The Asphalt Jungle (1950)

Best een aardige film noir van Huston. Miklos Rozsa's muziek draagt voor een groot gedeelte bij aan de gehele, typische film noir sfeer. Hayden is ook erg op zijn plaats als de ''held'' van het verhaal. De film is ook erg memorabel voor de eerste echte rol van Marilyn Monroe, die het zeer aardig doet. James Whitmore is ook errug goed. De cast, de muziek en de regie is het probleem niet echt, maar de film is gewoon niet zo bijzonder. 3 sterren

De film is een beetje saai tot dat de overal begint, dan wordt wat beter.

Aardig geacteerd, wat was mevr. Baker(monroe) weinig te zien, want ze staat als enigste op de poster.

al met al...3*

Klassieke film noir van John Huston.

Briljante mise-en-scène die de film doet baden in een sfeer van wanhoop en mislukking.

Opvallend hoe weinig mensen deze film hebben gezien !?

Briljante heist/film noir klassieker. Sterling hayden, prachtig ingehouden rol, als de hooligan/sterke man en Sam Jaffe als 'Doc' zijn memorabele figuren in een prachtig gefotografeerde heist film.

Hoe meer ik erover nadenk hoe mooier ik hem vindt. 4.5*en

Volhouden as

Fraai gefilmde noir over de grote stad. In de jungle van beton is misdaad aan de orde van de dag en zijn drank en verdovende middelen makkelijk te krijgen. Alleen de laatste 30 seconden spelen zich af op het 'onschuldige' platteland, voor het overige is de 'schuldige' stad het toneel van handeling. In de Asphalt Jungle wordt zonder uitzondering magistraal en modern gespeeld. Werkelijk fenomenaal, met name Louis Calhern (als Emmerich), James Whitmore (als Gus) en Mark Lawrence (als Cobby) stelen de show. De regie is mooi en bloedstollend precies; ijskoud ook, maar dat past perfect bij de toon van de film die gaat over geld en sex. Nergens heel expliciet, maar je kan er niet omheen: Doc wordt op het einde door de politie gepakt omdat hij tijdens een jukebox nummer te lang in een wegrestaurant zit te kijken naar de borsten van een dansende jonge vrouw. Zeer aangename kijkervaring, eh, de film bedoel ik. 4,5 uit 5.

Ik vond dit een hele goede film. Heel realistich en rouw.

De film kwam traag op gang, maar daarna werd hij wel leuk. Uiteindelijk toch een goede noir.

Ook leuk trouwens om plots Marilyn Manroe te zien!

3.5*

Wat een geweldige caperfilm is dit. IJzersterke dialogen en fenomenaal camerawerk. Sterling Hayden vond ik echter tegenvallen. 4,5*.

Erg vermakelijke noir met een prima gecaste Hayden als muscle man.

Film schiet lekker op en het verhaaltje is eigenlijk leuker uitgewerkt dan in veel andere films in dit genre, zoals Rififi bvb.

En Marilyn is weer heerlijk in haar kleine rolletje .

Aardige film met een (heist)verhaal dat we later nog veel vaker te zien hebben gekregen, vaak minder van kwaliteit. Deze film onderscheidt zich met uitstekend acteerwerk en prima dialogen. De film is echter wat traag en het mooie einde mocht wel wat eerder komen.

Hoe vaker ik deze film zie, des te beter. Vooral Sterling Hayden.

Heeft ook gevolgen: vanmidddag THE KILLING, de andere topper met Sterling Hayden, besteld.

Ietwat tegenvallend gezien mijn hoge verwachtingen. De film legt het duidelijk af tegen vergelijkbare films als Rififi en The Killing.

3,5*

Spannende film noir met nog een piepjonge Monroe. Er wordt goed in geacteerd, de regie is subliem en de dramatische ontwikkeling is schokkend te noemen. Toch stak het mij wat tegen, vooral dan omdat het ietsje te lang duurt. Anderhalf uur was beter geweest.

Prachtige dialogen.

