Sei Mong Se Jun (2004)

Ik ben het grotendeels met Onderhond eens. Het verhaal hing soms met haken en ogen aan elkaar, en ook de (hele coole) muziek was hier en daar wat nadrukkelijk, maar over de hele lijn vond ik dit een hele fascinerende film. Vooral van de montage en het camerawerk was ik erg onder de indruk.

Opvallend is ook dat de broertjes Pang (net als in Bangkok Dangerous) bijna geen dialogen nodig hebben om hun verhaal te vertellen. Ze slagen ook nu weer er uitstekend in om hun beelden het woord te laten doen.

Alleen de 'ontknoping' was me uiteindelijk even ontgaan (gelukkig hat ik iemand bij me die wel had gespot wie het was), maar dat komt waarschijnlijk omdat ik volledig omver was gekegeld door de prachtige vormgeving.

4 sterren.

1 van de beste Aziatische horrorfilms die ik tot nu toe gezien heb (en dat zijn er al redelijk wat) Net zo'n lekker filmpje als Diary

Wat een heerlijk duistere sfeer weet Pang weer te maken! Een erg beklemmend,morbide en spannende film. Het lijkt inderdaad of het twee kortfilms aan elkaar zijn maar daar heb ik me niet aan zo aan gestoord, ik stoorde me meer net als velen die deze film al gezien hebben aan de muziek. De muziek vond ik niet zo bij de film passen en nam wat mij betreft wat van de sfeer en spanning weg. Evengoed heeft deze film mij geen moment verveeld en kijk ik al weer uit naar meer werk van de gebroeders Pang. 4,5*

Blijft toch gaaf.

Ditmaal niet zoveel last van de soundtrack, misschien omdat ik ook geen typische horrorfilm meer verwachtte. Het klinkt allemaal iets zweveriger dan je van een typische horror film zou aannemen, maar ik vond de muziek in combinatie met de beelden net sfeerversterkend.

Solo project van Oxide Pang, dan kan je een visuele stortvloed aan trucjes verwachten. Het ziet er nog steeds erg aantrekkelijk uit, maar ook zeer nadrukkelijk gestileerd, dus zeker niet voor iedereen. Verder blijft de film wel een beetje twee aparte delen aan elkaar geplakt, maar ook die "twist" is iets wat Oxide Pang graag doet. Zeker niet de enige film waar hij een beetje met de voeten van z'n publiek rammelt.

Een erg sfeervol werkje van Oxide Pang, eentje die buiten de typische Asian suspense wave valt en sowieso lastig te vergelijken valt met ander horrorwerk. Ik blijf zijn films toch echt de moeite vinden, maar dat is niet zo vreemd aangezien hij altijd erg veel aandacht aan het audiovisuele besteedt.

4.0* en een uitgebreide review

Een ietwat vreemde film uit HongKong. Een meisje is op een dag getuige van een auto-ongeluk en realiseert zich dat ze graag foto's maakt van dode dingen. Ze wordt geobsedeerd door de dood/het vastleggen van de daad van sterven en glijdt af naar waanzin. Het mooie is dat dit verhaal zichzelf lijkt op te lossen. Voor de hoofdrolspeler gaat de zon weer schijnen maar het is te laat want Jiney's obsessie trok de aandacht van iemand die een nog ziekere en agressievere fixatie op de dood heeft dan zij.

Vond het erg leuk, dat film twee gedeeltes bezit ook al komt het eerste deel soms wat te ver in het dramagenre. Het tweede bedrijf was anders dan het eerste, en de laatste 20 minuten zijn redelijk smerig, op een martelporno-achtige manier.Het leek wel een beetje op een snuff-film. De film ziet er geweldig uit, heeft mooie/beklijvende muziek en goede uitvoeringen. Een vreemde maar uitstekende film waar ik enorm van heb genoten.