Okhotnik (2004)

Indrukwekkende film over het Kazachstaans jagersleven waarin een verhaal prachtig uit de doeken wordt gedaan.

Prachtige beelden, mooie muziek en knappe vondsten zorgden ervoor dat ik ervan genoten heb. Maar het aangebreide einde is een misser.

Film wordt daardoor geforceerd langer, zonder dat het verder mooi opgebouwde en in feite al afgeronde verhaal er beter van wordt.

Ga voor een korter eind en het is een meesterwerk in de dop, maar nu wordt het slechts 4*

Mijn eerste film uit Kazachstan, een klein wondertje

Heb me bij tijd en wijle erg zitten vervelen bij deze film, die ook nog wat losse eindje overhoudt.

Verder ontbreekt zo goed als elke emotie, waardoor ik me niet kan inleven in het verhaal. Ik was erg blij toen de aftiteling verscheen.

Ik schrok even toen de film begon: met zwaaiende zaklampen en blote voeten werden krabbetjes op het strand gevolgd, minutenlang. Even wel leuk maar het hield niet op. Mooie geluiden van de ruisende zee, dat wel. Maar eh.. jongetje in de sneeuw zou het toch zijn? Het bleek een verrassingsvoorfilmpje .

De echte film dan:

Ik heb niks gemerkt van het ontbreken van emotie. De film was inderdaad wat lang maar toch erg aangenaam, vooral door de mooie beelden (bergen, veel strijklicht, prachtige luchten) en de muziek (hetzelfde liedje kwam wel erg vaak terug, maar dat stoorde eigenlijk niet, verder af en toe boventoonzang en een strijkinstrument met een prachtige klank, wat heser en minder gepolijst dan de viool). Wel aan te raden om hem op het grote doek te zien, anders blijft er een stuk minder van over denk ik.

Hij had wel wat van Die Weinenden Kamel (hoe die mensen leven), maar dan mooier. Vooral door de muziek denk ik.

Twijfel tussen 3 en 3,5.....

Ik moest wennen aan het trage tempo, maar daarna werd het steeds mooier. Erg fraaie landschapsfotografie. Film kan je inderdaad net als de Weeping Camel ook onder de rubriek volkerenkunde plaatsen. Qua thematiek heeft het iets van 'Spring summmer, fall, winter...' oudere man neemt leerling onder zijn hoede. 3,5*

Interview met de regisseur na afloop maakt duidelijk dat eh...80% van de mensen in Kazachstan in de steden woont...of nee dat 80% van de mensen in Kazachstan juist niet in de steden woont...of nee dat 80% van de mensen in Kazachstan in Kazachstan woont...of zoiets.

Klopt de cast wel trouwens? Kidiraliev Dogdurbek en Dokhdurbek Kydyraliyev lijken me dezelfde namen?

En hoeft men deze film gezien?

Cast aangepast. Te zien op IFFR.

Op zich een aardig filmpje, maar wankelt aan alle kanten. Ten eerste kreeg ik totaal geen beeld van de eenzaamheid van de uitgestrekte vlaktes in Kazachstan (althans, dat beeld kreeg ik wel bij Story of the Weeping Camel). Het acteren vond ik eigenlijk ook niet geslaagd. Kwam allemaal nogal plat en saai over. Het verhaaltje stelde eigenlijk ook niets voor. Voor mijn idee was een documentaire veel mooier geweest. Echt laten zien hoe de mensen daar leven…

Waarom dan toch nog 3*? Omdat het wel lekker wegkeek en ik af en toe nog wel aardige beelden voorbij zag komen.

kazachstan???? borat http://www.imdb.com/title/tt0443453/

De film is als 'extraatje' toegevoegd bij de (Lumiere) dvd van Mongolian Ping Ping.

Deze Film staat wel vermeld als Anshi op de dvd van Mongolian Pingpong. Daarom dat ik hem nergens vond maar dit is nu opgelost.

Zo, best wel een aangename verrassing!

Had even zin om 'm af te zetten na 10 minuten, maar dan kwam er toch eindelijk wat beweging in de film (en ik zet geen films af trouwens).

Het middenstuk is het boeiendst: mooie dingen gezien, en vooral de scene met de vrouw op het paard zal me bij blijven. Dat zag ik echt niet aankomen, maar was leuk om zien. Het laatste half uur mocht dan weer wat beknopter en een aantal dingen hoefde niet.

Doel van deze film te zien was om een beeld te hebben van het Kazachs leventje, net zoals het Mongolian Ping Pong ook was. En dat doen beide films wel; infotainment, das leerrijk en ontspannend in één .

ik ga eindelijk weer eens iets van tv opnemen!