Los Muertos (2004)

Dit was wel een erg lege film. Er zat werkelijk totaal geen vooruitgang in het plot. Nu is dat niet noodzakelijk (Last Days is femonemaal en is bijna even 'leeg'), maar deze uitwerking stond mij niet aan.

Verveeld heb ik me geen moment. Ik zat behoorlijk in de film en genoot van de omgeving en van het sfeertje. Mooie film. Maar met het einde heb ik een probleempje: de samenhang tussen het begin het einde vind ik geforceerd. Alsof aan een film die geen diepere lagen nodig heeft, laat het toch vooral over de terugtocht van die man gaan, nog een laag moet worden toegevoegd. De suggestie dat het begin en het einde samenhangen of het begin het einde is en het einde het begin, was er voor mij juist net te veel aan. Kost de film een half puntje.

3.5*

Zelden of nooit zo'n traag verlopende film gezien. Werkelijk, in realtime en nagenoeg verhaalloos.

Toch is hij mooi en natuurlijk.

Wat mij opviel in deze film was de emotionele onverschilligheid van de hoofdfiguur en ook van de sporadische anderen. Los Muertos zou ergens iets betekenen als de gedoodden en wellicht wil de cineast een beeld ophangen van mensen die werkelijk gebonden zijn aan het weinige en specifieke dat hun leven hun biedt en daar werkelijk niet omheen kunnen.

La Libertad was overtuigend in z'n eenvoud, deze film een stuk minder. Met name omdat Alonso, zoals hij zelf ook stelt in een interview op de box van EYE, hier voor het eerst gaat spelen met kleine plotelementen. De 'cirkel' van begin en einde, zoals eerder treffend omschreven door starbright boy, had van mij in eenzelfde type film als La Libertad (over de uitzichtloosheid en de eenzaamheid van het bestaan voor een specifieke bevolkingsklasse in Latijns-Amerika) niet gehoeven, en gaf ook nog een wrange nasmaak die ik al vanaf de opening in m'n mond had.

Moeilijk te beoordelen film die ik moeilijk kan plaatsen. Niet zozeer het trage verloop speelde me parten. Ik hou wel van slow cinema waardoor je automatisch meer aandacht krijgt voor de omgeving of de gedragingen van het personage. Alleen had ik vragen waar de film heen wou. Dat einde is me niet geheel duidelijk. De film stopt abrupt zonder enige verklaring.

Verder een erg minimalistische en eenvoudige film met geen franjes. Weinig tot geen dialogen ook. De regisseur laat de beelden voor zich spreken. Voortkabbelend, net als het leven daar waar niets gebeurt, maar waaruit je ook moeilijk kan ontsnappen. Eens daar geboren, zal je er wellicht ook sterven.