Rollercoaster (1977)

Goeie film waarin een bommenlegger het voorzien heeft op achtbanen. Een vrij standaard verhaal waarbij de setting (verschillende pretparken) het geheel wat bijzonderder maakt. Nogal lange scenes waarin op zich niet al te veel gebeurd, maar waarbij de spanning toch behouden blijft waardoor deze typische jaren '70 film een fijne zit is.

Opzicht is dit best een vermakelijke Drama / Thriller, die ook wel wat wegheeft van een rampenfilm die in de jaren70 veel werden gemaakt.

Het verhaal zit aardig in elkaar en weet zeker ook te boeien. Ik kan me nog herinneren dat ik hem destijds als klein jochie zelfs wat spannend vond. Ook met de uitvoering zit het wel goed, en zeker de spanningsopbouw. De film is wel wat aan de lange kant, waardoor het geheel wat langdradig is geworden met hier en daar ook wat saaie stukken. Visueel ziet het overigens wel aardig uit en zeker de beelden vanuit de pretparken en natuurlijk vooral de achtbanen (was ik vroeger als kind zelf heel erg verzot op).

De cast doet het trouwens verdienstelijk met zeker niet de minste zoals George Segal en Henry Fonda. Ook speelt Helen Hunt mee in één van haar eerste rollen op het witte doek.

Onderhoudende thriller waarin een afperser attracties in pretparken saboteert en met een voorliefde voor de achtbaan als doelwit. Iets meer nagelbijtende thrills waren welkom geweest, maar ook de lange losgeld-droppings-scene voldoet. Fijne 70's thriller, maar bij lange na geen Hitchcock. Als goedmakertje komen de Sparks nog optreden.

Kende deze film alleen van de grijsgedraaide pan-en-scan-uitzendband die RTL tot enkele jaren geleden geregeld uit de kast haalde. De uitstekende Duiste blu-ray van Koch lijkt echter wel een andere film te bevatten. De prachtige cinemascope cinematografie van David Walsh is bijzonder dynamisch en opvallend modern, nu deze fatsoenlijk zichtbaar is blijkt de film ook stukken beter te zijn. George Segal is verder erg fijn op dreef als heldhaftige veiligheidsinspecteur en de effectieve regie van James Goldstone tilt deze charmante prent boven de middelmaat uit.

3,5*

De jaren 70 waren een bloeiperiode voor de rampenfilm. Veel producties uit die tijd gelden nu als referentiemateriaal voor het nieuwere werk. Dat nieuwere werk valt voornamelijk op door de betere effecten (Nou ja. Soms dan) en door een pover verhaal. De oudere films deden dat beter en bekommerden zich nog enigszins om een intelligente uitbouw van een plot.

Een ander verschil bestaat uit de rolbezetting. Veel films uit de jaren 70 barsten zowat uit hun voegen van de hoeveelheid filmsterren die eraan meedeed. Denk eens aan films als The Towering Inferno of aan The Poseidon Adventure met een fameuze rolbezetting. Imposante cinema was dat.

Ik had op voorhand verwacht dat Rollercoaster prima in dat rijtje rampenfilms zou passen. Gezien de allstars die erin meedoen en de rampen die erin plaatsvinden, had dat ook best gekund. In de kern is Rollercoaster een rampenfilm, maar wel een rampenfilm waarin de rampen als middel worden gebruikt om het thrilleraspect vorm te geven. De rampen staan niet op de voorgrond.

De film gaat over de jacht op een saboteur van achtbanen. Wie een actiefilm met talloze explosies en sensationele effecten verwacht, zal worden teleurgesteld. Wie een suspensevolle thriller verwacht waarin een kat- en muisspel centraal staat en af en toe een rollercoaster uit de bocht vliegt, zal tevreden zijn.

De film volgt een relatief ongewone weg in het kat- en muisspel. Net als bij de films van Hitchcock is de dader vanaf het begin bekend. De kijker hoeft zijn identiteit niet te ontrafelen. De kijker observeert de dader bij de planning en de uitvoering van zijn morbide werk. Spannend.

De psychopathische dader wordt gespeeld door Timothy Bottoms. En goed ook. Hij geeft de dader een kille, gevoelloze en ondoorgrondelijke uitstraling die allesbehalve prettig aanvoelt. Het woord prettig past beter bij protagonist George Segal die als sympathieke held met wat persoonlijke issues de jacht inzet.

