The Fan (1981)

Vermakelijk.

The Fan is een erg makkelijke film om te volgen, het het plot betreft dan ook niet veel meer dan een erg simplistisch verhaal dat er enkel en alleen staat om te entertainen. Daar weet regisseur Bianchi dan ook best in te slagen, want als deze film ergens zijn kracht vandaan haalt dan is het zijn vermakelijke natuur.

Leuk ook om Biehn te zien. In een wat jongere rol dit keer, voordat hij zich echt liet zien in de grotere klassiekers. Hij weet de film meteen te maken, ondanks dat ik wel positief was over elke acteur en actrice. Bacall bijvoorbeeld verdient het ook zeker om genoemd te worden. Het zorgt er al snel voor dat irritaties in de kast geschoven kunnen worden waardoor je een lekker stukje film voor de kiezen hebt.

Het gaat allemaal net wat te lang door en zakt wat in na een leuke uitwisseling van boze brieven. Nooit gedacht dat de film die zich in de eerste helft vooral rondom een gestoorde fan die vreemde brieven blijft sturen settelt nog zo vermakelijk kon zijn. Bianchi heeft zijn film onder de controle en houdt het tempo er goed in. Pas diep in de tweede helft gaat het allemaal sterk achteruit.

Vooral omdat eenmaal de dreiging wat duidelijker naar voren komt er minder overblijft om van te kunnen genieten. De moorden zijn nogal tam ondanks een aardige opbouw. De zwembadsequentie was bijvoorbeeld erg leuk, maar eenmaal de finale zelf aanbreekt stort de film in. Het mist uiteindelijk de spanning en de meerwaarde om de film op een intense noot te laten eindigen.

Van de slotscene was ik dan ook geen fan, ondanks dat de film iets anders probeert te doen. Het komt er niet echt uit, waardoor The Fan op een simpele voldoende terechtkomt. Het is niet per definitie een slechte film, maar op z'n beurt ook geen briljante film. Leuk voor een keertje, maar ook een film die je niet lang zal bijblijven helaas.

Depalmaneske flick over een messentrekkende sicko die het heeft voorzien op de hofhuishouding van Bacall die hier totaal zichzelf is. Op de wiki las ik dat, achteraf gezien, ze dit haar beste werk vind/vond, want ze zou nu 100 zijn geweest. Best wel leuk maar het recherchewerk is tamelijk infantiel. Zo weet ik bijvoorbeeld uit andere films dat je moet nagaan welke typemachine de psycho gebruikt voor de fanmail, een brief van de typemachine is zoiets als een vingerafdruk . En dat je tandartsgegevens kan checken bij een onherkenbaar verbrand lijk. Echter deze film houdt het zo ongecompliceerd mogelijk en investeert liever in de musicaltalenten van Bacall. Dat duurde op den duur zo lang dat ik meende dat ze eeeeh deze film hadden moeten skippen en gewoon de hele musical hadden moeten maken ipv.... je snapt me wel toch? Leuke score van Donaggio. Gebaseerd op het script/boek van iemand en ik vraag me af of die andere films: der fan, the fan 96, ook daarop zijn gebaseerd.