Certi Bambini (2004)

Boeiende film. Zeer interessante structuur. Het verhaal wordt verteld als een a-chronologische serie herinneringen aan de afgelopen maanden van Rosario terwijl hij in de metro zit. Vaak lopen de realiteit en de herinnering visueel mooi in elkaar over. Omdat je langzaam maar zeker gaat voelen waar de film heen wil wordt er een behoorlijke spanning opgebouwd. Ik zat op het laatst met ingehouden adem te kijken. Fraaie eindscene. Schrikbarend genoeg gebaseerd op een waargebeurd gegeven.

Hoewel geen perfecte film, oneindig veel interessanter dan The Sky is Falling van dezelfde regisseurstweeling.

4.0*

Ongelofelijk hoe zo `n mooie film in de vergetelheid kan geraken. Deze film won naast de European Film Awards ook nog eens de David Di Donatello Awards en het Karlovy Vary Festival. Niet dat zulke dingen altijd wat zeggen, maar in dit geval heel veel.

De film is vanaf begin af aan boeiend en geeft gelijk een goede impressie van het dagelijkse leven in Napels, een gevaarlijke stad waarin vele zondelijke verleidingen lonken en waarin de tijd gedood wordt met spelletjes die gevaarlijke vormen aannemen. Het begin deed mij denken aan het eveneens uit 2004 afkomstige Spaanse El Bola, daarin wagen kinderen hun leven door vlak voordat een trein passeert het spoor over te steken.

Deze film zit qua vertelstructuur prima in orde, het verhaal gaat niet van a naar z. Scènes uit de verleden tijd wisselen zich in rap tempo af met scènes uit de tegenwoordige tijd. Het camerawerk is ook zeer divers, soms lange shots en soms snelle editing, de beelden die aanvankelijk enige context missen vallen vanzelf als een puzzelstukje in elkaar. De roltrapscène deed mij een beetje denken aan Conseguenze Dell Amore.

Fijn ook dat de film nergens moraliserend is, het is vooral een registratie van, zonder daarover te oordelen of naar oorzaken te zoeken waarom het niet zo goed loopt met de jongeren aldaar. De film maakt alles gelukkig ook niet mooier dan het is en is lekker rauw. Vrij apart die rauwheid afgewisseld met mooie scènes, bijv. als de jongeren de pier oprennen, gezien vanuit verschillende camerastandpunten. De voice over van een crimineel die Rosario van advies voorziet was ook boeiend, net zoals de sfeervolle muziek.

Verder hoop ik alleen dat de filmmaker weet dat het niet erg is dat iemand die aan suikerziekte lijdt, suiker eet.

Grote positieve verrassing deze film. Dikke 4*

Ik heb 'm in de bibliotheek gevonden en ik had er toch nog net iets meer van verwacht. Op zich is het een prima dramafilm met mooie beelden maar ik heb me soms toch een beetje gestoord aan de verwarrende afwisseling van beelden uit het verleden en beelden uit het heden. Maar het verhaal was wel interessant en je wordt als kijker gewoon keihard op de feiten gedrukt zonder ergens een morele boodschap opgedrongen te krijgen. Verder kan ik geen kwaad woord uitbrengen over het acteerwerk e.d.

3.5 sterren

Sociaal drama over jonge boefjes die op een gegeven moment verstrikt raken in het web van de camorra.

Niet helemaal een uniek verhaal, maar de vormgeving/structuur van de film is mooi gedaan.

Hoofdpersoon Rosario zit in de metro en is onderweg naar een afspraak.

Via zijn herinneringen zien we wat de hele voorgeschiedenis is en waar hij naar toe op weg is.

Mooi ijzersterk begin overigens met een wedstrijdje "snelweg oversteken".

Gefragmenteerde film over een crimineel in de dop, die tijdens een reis met de metro zijn nog prille misdaadcarrière de revue laat passeren. Het blijkt een aanloopje te zijn naar een schokkende climax. Het oogt allemaal authentiek, maar ik ben toch niet erg onder de indruk. Dat hele camorra-gedoe doet mij niet zoveel.