Sei Mong Se Jun (2004)

Morbide film, zeer morbide sfeer.

Niet zonder problemen deze Pang film, maar al het goede compenseert ruimschoots. De toverhoed van de Pang's zit nog steeds vol vernieuwende visuele hoogstandjes, de shots zijn zoals steeds prachtig, net als de belichting, en de editing is razorsharp. In combinatie met de vaak zeer coole samples en muzikale effectjes heb je een potentieel meesterwerk.

Potentieel, want er loopt dus ook wat mis. De muziek is vaak enorm irritant, en verbrodt meer dan eens de sfeer, en ook de pacing is niet altijd even perfect. Had sommige scenes liever wat meer zien aanslepen.

Het verhaaltje is wel boeiend, al lijkt het eerder op twee kortfilm die aan elkaar geplakt zijn. Stoorde me verder niet. De film blijft sfeervol, en blijft mooie scenes afleveren, zodat het nergens saai wordt. Ook het einde is lekker luguber en sfeervol.

4* dus. Jammer van de mankementjes, maar van die Pang broers verwacht ik ooit nog wel een echte knaller. Hoge verwachtingen bij deze film, die voor het grootste deel ook ingelost werden.

Ai, wát een tegenvaller. Morbide sfeer?? Niks van gemerkt. Natuurlijk zal ik niet ontkennen dat er af en toe een leuk trucje in de film zit en dat er af en toe ook echt wel een mooi shot voorbij komt... maar de insteek is toch echt te belachelijk.

De raar gekozen momenten die als climax worden aangezien in de film zijn eerder lachwekkend dan beangstigend of wat dan ook. Er wordt van alles bij getrokken om het verhaal interessanter te maken, maar Pang en Pang hadden beter het verhaal gestript kunnen laten. Vooral dat laatste half uur dat nog even uit de modder getrokken wordt is totaal overbodig en doet de deur definitief dicht voor deze film.

2* voor af en toe een mooi shot, maar de duistere sfeer die bedoeld was, was vooral overdreven en werkte voor mij absoluut niet.

Nee dit bleek niet de film te zijn waar ik op gehoopt had.

De "spannende" (tja hoe spannend kan een fototje nemen nu zijn hé) scenes worden bijna elke keer verpest door de belachelijke soundtrack (gigantische lompe bas) en het overdadig editten verpest het echt helemaal. Ook waren de camerastandpunten soms erg vervelend.

Het tweede gedeelte van de film is echter nog vervelender, hier vervalt de film in een ordinaire slashermovie.... een niet al te beste daarbij. Vooral de laatste scene als ze was geketend was soms echt te belachelijk. De slowmotion wordt niet goed gebruikt en zorgt voor idiote shots.

De film is als geheel niet zo slecht als het in mijn verhaal lijkt, maar een fikse tegenvaller was het zeker, 1,5*.

Fotofetisjmeisje zit thuis. Ze kijkt moeilijk uit één van haar ooghoeken. Een haarlok valt precies voor de andere, want dat hoort zo. De muziek zwelt aan. De camera schiet wat nerveus heen en weer. Er is een deur. De muziek zwelt nog meer aan. Ze kijkt nog moeilijker uit haar ooghoeken. De camera draait nu als een wilde om haar heen. De deur komt nog dichter bij. De soundtrack balanceert nu tussen Masters of Hardcore 17 en de muziek tijdens een actiescène in een film van Michael Bay. Dan... de climax! De deur vliegt open, de mensen op de eerste rij zijn inmiddels doof, en wat blijkt.... Een videoband! Mijn god nee, een videoband! Shocking! Paukslagen! Nekharen overeind!

Pang 1: "Dit is vet. Ik maak nog 12 van dit soort scènes. Regel jij DJ Paul en Hans Zimmer voor de soundtrack?"

Pang 2: "Doen we, dat wordt een knaller!"

Dus je von'm nie' tof?

Nie' ech'

't Was verder al mooi verwoord door tovenaar en Padd0. Niets meer dan een flauwe showreel voor wat technische foefjes, die zonder context een volkomen averechts effect hebben. Kan me nauwelijks voorstellen dat de Pangs serieus hebben geprobeerd hier een spannende film van te maken, maar die soundtrack laat weinig te raden over.

