999-9999 (2002)

Een komische horrorfilm in de stijl van Final Destination (2000).

De film is meer komisch dan eng, maar bevat wel een paar aardige momenten. Vooral voor liefhebbers van gore. De CGI is echter behoorlijk overdreven.

2,5 *

Vreemde film.

Ik had me erg weinig ingelezen over deze film vooraf. Zo weinig dat het een verrassing was om te zien dat deze film helemaal geen Amerikaanse horrorfilm bleek te zijn, maar een Thaise horrorfilm. De tweede verrassing was dat het ook geen horrorfilm betreft, maar een genremix die heel veel wil includeren, maar dit niet erg effectief kan uitwerken.

999-9999 begint met een bombastisch en bijzonder eerste kwartier. Komedie, misdaad en thriller worden in hoog tempo met elkaar verbonden en regisseur Manus doet dit zo onevenwichtig dat het moeilijk is om de film serieus te nemen. Niet omdat de komedie zo goed is gelukt, maar omdat het ronduit bizar is om in zo'n hoog tempo zoveel onzin aan elkaar geplakt te zien.

Acteerwerk is verder niet van het hoogste niveau, Riwin was wat mij betreft de enige die een serieus leuk personage speelt. Fijn ook dat hij gek durft te spelen en dit met volle overgave doet. Jammerlijk is echter dat zijn personage niet bepaald in de film past, want tussen alle serieuze, knappe en slimme personages valt zo'n jolige grappenmaker al snel uit de toon.

Visueel zitten er aardige beelden bij, maar die hebben vooral te maken met de frisse toon. Zodra de horror zich met het verhaal begint te mengen krijgen we ook nog enkele opvallend brute horrorscenes voor de kiezen die het als geheel iets omhoog trekken, maar de onevenwichtigheid van de film trekt dit tegelijkertijd ook weer naar beneden. Na 45 minuten is het in ieder geval duidelijk dat de film een mix is tussen Final Destination en The Ring met af en toe een vleugje Hausu. Een zeer aparte combinatie die ook maar moeizaam werkt gezien bij elk genoemd voorbeeld hier een andere stijl hoort.

Aangezien de genres hier nooit met elkaar samengaan is het moeilijk om deze film serieus te nemen als goedbedoeld resultaat. Er zitten een aantal leuke scenes bij met wat lollige gebeurtenissen, maar echt goed kan je dit niet noemen, het tempo ten spijt. De editing is ook wat ouderwets met dat herhalen van dezelfde scenes in een andere versnelling, en ook de gore had wat beter uitgewerkt mogen worden, maar verder was de film ook niet dramatisch.

Je zal het alleen niet echt serieus kunnen nemen vanwege de grote dosis onzin en onevenwichtigheid, ik blijf het herhalen. Ik waardeer de passie van de regisseur en het enthousiasme waarmee er wordt geregisseerd, maar niet elke andere afdeling deelde die passie met de regisseur. Een beter script en een gelijkwaardige inspanning van elke afdeling hadden wonderen kunnen verrichten.