepend.. De scenes zijn mooi vormgegeven, gaaf geschoten. Rustige praatsessies en palavers worden naadloos opgevolgd door spijkerharde shootouts. En de kleuren, o mijn god de kleuren! Prachtig!

Voor de oplettertjes onder ons: Ik heb uit betrouwbare bron dat zowat elke zichzelf respecterende giallo sinds het begin de gialli ergens een scene verstopt heeft waar een grote fles J&B Rare Schotch Whisky zichtbaar in beeld is! En ja hoor, óók in deze poliziottesco komt de karakteristieke J&B fles prominent voor! Veel plezier met zoeken naar waar precies!!!... (met dank aan DieHard.Willis)

Conclusie: stijlvolle, kneiterharde poliziottesco. prachtige afsluiting van deze weergaloze trilogie. Ik moet haast huilen omdat het tot een eind is gekomen! Gelukkig is er van nog zoveel andere prachtige polizioteschi te genieten!

Eén vraag nog: aan het eind van dit deel komt bij mijn versie (in de Street Thug Chronicles box) het woord CONTINUA levensgroot in beeld!!!!! Nu ben ik geen expert in de Italiaanse taal, maar dat betekent toch dat het verhaal WORDT VERVOLGD? Of ben ik nou gek???

Voor de Coolest Killer Of Killers, en het kleine maar o zo verleidelijke serpent van een gangsterdochter, 4,5 de lucht ingeblazen sterren!

De eerste van de Di Leo films die ik écht tof vond.

Het verhaaltje zit gewoon leuker in elkaar en ondanks dat de fijne Mario Adorf er niet in zit, heeft de film met Henry Silva plus karakteristieke misdaadkop weer een prima protagonist.

Lekker gewelddadig en bruut, heerlijke funkrock score en nog heerlijker wulpse gangsterdochter maken dit ondanks enkele niet al te hoogstaande scenes tot een 100 minuten die voorbij vliegen.

't is oorlog in Maffia-land en die begint als Henry Silva met een granaatwerper een privé-porno-film-avondje van een maffia-don tot een bloedbad maakt.

't is Italiaans dus iedereen is corrupt en niet te vertrouwen.

Paar hele fraaie shoot-outs geladeerd met het gerommel tussen en binnen verscheidene maffia-clans in wederom een stijlvolle misdaadfilm van regisseur Fernando di Leo.

Heerlijke en snoeiharde maffiafilm. Van elke romantiek ontdaan. Iedereen verraadt iedereen en op Silva (heerlijk rotkop) legt iedereen het loodje. Ben echt een fan geworden van di Leo. Stijlvolle films met een moordend tempo. Die Italiaanse genrefilms zijn een heerlijk alternatief voor gelikte Hollywoodproducties. Geweldig compromisloze en rauwe film 4 sterren.

De theatrale Italiaantjes. Ik moet er normaal gesproken niks van hebben, maar in Di Leo's maffia milieu zorgt het voor een brede lach. Net als een granaatwerper als de heren zich eventjes willen ontspannen. Jammer dat de poppen net wat te veel opvallen, maar ach. De derde is ietsje minder dan het vorige deel in de trilogie. Adorf is onvervangbaar en de film moet net wat te vaak schakelen naar het verhaaltje dat bol staat van verraad, corruptie en zelfs een politiek tintje heeft. Er is nogal wat aan de hand rondom de bazen en Lanzetta.

En als ze wat te veel lullen, wil zo'n film wel eens in de gevarenzone terecht komen. Silva daarentegen is geweldig op dreef als stoïcijnse hitman die alles uit de weg ruimt in een wereld waar niemand veilig is. De posters boven zijn bed zijn goed voor de zoveelste grijns en telkens als er naar de wapens gegrepen wordt, is er een soundtrack die er een krachtige snok aan geeft. De krenten in de pap, er is iets met een stiletto dat opvalt en het gekidnapte meisje is de ultieme stoeipoes die niet vies is van, nou ja, van alles. Leuke film, leuke films.

Di Leo weet ook in het derde deel weer die vuige sfeer op te roepen die ook in zijn Milanese films zo nadrukkelijk aanwezig is. Omdat Il Boss met die eerdere films kennelijk een onofficiële trilogie vormt had ik wel verwacht dat de plaats van handeling Milaan zou zijn en Mario Adorf weer zou opduiken, maar ditmaal is Silva de "held" en speelt het zich af in Palermo.

Nog sterker dan in de vorige delen is er sprake van een totaal amoreel misdaadmilieu waarbij je je eigen padrino omknalt als het wat oplevert en een ontvoerde dochter levert nauwelijks sympathie op.
Daarnaast hekelt Di Leo ook de hedonistische, seksbeluste en blowende studenten in de vorm van de mooie Rina. Zij ziet er geen been in het bed in te duiken met haar ontvoerders en daarna ook met de toch niet bijzonder hartelijke protagonist.

Muzikaal is het aardig met een aantal inmiddels bekende deuntjes en het geweld is weer volop aanwezig en ook weer flink over the top. Maar er ontbreekt een écht puntje-van-je-stoel scene zoals de achtervolging in deel 2. Daarmee de minste van de trilogie maar nog altijd goed voor een ruime voldoende.

Deze vannacht zitten kijken.

Silva is toch wel één van die acteurs, die mij altijd hebben geïntrigeerd.

Meestal als slechterik gecast in Hollywood producties, maar kreeg in de jaren '70 in Zuid-Europa een geheel nieuwe carrière als lead in een aantal gewelddadige Italiaanse crime producties, waarbij enige subtiliteit volledig lijkt te ontbreken.

Deze film is daar een goed voorbeeld van, het begint al meteen lekker met een scene in een bioscoop, die meteen naar meer doet verlangen, helaas vond ik dat wel meteen het leukste gedeelte van de hele film.

Er zaten in het eerste deel van de film wel erg veel en lange conversaties, die de vaart er nog al uit haalde en de actie was maar mondjes maat aanwezig, maar tweede helft maakte veel goed en toen werd het ook meteen lekker grof en gewelddadig.

Conte als maffiabaas herhaalt rol, die hij in tig films uit die tijd speelde, Garko is een wat vage smeris, wiens rol wat beter uitgewerkt had kunnen worden, maar het is uiteraard Silva die de show steelt als een in een maffiafamilie opgenomen killer, die eerst concurrerende familie uit de weg ruimt, maar dan verraden wordt en besluit iedereen, die hem dwars zit, om te brengen.

Niet de allerbeste film, die ik ooit heb gezien, maar leuk genoeg om er nog wat meer van dit specifieke genre te gaan bekijken. Op naar: "Cry of a Prostitute".

Een dikke zes, ofwel drie sterren.