Da's erg jammer allemaal, ze begonnen hun carriere zo veelbelovend...:(

Vergeleken met The Eye 2 vond ik 'm een tikkeltje beter trouwens, dus misschien kan jij d'r nog net een voldoende uitpeuren .

Ach ja, dan toch maar even wat tegenwicht!

(Silence of the Lambs)²+TesisxThe Doom Generation, is dat 'n genoeg indrukwekkende rekensom om het ongekend onbeschrijflijk huiveringwekkende slot van deze spiraal der waanzin te omschrijven? Al spoedig wordt diep in de psyche gedoken van een jongedame die het spoor totáál bijster blijkt en in fotografie de obsessieve uitlaatklep bij uitstek vindt. Het nemen van een foto is als het moment van de dood, zo luidt haar theorie: de tijd stopt immers. Ze blijft echter zitten met een verdovend piepende zelfontspanner en stekende flitsen door het hoofd, waardoor fascinatie met bloed en verminking enkel groeit. Zo tussen de absurde buien door komt een verleden bovendrijven waar geen professionele hulp, nieuwe vriend of oude vriendin tegenop kan. Integendeel: gepassioneerde steun verwart en provoceert enkel nog méér, hoewel een omhelzing soms gewoon wonderen doet. Sei Mong Se Jun is confronterend op een manier die hopelijk maar weinigen zullen kunnen invoelen, een trauma is zelden apocalyptischer in beeld omgezet. Bovenal is dit zo'n 'typisch' Aziatisch kunstwerk (Hong Kong hier) om diep voor te buigen, met stuk voor stuk scènes die in een bizarre dans van schoonheid en afschuw doodenge realiteit tarten.

Kijk, waar negatieve afkraakrecensies al niet goed voor zijn. De poëtische stukjes van Menni schieten als paddestoelen uit de grond

Iig leuk (en vooral knap) dat andere mensen hier wel een geheel in zien, voor mij is het zoals gezegd een verzameling losse videoclipjes.

Mijn stuk was al eerder geschreven hoor, don't flatter yourself .

Eehm...ik sluit me in dit geval helemaal bij Menni aan...en heb me uitstekend vermaakt bij deze "Pang" film!!! Na de mislukte "The Eye II" hebben de Pang brothers gelukkig weer de draad opgepikt (in mijn ogen dan)...Visueel vond ik 'm erg sterk, al lijkt 't er op dat het de Pang-brothers geen moeite meer kost om zoiets neer te zetten. En ook de "lompe bassen" gingen er bij mij prima in...niks suffe soundtrack! lekker 4,5 ster

http://www.abnormalbeauty.com/

voor de mensen die 't nu helemaal niet meer weten...check de teaser maar eens....

Ik zal er niet te veel woorden aan vuil maken. Ab-normal Beauty heeft een slecht scenario, matige acteerprestaties, belachelijke muziekkeuzes, standaard montagetruukjes die snel irriteren, personages waar je geen drol om geeft en een plotwending die uit de lucht komt vallen.

Ik ben het grotendeels met Onderhond eens. Het verhaal hing soms met haken en ogen aan elkaar, en ook de (hele coole) muziek was hier en daar wat nadrukkelijk, maar over de hele lijn vond ik dit een hele fascinerende film. Vooral van de montage en het camerawerk was ik erg onder de indruk.

Opvallend is ook dat de broertjes Pang (net als in Bangkok Dangerous) bijna geen dialogen nodig hebben om hun verhaal te vertellen. Ze slagen ook nu weer er uitstekend in om hun beelden het woord te laten doen.

Alleen de 'ontknoping' was me uiteindelijk even ontgaan (gelukkig hat ik iemand bij me die wel had gespot wie het was), maar dat komt waarschijnlijk omdat ik volledig omver was gekegeld door de prachtige vormgeving.

4 sterren.

