When the Daltons Rode (1940)

Op de één of ander manier zat ik toch op de klok te kijken of de film nog lang duurde.

Randolph Scott is niet mijn favoriet, zeker niet in deze rol als advocaat die aan de zijlijn blijft staan.

Het nadeel van actiemomenten in oude films is toch af en toe dat het er zo vreselijk nep uitziet, zodat je ook niet mee kan leven.

Ook de humor in deze film werkt niet voor mij, te flauw en oubollig.

Behalve dan weer Edgar Buchanan in een kleine rol. Wel een lichtpuntje in de film.

2*

Ik ben ook geen fan van Randolph Scott maar wel van de western maar daar had deze film weinig van weg , zoals jullie weten vind ik humor en vooral die melige en die flauwe humor totaal niet bij de western passen (past in mijn optiek in bijna in geen film) wel veel hollywood helden o.a George Bancroft, Broderick Crawford , Andy Devine en Stuart Erwin .

Al met al een kleine teleurstelling daarom een 4 dus 2*

Jammer van het niet grappige en niet sterke eerste half uur. Net als Stinissen ben ik ook niet echt een fan van humor in westerns. En zeker niet van dit soort flauwe humor. Daarna werd de film gelukkig wel beter, maar écht goed werd het nooit. De film teert op zijn vermakelijkheid en een aantal zeer spectaculaire momenten. Zoals de postkoets scene bijvoorbeeld, en dan voornamelijk het moment dat de stuntman (uiteraard) onder aan het paard voor de poetskoets hangt, zich loslaat, de postkoets over zich heen laat rijden, en dan toch net zich aan het einde van de postkoets weer vastgrijpt. Zeer goed gedaan!

Maar dat was het hoogtepunt van de film ook wel. Teleurstellende rol van Randolph Scott ook. Ditmaal niet als cowboy of gunman. Maar nee, hier speelt hij een nogal saaie advocaat. Voor de rest wel goeie acteerprestaties in deze niet onaardige film.

2,5 sterren