menu

La Verte Moisson (1959)

Alternatieve titel: Green Harvest

mijn stem
2,00 (1)
1 stem

Frankrijk
Oorlog / Drama
95 minuten

geregisseerd door François Villiers
met Pierre Dux, Jacques Perrin en Claude Brasseur

Pontoise tijdens de Duitse bezetting. Een aantal middelbare scholieren verveelt zich tijdens de zomervakantie en besluiten een feestje te geven in een verlaten meelfabriek. De Duitsers grijpen in en onderbreken het feest, de tieners zijn genoodzaakt te vluchten. Ze voelen zich verslagen en besluiten wraak te nemen. Het idee is zo geboren om een aanslag te plegen op de Duitse bezetter. Olivier Guerbois en Jean-Louis Mesnier organiseren het geheel. Ze zijn vastberaden en worden geholpen door het groepje leerlingen met uitzondering van Robert Borelli, een egoïstische en sceptische kapperszoon die zich verrijkt met handel op de zwarte markt. Het is echter hij die er, tot grote verrassing van zijn vrienden, vaart achter zet om een fosforbom te maken.

zoeken in:
Ze hebben echt bestaan : puberende verzetshelden uit wo2 in Pontoise...de zgn. "cadets de France " van het lycée Buffon ( sic ) die tijdens de oorlog de strijd aanbonden tegen de mof. Toch betreft het hier geen feitelijke/ historisch accurate weergave van hun wederwaardigheden : zoals de credits ons reeds vertellen betreft het hier een verdichting van meerdere verzetsgroepen uit meerdere Franse provinciestadjes, en zijn de personages goeddeels fictief. Scenario dan ook gebaseerd op een roman van Brunel, geschreven door mede de regisseur, de nu vergeten Villiers.
Minder vergeten zijn de meeste jonge acteurs, toen nog minder gekend. Zeker Brasseur ( 22 en al enigszins gekend ) de 18- jarige Perrin en de 17- jarige Saval. Zij braken door, de andere protagonist Lemonnier minder. En die ouwe Dux dan ? Wel : die vertolkt in deze cine papa film meneer pastoor, onmisbaar natuurlijk - en terecht- die we in het begin ontmoeten terwijl hij tevreden- hoe cine papa !- constateert dat anno 60 de Orde is hersteld en de restauratie regeert, geen vermoeden hebbend van 68. Argeloos kuierend door de straatjes van Pontoise ontmoet hij echter een ouwe kraut op een sentimental journey...deze ontmoeting triggert dan een reis naar de verloren tijd bij meneer pastoor, al kan de film eigenlijk onmogelijk geheel zijn POV zijn, al is het schijnbaar geheel zijn flashback. Ach ja, het zal wel.

Wat dan volgt is de nogal schematische schildering van een groepje scholieren dat het Licht ziet en besluit de bruine horden te bestrijden ohne Rücksicht auf Verluste. De etappes van de strijd zijn hierboven reeds globaal aangeduid : het begint allemaal met een door de moffen verstoorde party, de eerste verzetsdaad is het verspreiden van cartoons. Alras echter wordt het scheikundelokaal een laboratorium voor het vervaardigen van knalwerk, uiteindelijk grijpt men naar- op de mof buitgemaakte- wapens en is het oorlog.
Het is ook allemaal zo naief als ik suggereer, typisch een film uit die tijd zonder zgn. nuancering of ambiguiteit met een overzichtelijke goed- fout verdeling. De cynische flierefluiter uit de synopsis- allicht vertolkt door Brasseur - blijkt natuurlijk de grootste held van allemaal te zijn, dat weet je al als je hem voor het eerst ziet en de hele film is voorspelbaar- of wat dacht je van het optreden van de boze moffen met aan het hoofd...Reinhard Koldehoff ! Wie had dat verwacht.
Soms is het onbedoeld komisch en zitten we bijna op allo allo terrein, zeker dankzij Saval van wie ik steeds dacht dat ze "listen carefully I shall say this only once " ging zeggen : ze loopt ook rond in Michelle outfit incl. baret ! Of denk verder aan die uilenroep in het bos, onbedoeld hilarisch.
Dat verdwijnt allemaal in de tweede helft waarin het om het echie gaat en er met de jonge helden gebeurt wat er met maar al te velen toen gebeurde. Een einde reeds aangekondigd in het begin met een tracking shot van een korenveld tegen een dreigende hemel, dat korenveld ook aansluitend op de titel allicht.
Overall te oldschool om nog aan te kunnen bevelen aan een breder publiek, de IMDB waardering is dan ook wat aan de hoge kant. Een tijdsdocument, meer van de na- oorlogse mentaliteit dan van de oorlog zelf misschien maar wie ben ik om dat te beoordelen. Een film niet bezoedeld door de geest van de NV, en eigenlijk toen al ingehaald door de geschiedenis. Voor zgn. filmbuffs en intellectuelen ongetwijfeld te "simpel " en niet "artsy " genoeg, maar hun mening interesseert me hier verder geen hol.

Trouwens : velen hier moeten deze prent die in onze contreien werd uitgebracht als "de groene oogst " gezien hebben. Waarom zie ik dan geen stemmen ?

Gast
geplaatst: vandaag om 13:47 uur

geplaatst: vandaag om 13:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.