Di Tresette Ce n'è Uno, Tutti gli Altri son Nessuno (1974)

Misschien bestaattie : Tressette...ik ken hem niet, maar er is wel een Tresette die opdraafde in 2 spaghettikomedies van Carnimeo en werd vertolkt door George Hilton. Over de eerste hebben we het al gehad, de tweede voegt weinig toe. Ook hier weer wordt 13 vergezeld door zijn buddy Bambi, vertolkt door surrogaat Bud Spencer Huerta. En ja, als running gag is er ook weer Tony Norton die in de hoedanigheid van Veneno het permanente slachtoffer is van Tresette's pranks, die hij overigens zelf uitlokt. Ook hier leren we trouwens niet waar de vendetta tussen de twee rivalen nu eigenlijk over gaat.

De film tracteert ons op de gekende kluchtige elementen op elementair niveau en vooral bestemd voor de allerjongsten, de bodycount is wederom 0 en als ik me goed herinner wordt er geen schot gelost zelfs. De toon wordt reeds gezet in het begin als Hilton een imbeciele thug aftuigt met een koekenpan, vanaf dan is het Trinita time en maakt de klapband overuren. Of anderhalfuur om precies te zijn, gevuld met onderbroekenlol, en- dat is opmerkelijk- louter mannen als ik me goed herinner ! Oh nee, ik vergeet dat dikke wijf in de bank die trouwens wordt beveiligd door een... kanon, dus er wordt toch nog 1 schot gelost. Verder worden de kloppartijen hier uitgevochten per klapsigaar, met dynamiet gevulde taart, houtblok of zelfs de degen.

Het is allemaal te flauw voor woorden allicht, maar het tempo ligt hoog genoeg en op 100 flauwe grappen staat er wel eentje waar je onvrijwillig om moet lachen.

Behalve reeds genoemden wederom een rolletje voor D'Orsi als directeur van het dolhuis waar de 2 zijn geinfilteerd als schiziater met brilletje ( Hilton ) resp. gek die denkt dat hij keizer is ( Huerta ), Maggio als Frank Faina die de sleutels tot de 100000 dollar heeft, en Garrone als F..f...f.. risco Joe, de stotterende thug die door Faina werd besodemieterd en zijn 100000 terug wil. Dan nog Pazzafini als de leider van de Stryker gang, en voor de liefhebbers is er circusartiest Drakeman : goochelaar, clown en dompteur tegelijk. Een echte circussequentie zit er echter niet in. Wie Tutti Frutti is ? Geen idee.

Het is allemaal erg cheap en werd even buiten Rome in de Abruzzen en in de studio opgenomen, voor de visuals hoef je dit natuurlijk niet te zien.

Niet echt voer voor de liefhebbers en puur voor de completisten, gemakkelijk te zien dankzij meerdere DVD releases waaronder 2 Duitse.

Deze vandaag binnen gekregen op een Duitse dvd en de Engelse versie afgedraaid (Italiaans zonder subs is wat lastig).

Wederom is Hilton Tresette, ofwel Tricky Dicky in het Engels en -hoewel het onmogelijk leek- is deze tweede film zo mogelijk nóg flauwer en kinderachtiger dan de eerste.

Hilton vormt ook nu weer een duo met Huerta en ook nu wordt hij de hele film weer achterna gezeten door zijn eeuwige rivaal en aartsvijand Veleno (een rol van Antonio Monselesan, hier op de credits onder de Amerikaans klinkende naam Tony Norton), die vervolgens ook weer de gehele film te kakken wordt gezet, ditmaal o.a. door dat Tresette hem verblijdt met een klapsigaar en -om te vieren dat ze elkaar alweer voor de dertiende maal treffen- een taart, die uiteraard geen dertien gewone kaarsjes telt om te worden uitgeblazen, maar dynamietstaven. Oh, wat was dát lachen, zeg!

De film kent eigenlijk nauwelijks nog iets wat op een normaal verhaal lijkt, is dan ook vrijwel niet na te vertellen, maar vaag gaat het over een verdwenen goudtransport, waarvan men een sleutel moet zien te bemachtigen en die o.a. bij iemand in een gekkengesticht zou moeten zijn. Verder infiltreert ons olijke duo ook nog in een soort van Ku klux klan achtige organisatie, wat wederom uitmondt in -je raadde het al- een vrolijke knokpartij.

Dit wordt echter zo rommelig en omslachtig verteld, dat je halverwege de draad volledig kwijt bent, omdat men valt van de ene melige scene in de ander en dit alles op "Peppi en Kokki" niveau met bijpassende muziek, dat je aandacht er niet al te lang voor de volledige 100% bij zal blijven.

Hier en daar best grappig, maar vooral erg flauw en vermoeiend.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.