Ten (2014)

Bedenkelijk.

Ten was een film die ik eigenlijk vooral tegenkwam. Ik wist wel zo'n beetje waar de film over ging, vandaar dat ik het ook keek, maar hoe de film in elkaar stak had ik geen idee van. Zo werd ik verrast door de goedkope aanpak en het overduidelijke gebrek aan budget, maar aan de andere kant was dat ook te verwachten.

Wat deze film draaiende houdt is de mysterieuze aanpak. Het teert eigenlijk op het 10-kleine-soldaatjes concept waarbij mensen met een hele verschillende persoonlijkheid de handen ineen moeten slaan om de situatie waar ze zich in bevinden moeten uitvogelen. Ik kon de variatie in personages erg waarderen en er is ook daadwerkelijk moeite ondernomen in het schrijfwerk door meerdere wendingen in de film te stoppen, soms te voorspellen, maar soms ook onverwacht.

Het jammere is dat de film meerdere filmfouten kent en de plastic maskertjes en goedkope pakjes kunnen echt geen stand houden. Binnen het kader van horror voelt Ten erg aan als verkleedpartijtje, en dat is geen compliment. Ik vond het negeren van het cinematografische vlak en het gebrek aan enige visuele kwaliteit een groot gemis, want de film ziet er veel te simpel uit.

Daarnaast roept de film ook vragen op, want geen van de 10 personages schijnt klaarblijkelijk te beseffen dat het huis waarin ze gevangen zitten ook ramen heeft. Ontsnapping is enkel een hersencel verwijderd. Ik wil enkele dingen nog best over het hoofd zien binnen horrorfilms, maar dat vind ik wel heel kwalijk. Op die manier zal je je lot wel heel snel tegen het lijf lopen.

Omdat het nog wel onvoorspelbaar blijft ken ik het wat bonuspunten toe. Met veel meer centjes had dit waarschijnlijk nog kunnen werken ook, maar Ten is toch een wat luie opname geweest die de meeste moeite in het schrijven stak. Toen het neerkwam op de uitvoering hadden de leden er blijkbaar geen zin meer in, en besloten de film snel af te raffelen. Jammer.