Los Muertos (2004)

Verhaal doet me erg denken aan Sudeste die me toch behoorlijk tegenviel.

Erg mooie beelden, maar een verhaal kon ik er echt niet in ontdekken. Ik was niet de enige: veel mensen om me heen zaten elkaar na het plotselinge einde maar vragend aan te kijken. Ik heb me niet verveeld, maar Los Muertos (waar heeft die titel nou betrekking op, is maar een van de vele dingen die ik me tijdens de aftiteling afvroeg) is zeker niet voor iedereen weggelegd.

2,5*

De synopsis legt zo'n beetje alles al uit, maar dit is dan ook zo'n film die op de ervaring speelt. Opzich geinig dat ik het hier wel trok en bij bijvoorbeeld Innocence niet, maar ik begreep gelukkig helemaal waarom die kerel lekker een beetje wilde varen.. geitje slachten.. verder dobberen.. beetje in het zonnetje zitten.. Er gebeurt in principe geen reet, maar dat maakte m'n beleving in dit geval des te sterker.

Fascinerend én langdradig
Heel fraai én pijnlijk felle DV-kleuren
Intrigerend én would-be arthouse cinema

Ik werd deels meegesleept, maar met zo'n dead pan einde kon ik niet uit de voeten.

Herkijken en dan verhogen tot 5.0* of verlagen tot 0.5* een tussenweg lijkt er niet te zijn

Toch erg gevarieerd stemverloop:

http://www.moviemeter.nl/film/27868/votes/

heerlijke wegdroom film! mooie kleuren, omgeving en sfeer. zat ik maar in dat bootje.... aanradertje voor diegene die van "lege' film's houdt. geluidsloze film met prachtige beelden! 4

verwacht geen verhaal met een kop en een kont!

Deze film gehuurd in de videotheek. 25 stemmen hier en 301 op IMDB. Het was mijn alternatief, die ik na lang zoeken uitgekozen heb.

Ik ging er eigenlijk heen voor Auberge Espagnole, L' (2002), die heeft een beter cijfer, ruim 10x zo veel stemmen en een redelijk bekende actrice.

Maar deze film hebben ze wel en Auberge Espagnole, L' (2002) niet :S

Naja kijken of deze mij kan plezieren

Nou, ik ben bang van niet, Hankieh.

Nee daar heb je inderdaad gelijk in.

Ik ben wel benieuwd wat jij er leuk in vond Paalhaas.

Ik vond hem zo saai als ik weet niet wat. Er gebeurde niks.

Mooie omgeving doet niet alles in mijn ogen, dat is ook het enige dat wat verdiend.

Ik kan mij erg goed vinden in de post van ralfsjam.

Ik zou me kapot vervelen als er geen doel in mijn reis zat (in ieder geval in deze film was het zo stil dat het net leek of hij maar wat rond zat te wandelen/varen en uiteindelijk een keer naar zijn dochter ging). Kwam nog een keer Zurdo tegen die hij in de gevangenis (als je dat een gevangenis kon noemen) ook voerde, daar raakte ik al helemaal in de war want hij was toch al een pokke eind van de gevangenis af.

Dus ging hij heen, ging hij verder of liep hij rondjes in het begin, ik snapte het niet helemaal, dan nog die stille bende, dat aparte einde en het begin komt ook nooit goed aan het licht (vind ik, in ieder geval ik ga er van uit dat hij die 2 mensen vermoord heeft).

Verhaal vond ik dus ook niet al te goed met daarbij dat het gewoon te stil was dat ik er moe van werd (wat was het, half 7 's avonds, toen keek ik de film).

Sorry maar ik vind dit achteraf jammer geld.

Maar kan me wel een beetje voorstellen dat andere mensen die mooi vinden, ik misschien ook wel maar dan meer in een franse omgeving met af en toen wat geluid.

Ik heb de Argentijnse verzamelbox die Malba in Argentinië heeft uitgebracht met daarin Los Muertos, Fantasma en La Libertad. Los Muertos had ik al eerder op het IFFR gezien en nu dus ook thuis. Ik vind het zelf een geweldige film, de titel heeft geen betrekking op de beginscene maar op het uitzichtloze bestaan van de hoofdpersoon Vargas. Zoals Alonso zelf heeft gezegd in een interview op het IFFR: Los Muertos zijn zij die geen toegang hebben tot middelen om iets aan de situatie te veranderen van hun bestaan zoals dat al generaties is en nog generaties zal zijn, op de afgelegen plek waar zij wonen. Daarnaast is het een verwijzing naar de titel van het boek dat ter inspiratie diende voor deze film, La Casa de los Muertos van Dostoievski.