Prachtig camerawerk en eersteklas montage, maar met een dergelijk slap script levert dit helaas nog geen memorabele film op. Een half uur voor het einde verandert de film dan ook nog eens in een tweederangs slasher-film, wat de boel er niet beter op maakt. Gemiste kans. En van de identiteit van de moordenaar viel ik nu niet bepaald achterover. Integendeel. Ik haalde maar weer eens mijn schouders op.

ben ik met je eens james_cameron. het begin van de film vond ik erg goed. beetje de sfeer van The Eye. helemaal aan het einde leek het wel of ik Texas Chainsaw Massacre aan het kijken was compleet met Leatherface.

erg jammer

1 van de beste Aziatische horrorfilms die ik tot nu toe gezien heb (en dat zijn er al redelijk wat) Net zo'n lekker filmpje als Diary

Wat een heerlijk duistere sfeer weet Pang weer te maken! Een erg beklemmend,morbide en spannende film. Het lijkt inderdaad of het twee kortfilms aan elkaar zijn maar daar heb ik me niet aan zo aan gestoord, ik stoorde me meer net als velen die deze film al gezien hebben aan de muziek. De muziek vond ik niet zo bij de film passen en nam wat mij betreft wat van de sfeer en spanning weg. Evengoed heeft deze film mij geen moment verveeld en kijk ik al weer uit naar meer werk van de gebroeders Pang. 4,5*

Verrassend geslaagde mix tussen een drama/thriller/horrorfilm, waarin ik vooral gecharmeerd was van een aantal werkelijk zeer mooie shots en het overtuigende acteerwerk, vooral tijdens emotionele en/of heftige momenten.

Het scenario balanceert op de rand van vergezochtheid - uitgerekend R.Wong komt, na het ontstaan van haar morbide fascinatie voor de dood, toevallig in kontakt met een gestoorde en lugubere seriemoordenaar.

Dat de identiteit van deze perverseling niet verrassend genoeg is, doet er niet toe, omdat dit helemaal niet de bedoeling van de film is. Ab-Normal Beauty focust zich veel meer op de, na het zien van een dodelijk ongeval, in Wong ontstane emoties en flashbacks naar een traumatische ervaring in haar kinderjaren. Dit had -in het licht van het horrorgedeelte- heel gemakkelijk totaal ongeloofwaardig kunnen worden, maar dat doet het nu juist niet.

Vooral het verlies van haar hartsvriendin, die het slachtoffer wordt van de seriemoordenaar, komt door het daaraan voorafgaande goed vertelde drama veel schokkender over dan in wat voor slasher dan ook.

Dat de muziek -zoals al door meerderen genoemd- soms wat misplaatst lijkt, vond ik niet storend genoeg om de spanning te bederven.

Ab-normal Beauty is wat mij betreft een stuk beter dan het niet slechte, maar wel erg overschatte Gin Gwai. Gewoon weer een klein pareltje uit de vaak fascinerende Aziatische cinema.

4,5*

Is deze nergens te koop? Ik dacht dat ie nog laatst door DFW is uitgegeven.

Om de kijkers met deze film 'echt' bang te maken is het de Regie niet echt gelukt zoals je misschien verwacht/wilt in een thriller/horror.

Maar de vraag is: 'was dit de bedoeling?' (1e deel film)

De muziek/soundtrack&edit keuze van de makers is wel zo opmerkelijk, dat het misschien niet eens zozeer bedoeld was de kijker af te schrikken..

Naar mijn mening hadden ze al-het-horror naar het laatste deel van de film verplaatst zodat ze in het eerste deel meer vrijheid hadden om 'orgineel' te doen.

Als ik het dan zo ga bekijken was het een vrij goede/orginele niet al te goede film..

Bekijk ik het in z'n geheel, zoals ik gister deed..dan is het toch storend, al die puberale soundtracks doorelkaar gehusseld met een wilde edit!

Ze hadden er meer veel meer stiltes in moeten gooien! en vooral bij een muzieksoort moeten blijven, mindert heftig moeten editen..en vooral niks veranderen aan het verhaal/idee !