En de overige "sterren"? Henry Fonda lijkt publicitair te zijn ingezet met een minieme rol. Susan Strasberg heeft een nietszeggende rol. Richard Widmark daarentegen speelt gewoon een goede rol en zet een volwaardig personage neer.

De speciale effecten rammelen wat. De dramatische impact schiet daardoor soms wat te kort. Maar toch. De dreiging is er. Het kat- en muisspel is spannend. Rollercoaster hoort misschien niet direct in het rijtje met referentiemateriaal, maar Rollercoaster biedt wel twee uur lang solide topvermaak.

Deze thriller herzien op de 2disc bluray van 101BlackLabel. Hierop staan de bioscoop- en uncut versie, al scheelt het maar een paar seconden aan gore scenes.

Verhaal gaat over een bommenlegger die achtbanen in pretparken saboteert voor losgeld. Spannende en onderhoudende film met een Hitchcockiaans kat-en muisspel tussen George Segal als veiligheidsinspecteur en Timothy Bottoms als de terrorist. Leuk om Henry Fonda te zien in een kleine rol als de baas van Segal, ook een jonge Helen Hunt als de dochter van Segal in haar debuut in een speelfilm. Verder Richard Widmark die het FBI onderzoek leidt. Film werd voornamelijk geschoten in Los Angeles en bevat goed camerawerk met een aantal gave ‘point of view’ shots vanuit het achtbaankarretje. Ook een goeie soundtrack van Lalo Schrifrin met die pretpark tunes. Voor het mooie duurt de film net iets te lang en de finale had in mijn ogen iets beter uitgewerkt kunnen worden. Beste scene voor mij was meteen de opening. Bij de crash werden echte karretjes gebruikt, geen miniatuur.

Verdient veel beter als gemiddelde.

Een bommenlegger heeft het gemunt op achtbanen in pretparken en zorgt voor paniek. Een veiligheidsinspecteur met wie hij contact opneemt en federale agenten moeten hem zien te stoppen.

De makers kozen voor lang opgebouwde scènes die de spanning ten goede komen. In de bioscoop was dit vast en zeker een sensationele film, met die point-of-views vanuit de achtbaanritten. De motivatie van de terrorist is wat onduidelijk (een onheus behandelde militair?) maar is uiteindelijk niet zo belangrijk. Widmark, hier op leeftijd en als autoritaire figuur doet het ook alweer goed. Ik zie hem graag spelen. De film werd geschoten in Ocean View Park, een pretpark dat in 1979 gesloopt werd om plaats te ruimen voor residentiële gebouwen.

Wie een boontje heeft voor die lekker ouderwetse rampenfilms zonder special effects mag dit niet missen. Rollercoaster kijkt lekker weg en verveelde me niet.

Deze film pas geleden weer eens uit de kast te voorschijn gehaald en bekeken.

Dit was zo'n film, die in de jaren '80 regelmatig door Duitsland werd uitgezonden, vaak heel laat op de zaterdagavond, is een soort kruising tussen rampenfilm en film over een dreigende aanslag, iets wat je wel vaker in die tijd, jaren '70, tegen kwam, denk hierbij ook aan films als "Black Sunday" en "Two-Minute Warning".

Altijd een aardig goede film gevonden, die de spanning er behoorlijk in weet te houden, hoewel er relatief weinig spektakel in blijkt te zitten op het begin met de aanslag/catastrofe van de achtbaan na. Helaas wordt de rest vooral verteld i.p.v. je het in beeld ziet gebeuren.

Het is vooral een kat en muis spel tussen Segal en aanslagpleger Bottoms, wie je als kijker al meteen vanaf het begin, nóg voor de begintitels, in beeld ziet en er van een onthulling tegen het eind geen enkele sprake is.

Segal is goed in hoofdrol en heb ik altijd een bepaalde sympathie voor gehad en Bottoms is sterk als feitelijk doornormaal uitziende jonge gast, wat hem des te enger maakt als aanslagpleger, omdat er van enige empathie geen enkele sprake lijkt te zijn.

Fonda komt voor flutrolletje opdraven, waar hij waarschijnlijk flink zijn zakken mee heeft gevuld, iets wat hij in de jaren '70 wel vaker deed.

Einde valt wat tegen, want is misschien nét iets te weinig spectaculair om werkelijk indruk te maken.

Aardige tijdpassering, maar niet echt een klassieker.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.