Ahí Está el Detalle (1940)

Door film buffs uitgeroepen tot 9 na beste Mexicaanse film aller tijden en beste Cantinflas film aller tijden. Wekt hoge verwachtingen, maakte die bij mij niet echt waar. Zal wel een cultuurbarrière o.i.d. zijn.

Dat Cantinflas de gekendste Latijns-amerikaanse komiek ooit was zal gekend zijn, maar de meesten hier hebben hem waarschijnlijk slechts in ATWI80D gezien, en zo grappig was ie daar niet. Mexicaanse film buffs vertellen me dan dat Cantinflas de archetypische pelado op film was, en dit personage van Moreno nationaal cultureel erfgoed is. Bovendien zou dit de eerste film zijn waarin dit personage ook als daadwerkelijke protagonist optrad, daar waar Moreno in zijn paar eerdere films nog deel uitmaakte van een duo met Medel.

Het belang van dit werk zal dan blijkbaar vooral op cultuurhistorisch gebied liggen, deze film is verder volstrekt niet "filmisch " maar heeft alles van een verfilmd stuk- hoewel het schijnbaar niet op een stuk is gebaseerd- en drijft vrijwel geheel op de dialogen / verbale humor, vooral taalgrappen.

Daarin ligt ook het " detail " : behalve de quid pro quo omtrent Cantinflas die zgn. de long lost broer is van de echtgenote van een ouwe sul die genreconform ziekelijk jaloers is en zijn vrouw in flagranti delicto wil betrappen op overspel, draait de film om de verwarring tussen Bobby de dolle fox terrier, en Bobby de gangster, bijgenaamd de fox terrier ...dat is alles.

Dat betekent dat de humor ongeveer van dit niveau is:

A: we moeten ze betrappen in flagranti...

B: waar vind ik die flagranti dan ?

Als u daar om kunt lachen is dit misschien iets voor u, zoniet wordt het een lange zit. Er zitten ook wel goede en grappige dingen in, vooral de beroemde rechtbanksequentie die naar het schijnt is gebaseerd op het proces tegen een authentieke moorddadige psychoot in de jaren 20.

Hoewel deze klassieker is uitgebracht op DVD met anderstalige onderschriften, lijkt me dat dit in translation helemaal lost gaat.