De "piepjonge" Marilyn: grote still.

Prima film noir. Huston heeft toch wel erg veel leuke films gemaakt hoor.

Zie de laatste tijd misschien wel veel te veel heist-films. Vond deze een beetje erg middelmatig. Sterling Hayden zijn rol kon ik waarderen. Ook de rollen van 'Doc' Riedenschneider en ‘Uncle Lon' Emmerich waren niet slecht. Maar het lauw verlopend verhaal in de film kon me al met al niet echt meer warm of koud laten worden, zelfs niet de korte screentime van het jonge, ... blondje Marilyn Monroe.

De naam van de schrijver van de novelle The Asphalt Jungle, W.R. Burnett, staat overigens bij de credits van een aantal andere bekende misdaadfilms zoals o.a.: Little Caesar (1931), Scarface (1932), High Sierra (1941) en This Gun for Hire (1942)

Volgens mij is dit toch wel één van de eerste heist-films waarin de heist grotendeels goed gaat, maar juist de nasleep voor alle problemen zorgt. Dat neemt niet weg dat de film verder behoorlijk standaard is en zonder verrassingen.

John Huston schetst hier een pessimistisch en niet al te positief beeld van de Amerikaanse samenleving. Een donkere, sombere fim zonder echte hoofdrolspeler, of het moet de stad zelf zijn.

Een groep criminelen van diverse pluimage is op elkaar aangewezen bij het welslagen van een kraak. Natuurlijk gaat het fout en zegeviert uiteindelijk het recht. Dat klinkt vrij standaard, maar de manier waarop dit wordt weergegeven is van uitzonderlijke klasse.

Onder Huston's ingetogen regie - droog en secuur - wordt door alle acteurs een fantastische prestatie geleverd. Sam Jaffe als de perverse mastermind kreeg niet voor niets een Oscarnominatie, Louis Calhern is de vleesgeworden foute advocaat, en Sterling Hayden speelt de brute mannetjesputter met opvallend onopvallende subtiliteit. En ook al is ze maar even in beeld, Marilyn Monroe’s bijdrage is cruciaal en gewoon erg goed.

Zoals gezegd, naast een ‘standaard’ noir is dit vooral ook een weergave van een troosteloze kant van het Amerika van de jaren 50, waarin ‘the dream’ voor een aantal mensen in stukken uiteenspat, waar we te maken krijgen met hebzucht, wantrouwen, corrupte overheidsfunctionarissen, waar zoals gezegd het recht zegeviert, maar van een happy end absoluut geen sprake is.

Drie Awards (E. A. Poe, NBR Award en Volpi Cup) en twaalf Nominaties is niet niks. Ik vond de prent niet slecht maar naar mijn mening biedt de Film-Noir Box set, waarvan hij deel uitmaakte, nog betere titels. Niets nieuws onder de zon, in mijn ogen, hoewel het verhaal toch redelijk boeiend blijft.

Goed opgebouwde en spannend uitdraaiende thriller.

Merkwaardig is de verrassende, reeds vampachtige verschijning, van Marilyn Monroe en terloops, de kledy van de inbrekers gezien ? Kostuum met stropdas, dikke overjas, hoed en zelfs één met een dikke sigaar.

Na het rampzalige Ocean's Twelve moest ik voor mezelf weer even bewijzen dat heistfilms heel leuk kunnen zijn en deze film van John Huston leek me wel een goede keuze. Eens te meer omdat The Asphalt Jungle het genre min of meer op de kaart heeft gezet. Ik zou niet meteen willen stellen dat het de beste heistfilm ooit is (zo uit mijn hoofd zou ik Rififi noemen), maar het komt er wel bij in de buurt.

Wat met name opvalt aan de film is dat Hustons interesse niet op de eerste plaats bij de overval lijkt te liggen. De uiteindelijke kraak duurt vrij kort en ook de planning en de opbouw ernaar toe vormen niet het leeuwendeel van de film. De inbraak dient vooral als katalysator voor het verhaal, dat de karakters tegen elkaar uitspeelt. De interesse van de film gaat namelijk uit naar de karakters. Huston gebruikt zijn tijd voornamelijk om de personages zo goed mogelijk uit de verf te laten komen. Met succes.

