The Black Dahlia (2006)

Best sfeervol film noirtje. Kijkt lekker weg. 3,5*

Dacht er ook spontaan aan ... leuke sfeer en beelden, geeft een

bepaalde traagheid over zich, wat saai kan aandoen. Verhaal is

overigens zeker niet moeilijk te volgen, zoals hier aangegeven wordt.

Dat gevoel (dat de film op Sin City lijkt) had ik aan het begin van de film ook. Toch ben ik het er niet mee eens. Sin City loopt als een trein en ademt een totaal andere sfeer.

Prachtige film met een prachtige sfeer.

De jaren 40 sfeer wordt er goed weergegeven.

Helaas is het verhaal fictief (behalve het feit dat dat meisje destijds is vermoord), ik had meer feiten verwacht, ik dacht dat de film een stuk van het leven van de Black Dahlia zou laten zien.

Desondanks een zeer goede film.

Lekkere thriller. Geweldige sfeer.

De cast doet het goed.

Het verhaal is spannend en erg goed in elkaar gezet.

Opvallend toch de lage gemiddelde

4*

Neo-noir, mooi geschoten maar meer niet,

Sfeer was goed, maar de film was moeilijk te volgen.

Ik had meer verwacht van de film.

Viel best tegen.

Ik kon de film moeilijk volgen.

Tegenvallertje!

2,5*

Destijds bij uitkomst (wat mijn betreft) totaal onterecht overladen met kritiek, ik vond het persoonlijk een grote verrasing, De Palma maakte hiermee zijn grote comeback, de film is erg spannend en sfeervol, Hartnett is misschien wat miscast in zijn rol maar de sensuele Johannson als femme fatale maakt een hoop goed. Al met al een zeer geslaagde eigentijdse mooi geschoten sfeervolle film-noir.

3,5 sterren

Met stijl verfilmde neo-film-noir, maar toch niet van hetzelfde niveau als bvb "The Untouchables". Zeker de moeite waard om naar te kijken. Aan Brian de Palma's briljante thrillers zoals "Dressed to Kill", "Obsession" en "Blow Out" kan deze film volgens mij echter niet tippen. Niettemin blijft het een intregerend verhaal, en is het knap in beeld gezet.

Vond ik ferme tegenvaller van DA Palma, echt weinig inhoudeijk en zeer donker

2

een beetje een krom scenario. Adhv flashbacks willen ze de puzzelstukjes in elkaar te doen laten vallen, maar het 'pakt' niet. Als je vb. kijkt naar the Prestige (ik vergelijk het niet qua genre, maar qua opzet). Als je daar op het einde de flashbacks ziet met daarbij de clue, dan heb je het gevoel van "tetoeme, ik had het kunnen weten/ ik had het kunnen zien! Bij deze flm waren de 'verwijzingen' niet van die aard, waardoor ik het wat warrig vond allemaal.

Ik dacht even meer te weten te komen over de moord op de Black Dahlia, kwam ik even bedrogen uit. De film was saai weergebracht en de film had teveel randverhalen om interessant te zijn, het werd ingewikkeld ook. Tegenvaller.

2,5

Zeer mooi sfeertje neergezet.

Denk dat deze film alleen geschikt is voor echte filmliefhebbers en verder kijken dan de gemiddelde kijker.

3.5*

De mooie productie en goed camerawerk samen met een goede cast trekken het wat rommelige verhaal net boven de middenlijn.

Sommige scenes staan qua stijl (bijvoorbeeld waarin Swank in de cam pratend Hartnett voorgaat in haar huis en haar familie voorstelt) nogal al ver af van het totaalbeeld.

Iets teveel uitstapjes naar allerlei losse verhaallijntjes maken de speelduur te lang en maken het geheel iets traag.

zeker wel een leuk filmpje en mooi verhaal

acteren was zeker niet slecht

3,5 ster

Ruim een jaar geleden liet ik deze film in het voorbij gaan passeren. Waarschijnlijk nog niet goed wakker. Inmiddels na achtergrond informatie over Beth Short en vermoedelijke daders te hebben doorgespit, heb ik dit meesterwerk met 'andere ogen bekeken.' Een fenomenaal schimmenspel tussen feiten en fictie. Een film noir, die zijn weerga (wat mij betreft) niet kent. De keuze van het perspectief van Da Palma is werkelijk briljant en verklaart de volkomen logische structuur.

Deze gaat op plaats TWEE in mijn toptien. Vijf dikke sterren.

Een "Retro Color Movie." De maker van "The Untouchables en Scarface." En dat zie je, en dan merk je: dit wordt een straffe thriller.

