Shark: Rosso nell'Oceano (1984)

Half inktvis, half haai, half dolfijn...

Of zoiets. Het monster zelf is ergens ver weg nog wel cool, maar die treurige jaren '80 mensen en hun besognes spraken niet erg tot de verbeelding. Slappe romantiek doet menigmaal de ogen rollen in dit verre van verheffende werkje.

1,5*.

Zeer zwakke monsterfilm met waardeloos acteerwerk.

Ik vind het rotzooi maar voor de liefhebbers is deze film misschien nog wel leuk.

Even het gemiddelde van de vandaag bekeken films opkrikken. En waarmee kan je dat beter doen dan met een Italiaanse pulpfilm waarin een prehistorische haai met tentacles in voorkomt.

Dat Lamberto Bava niet de stijl en klasse van zijn vader heeft, mag duidelijk zijn. Maar op zichzelf is hij een zeer vermakelijke regisseur, die enkele "klassiekers" op zijn naam heeft staan.

Dit is niet één van die "klassiekers", maar ik heb er wel van genoten.

3,5*

Nadat Shark Night 3D ook al tegenviel, was ik toch erg benieuwd naar de vhs waar 'Monster Shark' opstond, die te midden van een grote stapel tweedehands videobanden bij de Kringloopwinkel lag. Nou, het moge duidelijk zijn dat ook vroeger de haaienfilms weinig verheffend waren, evenals het feit dat Sharktopus niet zo origineel was als ik altijd dacht. De grote monsterhaai blijkt namelijk een combinatie van een haai en een octopus te zijn, zag iemand dat aankomen? Ik niet in ieder geval.

We kunnen gedurende 90 minuten 'genieten' van slecht acteerwerk van vervelende acteurs die geen greintje sympathie opwekken bij de kijker. De special effects zijn bij enkele vlagen aardig, maar voor het overgrote gedeelte gebeurt er of niets, of krijgen we dermate belachelijk geschoten shots te zien, dat het alsnog weinig uitmaakt. Jammer, met zo'n concept als dit had er een hoop leuks kunnen gebeuren, maar door het gigantisch lage budget gebeurt er gewoon voor het overgrote gedeelte helemaal niets.

Waarom zoveel mannen in de film voor Valentine Monnier vallen is me ook een raadsel, de beste dame heeft totaal geen uitstraling en haar personage heeft een afgrijselijke uitstraling. Niet dat de rest van de cast veel sympathieker over komt, maar zij spant de kroon wel qua afgrijselijke performance. Op deze manier komen vooral die vele soft-erotiek scenes waar Italiaanse horrorfilms van enkele decennia geleden zoveel plezier mee hadden, zeer slecht uit de verf. Gewoon een erg jammer product uiteindelijk.

Tja, wat valt er in hemelsnaam voor zinnigs te zeggen over film met een uit de kluiten gewassen, gemuteerde vis met ellenlange tentakels die het voorzien heeft op een groep uiterst slecht-gedubde Italianen die Amerikanen probeert na te doen en enkel als de camera heel dichtbij zijn kop komt en de editor heel snel de frames door het beeld laat schieten, om zo de onkunde van de filmmakers te verbergen, in de aanval gaat om de non-acteurs op vrij saaie wijze te verorberen?

Vrij weinig, eigenlijk. Enige pluspunt dat ik kan bedenken is dat dit godzijdank voor de tijd van CGI is gemaakt. Want ja, een lelijk rubberen beest wint het toch altijd van een lelijk computerbeest.

1*

Een goede reden om deze film te zien is:

A de stijlvolle manier waarop de romantische scènes zijn gefilmd;

B het meeslepende verhaal;

C de grote hoeveelheid enerverende actiescènes;

D de kwaliteit van de innovatieve special effects;

E Niet van toepassing