De eindscene van de film, waarin het speeltje in het zand wordt getoont dient als metafoor voor de beginscene, waarin de lichamen in het bos op dezelfde manier gepositioneerd zijn op de grond. Het is een circlaire vertelling, qua opbouw (niet qua verhaal) gelijk aan La Libertad, de eerste film van Lisandro Alonso. 5 sterren dus, een prachtige film met mooie beelden en een beeldvertelling waarover je blijft nadenken. Je houdt er van of je haat het, in ieder geval, ik hou er van en vind het simpelweg een cinematografisch en artistiek meesterwerk.

Dit was wel een erg lege film. Er zat werkelijk totaal geen vooruitgang in het plot. Nu is dat niet noodzakelijk (Last Days is femonemaal en is bijna even 'leeg'), maar deze uitwerking stond mij niet aan.

Verveeld heb ik me geen moment. Ik zat behoorlijk in de film en genoot van de omgeving en van het sfeertje. Mooie film. Maar met het einde heb ik een probleempje: de samenhang tussen het begin het einde vind ik geforceerd. Alsof aan een film die geen diepere lagen nodig heeft, laat het toch vooral over de terugtocht van die man gaan, nog een laag moet worden toegevoegd. De suggestie dat het begin en het einde samenhangen of het begin het einde is en het einde het begin, was er voor mij juist net te veel aan. Kost de film een half puntje.

3.5*

Wat een waardeloze, inhoudsloze film, slaapverwekkend, zelden zoiets slechts gezien, weg ermee

Een meevaller van Alonso. Ik had me er nu op ingesteld dat er weinig zou gebeuren en dit viel daarom alleszins mee.

En zo leer je ook even een geit slachten

Herzien, blijft een heerlijke film. Zeker voor de zondagmiddag. Ik ben het trouwens niet met starbright boy eens dat het einde geforceerd zou zijn.

Heerlijk relaxt en rustgevend documentaire-achtig filmpje met mooie shots. Op naar La Libertad (2001)

*3.25

Zelden of nooit zo'n traag verlopende film gezien. Werkelijk, in realtime en nagenoeg verhaalloos.

Toch is hij mooi en natuurlijk.

Wat mij opviel in deze film was de emotionele onverschilligheid van de hoofdfiguur en ook van de sporadische anderen. Los Muertos zou ergens iets betekenen als de gedoodden en wellicht wil de cineast een beeld ophangen van mensen die werkelijk gebonden zijn aan het weinige en specifieke dat hun leven hun biedt en daar werkelijk niet omheen kunnen.

La Libertad was overtuigend in z'n eenvoud, deze film een stuk minder. Met name omdat Alonso, zoals hij zelf ook stelt in een interview op de box van EYE, hier voor het eerst gaat spelen met kleine plotelementen. De 'cirkel' van begin en einde, zoals eerder treffend omschreven door starbright boy, had van mij in eenzelfde type film als La Libertad (over de uitzichtloosheid en de eenzaamheid van het bestaan voor een specifieke bevolkingsklasse in Latijns-Amerika) niet gehoeven, en gaf ook nog een wrange nasmaak die ik al vanaf de opening in m'n mond had.

Moeilijk te beoordelen film die ik moeilijk kan plaatsen. Niet zozeer het trage verloop speelde me parten. Ik hou wel van slow cinema waardoor je automatisch meer aandacht krijgt voor de omgeving of de gedragingen van het personage. Alleen had ik vragen waar de film heen wou. Dat einde is me niet geheel duidelijk. De film stopt abrupt zonder enige verklaring.

Verder een erg minimalistische en eenvoudige film met geen franjes. Weinig tot geen dialogen ook. De regisseur laat de beelden voor zich spreken. Voortkabbelend, net als het leven daar waar niets gebeurt, maar waaruit je ook moeilijk kan ontsnappen. Eens daar geboren, zal je er wellicht ook sterven.