Beweren dat deze film ontgoocheld lijkt mij wat te ver gaan. Qua stijl en inhoud valt er weinig op af te dingen. (Naar een roman van "James Ellroy", dan weet je het wel zeker!).

Een Femme Fatale, een detective en een stel corrupte personages in een okerkleurige omgeving zijn de hoofdingrediënten. Duister sfeertje. Het verhaal is geïnspireerd door de moord op een hollywood actrice in L.A. van de jaren Veertig. Een citaat zonder Confucius zou in deze misstaan! Ziehier dan:

" De Hel en de Hemel, en wij, arme zwakke mensen, daar tussenin."

Deze prent is mij 4 (VIER) gouden sterren waard.

Ergens in het begin verslapte mijn aandacht even en ik kwam er vervolgens simpelweg niet meer in. Tig subplotjes, zeker zo'n film die je maar eens twee keer moet zien - denk je het ene vraagteken bijna ontrafeld te hebben, komen er drie nieuwe vraagtekens aankakken. Echter waar sommige films uitnodigen tot een tweede keer kijken (The Ninth Gate van Polanski bijvoorbeeld) doet Black Dahlia dit beslist niet bij mij. Neem niet weg dat er prachtige scenes in zitten, maar ... het doet me niet veel, pakt me niet, ik voelde op geen enkel moment een "klik".

Ik geef geen stem hier want het verslappen van mijn aandacht was mijn eigen schuld. Kan me wel degelijk iets voorstellen bij het feit dat deze film zijn fans heeft.

Niettemin: als je een film wilt die lekker wegkijkt: look elsewhere.

Heb hem inmiddels twee keer bekeken. De sfeer, de zgn "noir" stijl is geslaagd. De vrouwen, auto's, muziek, decors ademen de naoorlogse periode. Hartnetts spleet op zijn hoofd vond ik dan weer minder.

Die familie Linscott is totaal geschift, die vreemde driehoeksverhouding tussen Eckhart, Hartnett en Johansson houdt geen logische steek en plots komt er op het einde nog eens een personage in de ontknoping uit de lucht vallen, waar heel de film niet is over gesproken. Eckhart is een grote afwezige en vormt nooit een echt duo met Hartnett, laat staan dat hij verder wordt uitgediept. "Black Dahlia" is een film met heel wat gebreken.

Veel meer dan Filmkriebel hoef ik niet te zeggen .

Ging al niet met veel moed deze film kijken, de acteurs (met dan vooral Scarlett Johansson en Hilary Swank) zijn niet mijn lievelings acteurs, daarnaast vond ik de DVD cover ontmoedigend overkomen (niet het plaatje wat hier staat, huur dvd heeft een andere) en het verhaal was niet super.

Maar goed, op zich zijn het geen slechte acteurs en ik had zo'n flauw vermoeden dat ik gewoon vanwege Hilary en Scarlett de film al niet wou huren.

Dus huurde ik hem toch en achteraf is het verspilt geld.

Wat jammer toch dat de negatieve reacties lijken te overheersen. Misschien heeft De Palma zijn publiek te weinig duidelijk gemaakt wat hij met zijn 'beeldtaal' laat zien. Dialogen 'zeggen niet alles'; namen geven veel prijs. Mr Fire and Mr Ice, Bleichert and Blanchard! Hoeveel aanwijzingen wil je hebben?

Stel je voor JIJ bent een agent van de LAPD en na alle routine-matige criminaliteit van alledag word je geconfronteerd met de 'overblijfselen' van de meest gruwelijke moord uit de geschiedenis ...

Wordt hier een strijd gestreden in de boksring of ... 'zien we' hier een geheel 'andere' strijd?

Wat zeggen de namen Bleichert en Blanchard jou? Vertel eens?

Het Duitse woord "bleich" is gelijk aan het Franse woord "blanche" en betekenen beide WIT ... exact het tegenovergestelde van .... "black".

Toeval?

Ik voel een complot tegen de overheid, opgezet door enkele taalpuristen.

De Palma's ode aan de Noir.

En deels geslaagd vind ik ook wel. Echter het verhaal is soms zo ontzettend warrig en lastig te volgen dat het serieus afbreuk doet aan het geheel. De subs bij de retail zijn een aantal keren zelfs verkeerde vertalingen, dit om de onduidelijkheid nog een klein handje te helpen.

Toch blijft er genoeg vermakelijkheid over voor een onderhoudende en uiterst sfeervolle film met typische De Palma-shotjes. Visueel gezien is dit een genot voor het oog.

Goed.

Wat bedoel je met "subs bij de retail"?

De ondertitels bij de huur dvd waarschijnlijk...

Retail is verkoop .

Excuus. Ik las rental.

Het is nog vroeg...