Zoals te verwachten valt zijn de dieven allemaal verschillende types. De meesten van hen zijn van óf though guys óf gedreven persoonlijkheden, de twee karakters die je het meest tegenkomt in Hustonfilms. Wat wel afwijkend is voor een Hustonfilm is hoe sympathiek de portrettering van de personages is. Het zijn natuurlijk criminelen, maar ze worden genoeg achtergrond gegeven om ze nooit als slechts schurken over te laten komen. DIt komt wel vaker voor, maar Huston weerstaat ook weer het andere uiterste: de personages zijn nou ook weer geen ideale schoonzonen uit de Oceanreeks.

Nodeloos om te zeggen dat het acteerwerk dan ook uitstekend is, van Sterling Hayden als de sterke, wat dommige man, via de wezelachtige geldschieter Louis Calhern, tot het wijze meesterbrein van Sam Jaffe. Monroe heeft zoals bekend een klein rolletje, maar het is jammer dat tussen dit acteergeweld zo'n slechte acteerprestatie zit. Sorry, maar ik kon er echt niets mee.

Let verder ook op de sfeer. De belichting is geweldig, maar ook de locaties zijn sterk gekozen. Let met name op de opening waarin Hayden voorzichtig op de vroege ochtend door de verlaten straten van de stad loopt. Erg sfeervol en je zit meteen in de film.

Het enige dat er stiekem een beetje ontbrak was een bepaalde spanning. Toegegeven, ik miste het niet zoveel als je zou verwachten bij zo'n film, omdat ik het meer als een karakterfilm ervaarde, maar spanning hoort er toch een beetje bij. Vreemd genoeg had ik hetzelfde probleem bij de vergelijkbare Kubrickfilm The Killing. Overigens vind ik The Asphalt Jungle beter. Kubrick is meer geïnteresseerd in plot, Huston in personages. Dan kies ik toch altijd voor de personages.

4*

P.S.: Over de poster: ik heb een sterk vermoeden dat die van een heruitgave van de film is, gemaakt nadat Monroe een ster geworden is. Het viel me op dat Monroe namelijk tijdens de openingscredits totaal niet genoemd wordt, terwijl ze op deze poster ineens first billing heeft. De film zelf pronkt in de credits met Jean Hagen als de grote vrouwelijke ster. Ik kan niets bewijzen, maar waarschijnlijk is dit de originele poster van de originele release. Wel een minder mooie helaas.

Deze poster lijkt me sowieso niet origineel. En ben er vrij zeker van dat hij ook Europees is, aan de stijl te zien.

Correctie ingediend.

**Bron.

Dat bedoelde ik dus met 'niet origineel'. .

Niet dat hij nep is.

OK. Op deze quadposter uit 1950 prijkt al wel MM, maar nog geen enkele verwijzing naar haar. (Dit moment...)

Mijn tekstje heeft wel snel effect gehad. Deze poster past inderdaad beter bij de film, ook al missen wel nu wel Marylin Monroe.

Geweldige film.

Eindelijk weer eens een echte 'mensenfilm' gezien.

Om te boeien heeft Huston geen 'special effects' nodig, de ziekte van veel huidige films maar alleen eerste-klas acteurs.

Doc (One way or another, we all work for our vice) wordt gearresteerd omdat hij een voorproefje neemt op alle mooie Mexicaanse troela's waarnaar hij al de hele film op weg is. Vond het bijna jammer maar bij Huston gaat ieder ten onder vaak aan een kleine zwakheid die al eerder in het verhaal terloops is aangestipt.

Ik ga niet alle positieve opmerkingen herhalen die hier al te lezen zijn want die kloppen wel wat mij betreft.

Vier sterren dus met kans op uitloop.

Ga hem vast en zeker over een tijdje weer eens bekijken.