3*

Is deze nog in Nederland te koop? Hij zou toch hier uitkomen?

heb de engelse uitgave.

maar dit was me toch weer een dijk van een aziatische horrorfilm. goed voor erg laat in de avond met alle lichten uit (wat ik dus gisteravond deed) Deze film was ook ietsje beter dan the eye 2 uit hetzelfte jaar van de regiseur. heerlijk duister en ook kippevelverwekkende lugubere momenten.

ja petje af.

4,0

Weer een eenling-project van alleen maar Oxide Pang. Je zou aan het zien van de hoesje weer denken aan zo'n typische creepy Pang-geestenfilm maar Ab-normal Beauty gaat wel een andere richting op. In het begin zit je je wel af te vragen welke kant deze film opgaat maar een geestenfilm word het nergens. Het word uiteindelijk een film ala Saw en The Silence of the Lambs. Een Psycho-horror dus. Opzich niet erg. Er zitten hierin ook van die pikdonkere lugubere momenten in en het oogt ook niet altijd even aangenaam. Wat dan wel weer flink storend is is die bombastische orkestmuziek, die zo nu en dan er eens flink op los moet rammen waardoor de creepy-sfeer word verziekt. Ook echt eng is deze niet, ondanks hij onaangenaam aanvoelt. Maar de andere richting is wel weer iets anders dan geesten. Het gore-gehalte zit er ook erg goed in en het einde word omgeschakeld naar het good-old Saw/SOTL-gehalte. Over dat Jini eerst zijn vriendin op een videoband gemarteld ziet worden en uiteindelijk word ze zelf na het kijken van de band ook gevangen genomen en word ook wakker in excact dezelfte groezelige martelkamer en dat we dan oog in oog komen te staan met die lugubere gemaskerde seriemoordenaar, die toch wel bekender schijnt te zijn dan je denkt. En dan begint het wel eng te worden. Wat ik niet echt goed opvatte was dit: was die Jini of Jas nou kleurenblind? Want er word veel gedaan met rode gloed uit een fotokamer in een sightseeing of zwart wit.

Opnieuw weer een goede film en weer iets anders dan geestenhorror. Weer petje af voor de Pang-familie.

4,0*

Ik heb mezelf door de eerste helft heen geworsteld. Maar ik denk niet dat het me lukt hem af te zien. Je kijkt naar een raar kind die affiniteit heeft met typisch hedendaags esthetiek (zo van oh ja mooi eeh) en niet veel later met bloed en dood. Daar wordt dan heel gewichtig over gedaan.

De kille maar eeuwig wederkerende sfeerbeelden worden ondersteund door typische horrorgeluidjes. En ik gaf het een kans: hedendaagse Aziatische cinema. Maar het is het niet.

De sfeerschepping is wel goed maar toch vind ik het eerste deel wat lang gerokken en weinig spannend. De soms hectische cameravoering en niet altijd passende sound waren ook niet echt me'n ding.

Het tweede deel, de ordinaire slasher zoals reeds eerder vermeld, is dan weer eerder naar mijn smaak en redt hier enkele puntjes.

Jaja, smaken verschillen (gelukkig)

2,5*

Blijft toch gaaf.

Ditmaal niet zoveel last van de soundtrack, misschien omdat ik ook geen typische horrorfilm meer verwachtte. Het klinkt allemaal iets zweveriger dan je van een typische horror film zou aannemen, maar ik vond de muziek in combinatie met de beelden net sfeerversterkend.

Solo project van Oxide Pang, dan kan je een visuele stortvloed aan trucjes verwachten. Het ziet er nog steeds erg aantrekkelijk uit, maar ook zeer nadrukkelijk gestileerd, dus zeker niet voor iedereen. Verder blijft de film wel een beetje twee aparte delen aan elkaar geplakt, maar ook die "twist" is iets wat Oxide Pang graag doet. Zeker niet de enige film waar hij een beetje met de voeten van z'n publiek rammelt.

Een erg sfeervol werkje van Oxide Pang, eentje die buiten de typische Asian suspense wave valt en sowieso lastig te vergelijken valt met ander horrorwerk. Ik blijf zijn films toch echt de moeite vinden, maar dat is niet zo vreemd aangezien hij altijd erg veel aandacht aan het audiovisuele besteedt.

4.0* en een uitgebreide review