To End All Wars (2001)

Aangrijpend, het zet je weer even tot denken.

Wat moet het toch verschrikkelijk zijn geweest voor de soldaten. Tegenwoordig zijn er talloze films over de oorlog waardoor het allemaal niet erg schokkend meer overkomt maar hier brengen ze het toch goed over. We blijven bijna de gehele speelduur in het kamp en toch werden we van de ene in de andere situatie gegooid en werd het nergens saai of sentimenteel.

Er hadden misschien wel wat meer personages gecast mogen worden. We volgen nu maar een handjevol soldaten en de rest zijn eigenlijk maar volgelingen of aanhangsels. McMenamin en Robert Carlyle stelen de show.

Geweldig hoe de kolonel gewoon tegen de Japanners in ging, ik zat stiekem al te wachten tot er iemand in opstand zou komen en dat gebeurde. Aan de andere kant was het vriendschappelijke dialoog tussen Takashi en Ernest ook erg interessant om te volgen.

Het aanleggen van de spoorweg naar India had wellicht iets grauwer gekund want het leek nu niet alsof ze echt honger hadden of moe waren.
Die zwart/wit foto's er tussendoor kon ik wel waarderen, het herinnert je er even aan dat deze gebeurtenissen zich werkelijk hebben afgespeeld en dat mag niet zomaar vergeten worden.

De geallieerden vliegtuigen kwamen uit het niets en de bijbehorende explosies waren een leuke verassing (voor de kijker).


Sterk.

De gruweldaden in een Japans gevangenenkamp niet voor het eerst in beeld gebracht, maar daarom niet minder weerzinwekkend.

Film predikt goedheid en "vergevensgezindheid ondanks alles" en is op ware feiten berustend maar meen toch dat dit toch wel even de realiteit verlaat.

Akkoord, na jaren, maar onmiddellijk er na...? Maar goed, zo zou het geweest zijn en hoe dan ook, dit is ver van een slechte film.

Historische toestanden zijn altijd goed om weten en deze oorlogschets is goed verfilmd, met de mensonwaardige leefomstandigheden, de wreedheden en kan rekenen op goede vertolkingen.

In een eerder stadium al eens geprobeerd, en toen na een half uurtje bleven steken. Vandaag de draad opgepakt.

De film is gebasseerd op het boek van Ernest Gordon Through the valley of the Kwai en samen met die titel is de te dekken lading en richting van de film eigenlijk al gezegd. De titel is een verbastering van de bekende Psalm 23:4 met de zin 'though I walk through the valley of the shadow of death, I will fear no evil; for thou art with me'. De koers van de film draait dan naast de nodige momenten van wreedheid om geloof, eigenwaarde en spiritualiteit. Een filosofische grondslag die me als liefhebber van The Thin Red Line wel wat zou moeten doen, toch komt de film niet in de buurt van het niveau van de laatste genoemde. Zo komt de film ook niet bepaald in de buurt van de meer dan goede The Railway man, iets dat ook gaat om confrontatie en vergeving draait. Wat wel in het voordeel van To end all wars spreekt is dat er veel lijkt te kloppen aan de ontberingen van Gordon en zijn metgezellen. Zo komt er in het begin ook een aardig stukje uitleg over Japanse cultuur en de logica van handelen.

Toch lukt het To end all wars niet op het dunne lijntje tussen een realistische situatie en een filosofische inslag te balanceren zoals The Thin Red Line wel lukt. De film verliest zich op een gegeven moment te veel in de bijzaken waar Gordon en zijn volgelingen mee bezig houden dan het keiharde realisme, ontbering en honger die speelde rond de aanleg van de spoorlijn. Al de randzaken doen soms een beetje aan de '70 jaren BBC serie 'It ain't half hot mum' denken. Net als in The bridge on the river Kwai komt het beeld van een dode gevangene voor iedere spoorbiels en de fysieke uitputting en afmatting niet echt van de grond. Zoals hier boven ook al gesteld wordt door iemand anders zien de mannen er soms opvallende gezond en goed uit naar het einde van de film en niet de wandelende geraamten die het in werkelijkheid horen te zijn. Goed, het is duidelijk dat de onderliggende gedachte van de film daar niet omdraait maar vooral draait om de filosofische boodschap vuur niet met vuur te bestrijden en dat men wellicht inderdaad de andere wang toe moet keren om oorlog uit te bannen of te beëindigen. Toch komt het gevoel wat mij betreft niet goed van de grond.

Aardig een keer te zien, geen voldoende maar ook geen dikke onvoldoende. Wellicht nog eens een keer zien.